The Lotus Sūtra 3.21-22

3.21

ཅན་གཞན་གྱི་ཤ་ཡིས་ལུས་རྒྱས་ནས། །དེ་ཚེ་དེ་ན་རབ་ཏུ་ཐབ་མོ་བྱེད། །མི་བཟད་གཏུམ་སེམས་ཁྲོ་བའི་གྲུལ་བུམ་རྣམས། །ཞིག་པའི་ཁྱིམ་དེ་རྣམས་སུ་གནས་འཆའ་སྟེ། །མཐོ་གང་ཚད་དང་དེ་བཞིན་ཁྲུ་གང་ཚད། །ཁྲུ་དོའི་ཚད་ཀྱི་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ། །དེ་དག་ཁྱི་ཡི་རྐང་ནས་བཟུང་ནས་ནི། །དེ་བཞིན་ས་ལ་གན་རྐྱལ་དེ་བཞག་སྟེ། །མགུལ་པ་རབ་ཏུ་བགགས་ཤིང་བསྡིགས་པ་ཡིས། །འཁང་དུ་བཅུག་པ་དེ་ལ་དགའ་བར་བྱེད། །གཅེར་བུ་གནག་ཅིང་དེ་བཞིན་རིད་པ་ཡི། །ཡི་དགས་ཆེ་ཞིང་རིང་བའང་དེར་གནས་ཏེ། །རབ་ཏུ་བཀྲེས་པས་ཁ་ཟས་ཀུན་ཚོལ་ཞིང་། །དེ་དག་དེ་ན་ཉམ་ཐག་ཆོ་ངེས་འདེབས། །ལ་ལ་གླང་གི་མགོ་ལ་ཁབ་ཀྱི་ཁ། །མི་ཙམ་དང་ནི་དེ་བཞིན་ཁྱི་ཙམ་དག །ཟས་ལ་སྲེད་པས་རབ་ཏུ་གདུངས་པའི་ཕྱིར། །སྐྲ་དག་ལྷུག་པར་བཤིག་ཅིང་སྒྲ་ཡང་འབྱིན། །གནོད་སྦྱིན་ཤ་ཟ་ཡི་དགས་དེ་དག་ཀྱང་། །སྲེད་བརྐམ་ཁ་ཟས་དག་ནི་ཚོལ་བའི་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་མཐོངས་དང་སྐར་ཁུང་དག་ནས་ཀྱང་། །དེ་ན་ཕྱོགས་བཞིར་རབ་ཏུ་ལྟ་བར་བྱེད། །དེ་ལྟར་ཁྱིམ་དེ་མི་བཟད་འཇིག་གྱུར་ལ། །ཆེ་ཞིང་མཐོ་ལ་རབ་ཏུ་མི་བརྟན་ཏེ། །རྣམ་པར་འགྲུམས་ཤིང་འཇིག་ཉེ་འཇིགས་པ་དེ། །སྐྱེས་བུ་གཅིག་ཅིག་ཡོངས་སུ་དབང་གྱུར་ལ། །སྐྱེས་བུ་དེ་ཡང་ཁྱིམ་གྱི་ཕྱི་རོལ་བྱུང་། །ཁྱིམ་དེ་ཀུན་ཀྱང་རབ་ཏུ་འབར་གྱུར་ཏེ། །ངོས་བཞི་ཐམས་ཅད་ནས་ནི་གློ་བུར་དུ། །མེ་ལྕེ་སྟོང་སྙེང་ཀུན་ཏུ་འབར་བར་འགྱུར། །འོད་མ་དང་ནི་ཤིང་དག་མེས་ཚིག་སྟེ། །དྲག་པོའི་སྒྲ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པར་འབྱུང་། །ཀ་བ་དང་ནི་དེ་བཞིན་རྩིག་པ་འབར། །གནོད་སྦྱིན་ཡི་དགས་དག་ཀྱང་སྒྲ་དག་འབྱིན། །བྱ་རྒོད་བརྒྱ་ཡང་རག་རོག་ཚིག་པར་འགྱུར། །གྲུལ་བུམ་དག་ནི་གདོང་ཚིག་ལྡོམ་ཞིང་འཕྱན། །དེ་ན་ཀུན་ཏུ་སྦྲུལ་བརྒྱ་མང་པོ་དག །མེ་ཡིས་ཚིག་ནས་ཙེར་ལྷང་སྒྲ་ཡང་འབྱིན། །བསོད་ནམས་མེད་པ་མེ་ཡིས་ཀུན་ཚིག་ཅིང་། །དེ་ན་ཤ་ཟ་མང་པོ་ཕན་ཚུན་རྒྱུ། །དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་ནི་སོས་བཏབ་སྟེ། །ཚིག་པར་གྱུར་པ་དག་ལ་ཁྲག་གིས་འཐོར། །དེ་ན་ཅེ་སྤྱང་དུས་བྱས་ཤི་

Their bodies nourished by the flesh of other beings,
They begin to fight violently. {49}

“Dreadful, ferocious kumbhāṇḍas
Live there in that ruined abode,
Some a hand-span tall, some a cubit,
And some two cubits, wandering around. {50}

“They seize the legs of dogs
And hold them, backs to the ground,
And squeeze their throats, menacing them
And delighting in injuring them. {51}

“There are black, naked, thin,
Great pretas that have lived there long,
Extremely hungry, searching for food,
Here and there crying in pain and weeping. {52}

“Some have a needle-sized mouth and some an ox’s head.
Some are the size of humans and some the size of dogs.
Their hair is in disarray and they wail,
Tormented by their craving for food. {53}

“The yakṣas, piśācas, and pretas
Are brutes searching for food,
Looking in all four directions,
Always looking in through windows. {54}

“The house is terrifying in that way.
It is huge, tall, and very weakened,
Dilapidated and almost a ruin,
And it is owned by a single person. {55}

“That man has come out of his house
When the dwelling catches on fire,
Suddenly everywhere in all four directions,
With thousands of flames rising up. {56}

“The bamboo and wood¹⁹⁵ are burned by fire
And they make a terrifying, powerful sound.
The pillars and the wall panels are also burning
And the yakṣas and pretas are emitting cries. {57}

“The many hundreds of vultures are burned,
The kumbhāṇḍas run around with burned faces,
And the many hundreds of snakes that are there
Scream and wail as they are being burned. {58}

“The numerous piśācas are running around
And those without merit¹⁹⁶ are burned by the fire.
Their teeth bite into each other
And they scatter their blood as they are being burned. {59}

“The hyenas, their time to die having come,

Are eating beings and eating each other.
The awful smell of burning vomit¹⁹⁷
Spreads through the four directions of the world. {60}

“The kumbhāṇḍas are eating
The fleeing centipedes.
The pretas run around with burning hair,
Tormented by hunger and thirst.¹⁹⁸ {61}

“That kind of terrifying residence
Is being burned by thousands of flames.
The man who is the owner of that house
Is gazing upon it, standing at the door. {62}

He hears his sons who are inside,
Their minds fixed upon their games.
The children continue to be unaware
As they play, intoxicated by their games. {63}

“Hearing them he quickly enters
In order to rescue his sons,¹⁹⁹ thinking,
‘I shall not let my children, all these boys,
Be quickly burned and annihilated.’ {64}

“He tells them of the evils of the house:
‘Oh noble sons, this suffering is terrible.
Many kinds of beings are experiencing in this fire
Great sufferings, one after the other. {65}

“ ‘Many ferocious yakṣas, venomous snakes,
Kumbhāṇḍas, and pretas are living here.
Packs of hyenas, dogs, and jackals,
And also vultures are here seeking food. {66}

“ ‘There are many like that living in here.
Even without fire, it would be completely terrifying.
There is nothing here but this kind of suffering
And all around us a fire is burning.’ {67}

“He thus encourages those with child’s minds to leave.
But the children are intoxicated by their games.
They do not think about what their father has said
And neither do they pay it any attention. {68}

“Then at that time the man thinks,
‘I am suffering in thinking of my sons,
I shall not allow this fire to burn them
So that I am without sons and lineage.’²⁰⁰ {69}

“Then at that time he thinks of a method:
‘These children have a great longing for toys,

3.22

བ་ལ། །སེམས་ཅན་དག་ནི་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་ཟ། །ངན་སྐྱུགས་ཚིག་པའི་དྲི་ང་ཡིད་མི་འོང་། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཕྱོགས་བཞིར་རབ་ཏུ་འཐུལ། །སྲིན་བུ་རྐང་བརྒྱ་པ་དག་བྲོས་པ་ལ། །དེ་ལ་གྲུལ་བུམ་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་ཟ། །བཀྲེས་པ་དང་ནི་སྐོམ་པས་རབ་གདུངས་ཤིང་། །ཡི་དགས་རྣམས་ཀྱང་སྒྲ་འབར་ཀུན་འཕྱན་ཏེ། །དེ་ལྟར་ཁྱིམ་དེ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་འཇིགས། །མེ་ལྕེ་དག་ནི་སྟོང་སྙེད་འབར་བར་འགྱུར། །སྐྱེས་བུ་ཁྱིམ་དེའི་བདག་པོ་དེ་ཉིད་ནི། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ལྟ་ཞིང་སྒོ་ན་འདུག །དེ་ན་དེ་ཡིས་ཐོས་པ་བདག་གི་བུ། །འདི་ལྟར་བྱིས་པ་དག་ནི་མི་ཤེས་པས། །རྩེད་མོ་རྩེན་པ་དག་ལ་ཆགས་པའི་བློ། །རྩེད་མོ་དགའ་འམ་རབ་ཏུ་དྲེགས་མྱོས་ཞེས། །དེ་ཐོས་བདག་གི་བྱིས་པ་ཁྱེའུ་འདི་ཀུན། །མྱུར་དུ་ཚིག་ཅིང་ཆུད་ཟོས་མི་འགྱུར་བར། །བདག་གི་བུ་རྣམས་རབ་ཏུ་ཐར་བྱའི་ཕྱིར། །ཁྱིམ་དེའི་ནང་དུ་མྱུར་དུ་ཞུགས་ནས་སུ། །དེ་ལ་དེས་ནི་ཁྱིམ་གྱི་ཉེས་བརྗོད་དེ། །སྡུག་བསྔལ་འདི་དག་མི་བཟད་རིགས་ཀྱི་བུ། །སེམས་ཅན་རྣམ་པ་མང་ཞིང་མེ་འདི་དང་། །སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་དག་ཀྱང་གཅིག་ཕྱི་གཅིག །སྦྲུལ་གདུག་ཤིན་ཏུ་གཏུམ་སེམས་གནོད་སྦྱིན་དང་། །གྲུམ་བུམ་དང་ནི་ཡི་དགས་མང་པོ་གནས། །ཅེ་སྤྱང་དག་དང་ཝ་དང་ཁྱི་ཡང་མང་། །བྱ་རྒོད་དག་ཀྱང་ཁ་ཟས་ཀུན་ཏུ་ཚོལ། །དེ་འདྲ་བ་དག་འདི་ན་མང་གནས་ཏེ། །མེ་མེད་ཟིན་ཡང་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་འཇིགས། །འདི་ཡི་ཁོ་ར་ཡུག་ཏུ་མེ་འབར་ཏེ། །འདི་ན་དེ་འདྲའི་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་གོ། །དེ་ལྟར་བྱིས་པའི་བློ་ཅན་དེ་སྦྲན་ཏེ། །གཞོན་ནུ་རྣམས་ནི་རྩེད་མོས་རབ་མྱོས་པས། །ཕ་ཡིས་བསྒོ་བ་དེ་ལ་མི་སེམས་ཏེ། །དེ་དག་གི་ནི་ཡིད་ལ་ཅི་མི་སྙམ། །དེ་ཚེ་སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་ཡང་སེམས་པ། །བུ་ཕྱིར་སེམས་པས་བདག་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། །བདག་གི་བུ་དང་རྒྱུད་དག་མེད་པ་རུ། །མེ་འདིས་འདི་དག་ཚིག་ན་མི་རུང་ཞེས། །དེ་ཡི་དུས་ན་དེ་ཡི་ཐབས་བསམས་པ། །རྩེད་མོ་དག་ལ་བྱིས་པ་འདི་ཆགས་ཏེ། །འདི་ན་རྩེད་མོ་དགའ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །ཀྱེ་མ་འདི་ལྟར་བྱིས་པ་གླེན་ཞིང་རྨོངས། །དེ་ལ་དེ་ཡིས་

But they do not have any toys in there to enjoy.
Such is the foolishness of these children. {70}

“He calls to them, ‘Listen, children!
I have three different kinds of carts,
To which are yoked excellent goats, oxen, or deer,
And which are large, tall, and perfectly adorned. {71}

“ ‘They are outside the house.
Run outside and use them!
I have had them made for you.
Go out and you will be delighted!’ {72}

“The children, hearing²⁰¹ of these kinds of carts,
Become eager and make haste.²⁰²
And at that very moment they all run out
And stand in the open air, freed from suffering. {73}

“When the man sees his children have come out
He goes to the square in the center of town.
There he sits on a lion throne and says to them,
‘Oh, today I have been made perfectly happy.²⁰³ {74}

“ ‘I have saved with difficulty these who were in distress.
My beloved sons, these twenty children of mine,
They were in a dreadful, awful house
That was filled with many terrifying beings. {75}

“ ‘It was burning, filled with a thousand flames,
And they were delighting in their games.
I have today saved them all
And therefore today I am perfectly happy.’ {76}

“Seeing their father sitting happily
The children come to him and say,
‘Give us that which you have described—
Those three delightful carts! {77}

“ ‘You said to us in the house,
“I will give you three kinds of carts.”
Even if you do not have all these
The time has now come for you to give them.’ {78}

“That man has the power²⁰⁴ of treasuries
Of gold, silver, jewels, and pearls,
And a great deal of money²⁰⁵ and slaves.
And he has identical carts made for them. {79}

“They are excellent ox-drawn carts made of jewels,
With railings and strings of little bells,
Adorned with parasols and banners,
And covered with a network of pearls and jewels. {80}

“They are hung all over, here and there,
With garlands made of golden flowers.
They are covered with excellent cloth