[Pramāṇa](https://indike.org/pramana/) › [Indian literature](https://indike.org/pramana/in) › [Buddhist Literature](https://indike.org/pramana/in.bauddha) › [Buddhist Sanskrit literature](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit) › [Mahāyāna sūtras](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra) › [Sūtras of the Great Collection](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.mahasamnipata) › [Ākāśagarbhasūtra](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.mahasamnipata.akasagarbhasutra) › [འཕགས་པ་ནམ་མཁའ་སྙང་པ་ཞས་བྱ་བ་ཐག་པ་ཆན་པའ་མད](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.mahasamnipata.akasagarbhasutra*bo) › 28 # The Ākāśagarbha Sūtra 28 འཕགས་པ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ 28 - **Language:** Classical Tibetan ### [28](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.mahasamnipata.akasagarbhasutra*bo.28) སྨན་པའི་ཕྱག་དར་བ། བླུན་པ་མཁས་པས་སྙེམས་པ། ནོར་ཆེ་བ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་དག་འབྱུང་སྟེ། དེ་དག་སྦྱིན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམ་པ་མང་པོ་དག་བྱེད་པར་སྣང་སྟེ། དེ་དག་གཏོང་བས་རྒྱགས་ཤིང་དྲེགས་ནས་སྙེམས་པ་དང་རྒྱགས་པས་རྒྱལ་རིགས་དག་ཀྱང་འབྱེད་པར་བྱེད། དགེ་སྦྱོང་དག་ཀྱང་རྒྱལ་རིགས་དང་འབྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་། དེ་དག་རྒྱལ་རིགས་ལ་བརྟེན་ནས་དགེ་སྦྱོང་དག་ཀྱང་ཆད་པས་གཅོད་པར་བྱེད་དེ། ནོར་གྱི་ཆད་པས་འཕྲོག་པར་བྱེད་པས་གནོད་པ་དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་གང་ཟག་གི་ཡང་རུང་། དགེ་འདུན་གྱི་ཡང་རུང་། ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་གྱི་ཡང་རུང་། མཆོད་རྟེན་གྱི་ཡང་རུང་སྟེ། ཕྲོགས་ནས་དེ་དག་ལ་སྐྱེས་སུ་འབུལ་བར་བྱེད། ཕྱག་དར་བ་དེ་དག་ཀྱང་རྒྱལ་རིགས་ལ་འབུལ་བར་བྱེད་དེ། དེ་གཉི་ག་ལྟུང་བའི་རྩ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་ལྟུང་བའི་རྩ་བ་བདུན་པའོ། །གཞན་ཡང་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་ཕྱག་དར་བ་དེ་དགེ་སྦྱོང་དང་བཅས་ཏེ་ཉེས་པར་འགྱུར། ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་ཆོས་མ་ཡིན་པར་འདོགས། ཆོས་མ་ཡིན་པར་ནི་ཆོས་སུ་འདོགས་ཏེ་ཆོས་སྤངས། མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལ་མི་བལྟ། ནག་པོ་བསྟན་པ་ལ་མི་བལྟ། ཆེན་པོ་བསྟན་པ་ལ་མི་བལྟ། བྱམས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བསླབ་པ་དང་། ཐབས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། གང་ཡང་མདོ་སྡེ་གཞན་དག་ལས་བསླབ་པ་བཤད་པ་དེ་ཡང་སྤངས་ནས་དགེ་སློང་དག་གཙེ་བའི་ཕྱིར་དེ་འདྲ་བའི་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པའི་བྱ་བ་འཆའ་བར་བྱེད་དེ། བྱ་བ་འཆའ་བ་དེ་དག་གིས་དགེ་སློང་དག་གཙེ་བར་འགྱུར། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་སྦྱོར་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཏོང་བར་འགྱུར། བསམ་གཏན་པ་དེ་དག་གནོད་སེམས་མང་བར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག་གི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཞི་བ་ཞི་བར་མི་བྱེད། སྲབ་མོར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དག་བསམ་པ་ཉམས་པར་འགྱུར། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པར་འགྱུར། སྤྱོད་པ་ཉམས་པ་དང་། ལྟ་བ་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ལྷོད་པར་འགྱུར། ཕལ་ཆེར་ལྷོད་པར་འགྱུར། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པར་འགྱུར། དགེ་སྦྱོང་མ་ཡིན་ན་དགེ་སྦྱོང་དུ་ཁས་འཆེ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ན་ཚངས་པར་སྤྱོད་པར་ཁས་འཆེ་ཞིང་བོང་བུ་དང་མཚུངས་པ་དང་ > and physicians—rich and powerful fools who are proud of their expertise. Seeming to engage in many meritorious deeds of giving, they will become proud and haughty due to their giving. Out of arrogance and pride, they will cause division within the kṣatriyas, as well as separation between the monastics and the kṣatriyas. Backed by the kṣatriyas, they may even punish the monastics, robbing them by imposing fines. Thus, being wronged, those monastics will steal from whichever individual, local saṅgha, or place of worship they can, or even the saṅgha of the four directions, and give what they have robbed to pay their fine. And those dishonorable people in turn will offer this to the kṣatriyas. Both of these actions become root transgressions. This is the seventh root transgression. > > “Furthermore, those dishonorable kṣatriyas together with the monastics commit the following fault. They declare pure Dharma to be non-Dharma, and refer to that which is non-Dharma as Dharma, thus abandoning the true Dharma. They do not observe the precepts of the sūtras and the vinaya, nor do they observe the black teachings,³⁷ nor the great teachings. Having abandoned their training in loving kindness, great compassion, and the perfection of wisdom, as well as their training in skillful means and the trainings taught in other sūtras, they organize duties for the monastic community that are dissociated from such meritorious activities in order to harm the bhikṣus. Because such duties have been organized, the bhikṣus are harmed. They abandon the practices of calm abiding and special insight. Harmful intentions multiply in those meditators, as a result of which they cannot pacify their unpacified emotions. As these do not subside, these bhikṣus then degenerate in terms of intention, ethical discipline, conduct, and view. Therefore, they become negligent, and ever more negligent, and their ethical discipline degenerates. Even though they are not monastics, they pretend to be, and even though they do not lead a chaste life they pretend to. > — Jampa Tenzin & Ngawang Tenzin, The Ākāśagarbha Sūtra - [Previous: 27](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.mahasamnipata.akasagarbhasutra*bo.27) - [Next: 29](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.mahasamnipata.akasagarbhasutra*bo.29) ## Translations (1) - [The Ākāśagarbha Sūtra](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.mahasamnipata.akasagarbhasutra*bo~en-84000.28) — Jampa Tenzin & Ngawang Tenzin, English ## Linked texts (1) - [Input by M. Rozehnal and J. Braarvig (after Bendall 1897–1902)](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.marga.siksasamuccaya*bendall.269) — Sanskrit --- Source: [https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.mahasamnipata.akasagarbhasutra*bo.28](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.mahasamnipata.akasagarbhasutra*bo.28) · Pramāṇa