Shabdakalpadruma 164.p1
Śabdakalpadruma 164.p1
- Language
- Sanskrit
164.p1.1
asya liṅgapūjādi śivaliṅgaśabde draṣṭavyam
asmāt krauñcavidāradevoyarājavaṃśotpattiryathā,
śrīdevyuvāca
“deveśa parameśāna sarvvajña sarvvapūjita
kva gacchasi sudurnātha kṛpayā vada śaṅkara
īśvara uvāca
kaucākhāne ca deśe ca yoniṃgarbhasamīpataḥ
sādhvī satī bāmbikā hi revatī jagadviśrutā
mlecchadeśodbhavā yā tu yoginī sundarī matā
tataṅkucau kaṭhinau dvandvau yonestasyāśca pīnatā
bhikṣācāraprasaṅgena gacchāmi ca divāniśam
tatsannidhau maheśāni tayā me ramaṇaṃ mahat
devyuvāca
kutrāsīt kiṃ tapastaptaṃ kathaṃ prāptaṃ mahottamam
tayā sārddhaṃ ratiryat syāt nāstyasya tapasaḥ
phalam
tathāpi ca tvayā tasyāṃ labhyate mahatī mayā
idānīṃ kimmabhūta sā hi rūpayā parayā vara
īśvara uvāca
nagendratanaye bāle śṭaṇu matprāṇavallabhe
śāvarīcaritaṃ kiñcit kathayāmi śacismite
rasakrīr̤āñcakārā kāmekāntakānane mudā
vedāṅgasambhavā sādhvī yoginī sā surī matā
nābhūttasyāḥ sutaprirme matpriyāyāṃ mṛgākṣiṇe
māmāmusutkaṭaṃ taptaṃ dvaye me kṣetrakāmade
ekāgramanane devi parvate tīrthasaṅkule
tatraiko brāhmaṇo jāto bhikṣārthaṃ tāsuvāca ha
na dattamuttaraṃ tasmai bhikṣā tiṣṭhatu dūrataḥ
tataḥ śaśāpa viprāgroṃ mlecchatāṃ yāhi durmade
ityuktā sa yayau vipro mlecchatvamāpa yoginī
atoriṇaḥ samathaiścet yācitaṃ na dadāti ca
sa durgatimavāpnotisaptarṣāṃ vinayasturaṃtaḥ
tasyāstu tapasā devi krīto'hamabhavaṃ sadā
atastayā ratirjātā mama kāmini sarvvadā
tasyāḥ putro viśusiṃho mahorasasamudbhavaḥ
ekena jitavān kāmān dhīmānān gaur̤apañcamān
vinirjitya nṛpān sarvvān ekaḥ śrīmān mahāmatiḥ
164.p1.2
tasyāpi bahavaḥ putrāḥ pṛthivīparipālakāḥ
bruvāṇā dhārmikāḥ sarve rājāno yuddhadurmadāḥ
tato'pi sa viśusiṃho yogamāśritya vikrame
tiṣṭhatyavyaktapeṇa paṅkau byākhyānabhūmike
kāmāt sā mādhavī devī maīddhe līnatāṃ gatā
yathā jāyā vandamātā tathaivaṃ yoginī matā
yathā putro śṭaṅgarīṭiścathā viśurbhamātmajaḥ
viśusiṃho'pi kalyāṇī parāṃ siddhimavāptāti
tadvaṃśajāstu rājānaḥ sarvve kailāsavāsinaḥ
bhaviṣyanti mahātmāno gaṇeśvāḥ sarvvayājñinaḥ
rūpayauvanasampannairdevavantyāmaroḥ saha
viharanti sadā devi krīr̤anti bhairavā yathā
yadā yadā brahmaśāpaḥ kāmākhyāyāṃ bhavet punaḥ
tadā tadgatatoyā vāgnikāmasya pāvakaḥ
tathā taddeśajāḥ sarve maṃceyuḥ kāmapālakāḥ
kākhyānevaṃ deveśi yāvat prāpo vimucyate
tāvadeva mahāmāye mahīyyāṃta kror̤ate dhruvam
kathyamevaṃ maheśāni kau varṣaśatatrayam
yāvat paramāśāni mumukte śāpaṃ parātmike
kāmākhyā hi mahāmāye tadante tapasā bhavet
evaṃ te kathitaṃ devi brahmaśāpavimocanam
kāmākhyāyā maheśāni vākyoṇa mayā dhruvam ||”
iti śrīyoginītantre devīśvarasaṃvāde caturviṃśati
sāhasre 12 paṭalaḥ || mocaḥ | kolakavṛkṣaḥ
bālukam | gugguluḥ | vedaḥ | puṇḍarīkahamaḥ
iti medinī || śaṣpadhustūraḥ | pāradaḥ | iti
rājanirghaṇṭaḥ | devaḥ | iti śabdaratnāvalī
liṅgaḥ | ityuṣādikoṣaḥ | vicchandrādisaptaviṃśatiyogāntargataviṃśatitamayogaḥ| tatra jātaphalam
“maheśabhaktaḥ mṛtipāradaśco
jitendriyaśvātuladhurmolālā
priyābhimānaḥ khalu yogarājaḥ
prasūtikāle yadi mānavrānām ||”
iti koṣṭhīpradīpaḥ
mārgaśīrṣe trayodaśyāṃ sitāyāmekabhaktakam
prārthayedevadeveśaṃ tvāmahaṃ śaraṇaṃ gataḥ
164.p1.3
caturdaśī nirāhāraḥ samabhyarthā ca śaṅkaram
suvarṇavṛṣabhaṃ datvā bhokṣyāmīti pare'hani
evaṃ niyamavān suptaḥ prātarutyāya mānavaḥ
kṛtamnānajapaḥ paścādumayā saha śaṅkaram
pūjayet kamalaiḥ śuklainaindhadhūpānulepanaiḥ
pādau namaḥ śivāyati śiraḥ sarvātmane namaḥ
lalāṭaṃ vāmadevāya netrāṇi haraye namaḥ
mukhamindukalāyeti grīkaṇṭhāyeti kandharam
sadyojātāya karṇo tu vāmadevāya vai bhujau
aghorahṛdayāyeti hṛdayañcāpi pūjayet
stanau tatpuruṣāyeti tathaiśāneti codaram
pārśve cānantamamāya jñānabhūtāya vai kaṭim
ūrū cānantavairāgyasiṃhāyeti ca pūjayet
anantaiśvaryyanāthāya jānunī cārcayedbudhaḥ
pradhānāya namo jaṅge gulphau yomātmane namaḥ
vyomakeśāy rūpāya eṣamanmathaiveśvaraḥ
namaḥ pṛṣṭhe namastasmai pārvvatīñcāpi pūjayet
tatastu dṛṣabhaṃ hemamuraṅkambhasamanvitam
śuklamālyāmbarayutaṃ pañcaratnapariṣkṛtam
bhakṣyairnānāvidhairyuktaṃ brāhmaṇāya nivedayet
prīyatāṃ devadeveśaḥ sadyojātaḥ pinākadhṛk
tatastu viprānannena tarpayecchaktitaḥ śubhān
eṣadāvyañca saṃprāpya rūpeṇa mrāvṛdaruhaḥ
pañcadaśyāṃ tataḥ pūjya viprān bhuñjīta vāgyataḥ
tadvat śaklacatuddeśyāmetat sarvva samācaret
caturdaśīṣu sarvvāsu kuryyāt pūrvvavadacanam
ye tu māsaniveśāḥ syustānnibodha kramādiha
mārgaśīrṣādimāseṣu svayametadudīrayet
śaṅkarāya namastubhyaṃ namaste karavīrakam
jāmbakāya namasto'stu manleśvāra namaḥ param
namaste'stu mahādeba svāyave ca tataḥ param
namaḥ paśupate nātha namaste śambhave punaḥ
namaste paramānanda namaḥ somāīdhāriṇe
namo bhīmāya datyevaṃ tvāmahaṃ śaraṇaṃ gataḥ
164.p1.4
gomūtraṃ gomayaṃ cīraṃ dadhi sarpiḥ kuśodakam
pañcagavyaṃ tathā villaṃ yavān gośakṛdvāri ca
tilāṃśca labdhān vidhivat prāśanaṃ kramaśaḥ
smṛtam
pratimāsaṃ caturthyāṃstvaurekaikaṃ prāśanaṃ smṛtam
mandāraiḥsmātatībhiśca tathā dhustūrakairapi
sindhuvārairaśokeśva mallikābhiśca pāṭaleḥ
arkaiścavakadambaiśca mutpalaiśca tathotpalaiḥ
ekaikena caturthyāmarcayet pārvatīpatim
punaśca kārttike māsi saṃprāpte tarpayet dvijān
anenāṃgrāvidhenaivanevamuktāḥmāvibhūṣaṇaiḥ
jñātā gośatadomugbhyo bhuktuktiviṃdhinā naraḥ
umāmaheśvaraṃ hemaṃ vṛṣabhañca gavāṃ saha
muktāphalānvitaṃ vastrairgandhacaṣyāṣṭatam
sarvopaskarayuktāyāṃ śayyāyāmupaklamtayoḥ
vāmapāśopāra punaḥ prājitamupasaṃyutam
syāya viprāya śāntāya vedavrataparāya ca
jyeṣṭhasāmavide deyaṃ na vaktravine kacit
gurubhre śrotriye dadyādācārye tattvavedini
ayaṅgāṅgāya saumyāya maddākalyāyakāriṇi
saputrokāya saṃpūjya mālyāvastravibhūṣaṇaiḥ
gurau sati gurordeyaṃ tadabhāve dvijātaye
na vittaśāṭhyaṃ kurvvīta kurvvan mohāt patatyadhaḥ
anena vidhinā yastu kuryyāt śivacaturdaśīm
so'śvamedhasahasrasya phalamāpnoti mānavaḥ
brahmahatyādikaṃ kiñcidyadanāsaca vā kṛtam
pitṛbhirbhāṭabhiścaiva tat sarvaṃ nāśamāpnuyāt
dīrghāyurārogyakulābhivṛddhirathākṣayyāsuca caturbhujatvam
gaṇādhipatyaṃ divi kalpakoṭiśataṃ vasitvā padameti śambhoḥ
na hyasyātiśayantamanmahāḥ
phalamindro na pitāmaho'pi vaktum
na ca siddhagaṇo'pyalaṃ na cāhaṃ
yadi jihvāgrutakoṭayo'pi vaktre
bhavabhavaravakṣamaḥ paṭhati yaḥ sureḍā sadā
śrṛṇoti ca vimatsaraḥ sakalapāpavidhvaṃsinīm
164.p1.5
imāṃ śivacaturdaśīmamarakāminīkoṭayaḥ
stuvanti tamaniśritaṃ kisa samācaredyaḥ sadā
yā vātha nārī kurute ca bhakyā
bharttāramāpṛccha sutaṃ guruṃ vā
sāpi prasādāt parameśvarasya
paraṃ padaṃ yāti śibākapālyeḥ ||”