<!-- Pramāṇa, a library of Indian primary sources · https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo.1 -->

[Pramāṇa](https://indike.org/pramana/) › [Indian literature](https://indike.org/pramana/in) › [Buddhist Literature](https://indike.org/pramana/in.bauddha) › [Buddhist Sanskrit literature](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit) › [Mahāyāna sūtras](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra) › [Samādhirājasūtra](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja) › [འཕགས་པ་ཆས་ཐམས་ཅད་ཀྱ་རང་བཞན་མཉམ་པ་ཉད་རྣམ་པར་སྤྲས་པ་ཏང་ང་འཛན་གྱ་རྒྱལ་པ་ཞས་བྱ་བ་ཐག་པ་ཆན་པའ་མད](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo) › 1

# Samadhirajasutra 1: Bam po 1

འཕགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་རྣམ་པར་སྤྲོས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ 1

- **Language:** Classical Tibetan

### Bam po 1

### [1.1](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo.1.1)

༄༅༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱརྱ་སརྦ་དྷརྨ་སྭ་བྷཱ་བ་ས་མ་ཏཱ་བི་པཉྩི་ཏ་ས་མཱ་དྷི་རཱ་ཛ་ནཱ་མ་མ་ཧཱ་ཡཱ་ན་སཱུ་ཏྲ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་རྣམ་པར་སྤྲོས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ། བམ་པོ་དང་པོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན། བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རི་ལ་དགེ་སློང་འབུམ་དུ་ཚང་བའི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་དང་ཡང་ཐབས་ཅིག་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ། མངོན་པར་ཤེས་པས་མངོན་པར་ཤེས་པ། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དག་ནས་འདུས་པ། གཟུངས་དང་མདོ་སྡེ་རྟོགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པས་ཚིམ་པར་བྱེད་པ། མངོན་པར་ཤེས་པ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་བརྗོད་པ་ལ་མཁས་པ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་པའི་ཕ་

> Chapter 1  
>   
> The Introduction  
>   
> I pay homage to all the buddhas and bodhisattvas.⁸  
>   
> Thus did I hear at one time: The Bhagavān was residing at Vulture Peak Mountain in Rājagṛha together with a great bhikṣu saṅgha of a full hundred thousand bhikṣus, and together with eighty quintillion⁹ bodhisattvas,¹⁰ all of whom had one rebirth remaining, were renowned for their higher cognitions,¹¹ and had gathered there from the worlds in the ten directions; they had complete mastery¹² of the dhāraṇīs¹³ and sūtras; they satisfied all beings with the gift of the Dharma; they were skilled in speaking of the wisdom of the higher cognitions; they had attained the highest perfection of all the highest perfections;  
> — Peter Alan Roberts, The King of Samādhis Sūtra

### [1.2](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo.1.2)

རོལ་ཏུ་སོན་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཤེས་པ་ལ་མཁས་པ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟོད་ཅིང་བསྔགས་ཏེ་རབ་ཏུ་བཀུར་བ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་དུ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འགྲོ་བ་ལ་མཁས་པ། བདུད་ཐམས་ཅད་སྐྲག་པར་བྱ་བའི་ཤེས་པ་ལ་མཁས་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ལ་མཁས་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་པོ་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པ་ལ་མཁས་པ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པའི་ལས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ཤེས་པ་ལ་མཁས་པ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་གོས་པ། ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཡང་དག་པར་བརྒྱན་པ། བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་གོ་ཆ་བགོས་པ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་ཡིད་མི་སྐྱོ་བར་བརྩོན་འགྲུས་ཆེ་བ། སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོག་པ། ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་པ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པ་ཤ་སྟག་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལྷུན་པོ་དང་རབ་ཏུ་ལྷུན་པོ་དང་ལྷུན་པོའི་རྩེ་མོ་འཛིན་དང་ལྷུན་པོ་མར་མེའི་རྒྱལ་པོ་དང་ལྷུན་པོ་བརྩེགས་པ་དང་ལྷུན་པོའི་རྒྱལ་མཚན་དང་ལྷུན་པོའི་རྒྱལ་པོ་དང་ལྷུན་པོའི་རྩེ་མོ་ཀུན་གཡོ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱལ་པོ་དང་ལྷུན་པོའི་དབྱངས་དང་། སྤྲིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་དང་རྔ་དབྱངས་དང་རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་གནས་དང་རིན་པོ་ཆེའི་ཏོག་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རྩེ་མོ་དང་རིན་པོ་ཆེ་འབྱུང་བ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་སྣང་བ་དང་རིན་པོ་ཆེའི་འཁར་བ་དང་ལག་ན་ཕྱག་རྒྱ་རིན་པོ་ཆེ་དང་རིན་པོ་ཆེའི་བཀོད་པ་དང་རིན་པོ་ཆེའི་དྲ་བ་དང་རིན་པོ་ཆེའི་འོད་དང་རིན་པོ་ཆེའི་

> they were skilled in the knowledge of remaining in all bodhisattva samādhis and samāpattis; they had been praised, extolled, and lauded by all the buddhas;¹⁴ they were skilled in miraculously going to all buddha realms; they were skilled in the knowledge of terrifying all māras;¹⁵ they were skilled in the correct knowledge of the nature of all phenomena; they were skilled in the knowledge of the higher and lower capabilities of all beings; they were skilled in the knowledge of accomplishing the activity of offering to all the buddhas; they were unstained by any of the worldly concerns; they had perfectly adorned bodies, speech, and minds;¹⁶ they wore the armor of great love and great compassion; they had great undiminishing diligence throughout countless eons; they roared the great lion’s roar; they could not be defeated by any opponent;¹⁷ they were sealed with nonregression; and they had received the consecration of the Dharma from all buddhas.¹⁸ They were the bodhisattva mahāsattvas Meru, Sumeru, Mahāmeru,¹⁹ Meru­śikhara­dhara,²⁰ Meru­pradīpa­rāja, Merukūṭa, Merudhvaja, Merurāja,²¹ Meru­śikhara­saṁghaṭṭana­rāja,²² Merusvara, Megharāja, Dundubhisvara, Ratnapāṇi,²³ Ratnākara, Ratnaketu, Ratnaśikhara, Ratnasaṁbhava, Ratnaprabhāsa, Ratnayaṣṭi, Ratna­mudrā­hasta, Ratnavyūha, Ratnajāli, Ratnaprabha, Ratnadvīpa,  
> — Peter Alan Roberts, The King of Samādhis Sūtra

### [1.3](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo.1.3)

གླིང་དང་། དགའ་བར་བྱེད་པ་དང་ཆོས་བཀོད་པ་དང་བཀོད་པའི་རྒྱལ་པོ་དང་མཚན་གྱིས་ཀུན་ཏུ་བརྒྱན་པ་དང་དབྱངས་བཀོད་པ་དང་དབྱངས་རྣམ་པར་དག་པའི་འོད་དང་རིན་པོ་ཆེ་བརྩེགས་པ་དང་ཉི་མ་མེའི་འོད་འཕྲོ་ཅན་དང་སྐར་མ་ལ་དགའ་བ་དང་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་དང་། སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྐོར་བ་དང་གསེར་བཟང་པོ་རྣམ་པར་དག་པའི་འོད་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་མི་འཇིགས་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་ཕམ་པ་ལ་སོགས་པ་བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་དང་། འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པ་སེམས་དཔའ་དཔེ་མེད་པ་དྲུག་ཅུ་དང་། བཟང་སྐྱོང་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བཅུ་དྲུག་དང་། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་ལ་སོགས་པ་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷའི་བུ་རྣམས་དང་། ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚངས་རིས་ཀྱི་ལྷའི་བུ་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དེ་མ་ཡིན་པ་གཞན་ཡང་དབང་ཆེ་བ་དང་དབང་ཆེ་བར་གྲགས་པའི་ལྷ་དང་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་དང་དྲི་ཟ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་མིའམ་ཅི་དང་ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་དང་མི་དང་མི་མ་ཡིན་པ་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་རླབས་ཆེ་བ་དག་དང་ཐབས་ཅིག་གོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བཀུར་སྟིར་བྱས། བླ་མར་བྱས། རི་མོར་བྱས། མཆོད་པར་བྱས། རྗེད་པར་བྱས། གསོལ་བར་བྱས་ཏེ། འཁོར་བཞི་དང་ལྷར་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཀྱང་ཕྱག་བྱ་བ། མཆོད་པར་བྱ་བ། བཀུར་སྟིར་བྱ་བ། བླ་མར་བྱ་བ། རི་མོར་བྱ་བ། རྗེད་པར་བྱ་བ། གསོལ་བར་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཅིང་མདུན་གྱིས་བལྟས་ནས་ཆོས་སྟོན་ཏེ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ། ཐོག་མར་དགེ་བ། བར་དུ་དགེ་བ། ཐ་མར་དགེ་བ། དོན་བཟང་པོ། །ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ། །མ་འདྲེས་པ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། ཡོངས་སུ་དག་པ། ཡོངས་སུ་བྱང་བ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་འཁོར་ཚོགས་པ་དེ་ཉིད་དུ་ཟླ་འོད་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་བྱ་བ་བྱས་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ། སྐྱེ་བ་དྲན་པ། སྤོབས་པ་ཐོབ་པ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་བརྩོན་པ་ཞིག་འདུས་ཏེ་འདུག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཟླ་འོད་གཞོན་ནུར་གྱུར་

> Ratiṁkara, Dharmavyūha, Vyūharāja, Lakṣaṇa­samalaṁkṛta, Svaravyūha, Svara­viśuddhi­prabha, Ratnakūṭa, Ratnacūḍa,²⁴ Daśa­śata­raśmihutārci,²⁵ Jyotirasa, Candrabhānu, Saha­cittotpāda­dharma­cakra­pravartin, and Śubha­kanaka­viśuddhi­prabha, the bodhisatta mahāsattva Satatam­abhayaṁdad,²⁶ and all the bodhisattva mahāsattvas of the Good Eon, such as the bodhisattva mahāsattva Ajita,²⁷ and the sixty with incomparable minds,²⁸ such as Mañjuśrī, and the sixteen good beings,²⁹ such as Bhadrapāla,³⁰ and the Four Mahārājas and the other Cāturmahā­rāja­kāyika devas, and so on³¹ up until Brahmā and the other Brahmakāyika devas. In addition there were also devas, nāgas, yakṣas, gandharvas, asuras, garuḍas, kinnaras, mahoragas, humans, and nonhumans, who were all illustrious³² and renowned as being very powerful.³³  
>   
> They honored him,³⁴ worshiped him,³⁵ revered him,³⁶ made offerings to him,³⁷ praised him,³⁸ and venerated him.³⁹ The fourfold assembly and the worlds⁴⁰ of devas also paid homage to him,⁴¹ made offerings to him, honored him, worshiped him, revered him, praised him, and venerated him.  
>   
> Then the Bhagavān, encircled and esteemed by that assembly of many hundred thousands, taught the Dharma. He taught perfectly the spiritual conduct that is good in the beginning, good in the middle, and good in the end, that has a good meaning, that has good words, and is unalloyed, complete, pure, and wholesome.  
>   
> At that time, within that gathered assembly there was a youth⁴² named Candraprabha, who had honored the jinas in the past, had planted roots of merit, could remember his previous lives, had the confidence of speech, had correctly followed the Mahāyāna, and who was dedicated to great compassion.  
>   
> The youth Candraprabha rose from his seat, removed his robe from one shoulder,  
> — Peter Alan Roberts, The King of Samādhis Sūtra

### [1.4](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo.1.4)

པ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཞུས་ནས་ཞུ་བ་ལུང་བསྟན་པའི་སླད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་སྐབས་ཕྱེ་ན་བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ཞུའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཟླ་འོད་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་གཞོན་ནུ་ཁྱོད་ཅི་དང་ཅི་འདོད་པ་དྲིས་ཤིག་དང་དྲི་བ་དྲིས་པ་དེ་དང་དེ་ཉིད་ལུང་བསྟན་པས་ངས་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་རངས་པར་བྱའོ། །གཞོན་ནུ་ང་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ། ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པས་ཁྱུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ། སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་སྟེ། གཞོན་ནུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མི་མཁྱེན་པའམ། མི་གཟིགས་པའམ། མི་གསན་པའམ། ཐུགས་སུ་མ་ཆུད་པའམ། མངོན་སུམ་དུ་མ་མཛད་པའམ། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་མ་རྒྱས་པ་ཅིའང་མེད་དེ། གཞོན་ནུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དྲི་བ་དང་ཡོངས་སུ་དྲི་བའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ལ་རྟག་ཏུ་སྐབས་ཕྱེས། དྲི་བ་དྲིས་པ་དེ་དང་དེ་ལུང་བསྟན་པས་ངས་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་རངས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐབས་ཕྱེ་བ་དང་། ཟླ་འོད་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསོལ་པ། འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །འོད་མཛད་ཇི་ལྟར་སྤྱད་པ་ཡིས། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཡེ་ཤེས་འཐོབ། །ཕན་མཛད་ལུང་ཡང་བསྟན་དུ་གསོལ། །མི་ཡི་ཁྱུ་མཆོག་མི་དང་ལྷས་མཆོད་པ། །མི་དབང་བདེན་གསུངས་ཇི་ལྟར་སྤྱད་པ་ཡིས། །ཐེག་མཆོག་དམ་པ་གཞལ་མེད་ཐོབ་པར་འགྱུར། །མགོན་པོ་གསུང་མཆོག་ཞུས་པ་ལུང་བསྟན་གསོལ། །བདག་ལ་གཡོ་ནི་མ་མཆིས་ཏེ། །ལྷག་པའི་བསམ་པས་ཞུ་བ་ལགས། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མ་གཏོགས་པར། །བདག་གི་

> and, kneeling on his right knee, with palms placed together bowed toward the Bhagavān and made this request: “If the Bhagavān will give me an opportunity to seek answers to them, I have a few questions for the Bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened Buddha.”  
>   
> The Bhagavān addressed the youth Candraprabha, saying, “Young man, ask whatever question you wish of the Tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened Buddha, and I shall gratify you with answers to each and every question you have asked.  
>   
> “Young man, I am omniscient.⁴³ I am all-seeing. I have attained preeminence because of my strengths and fearlessness concerning all Dharmas. I possess the unobscured wisdom of liberation.  
>   
> “Young man, there is nothing in the endless, infinite worlds⁴⁴ that the Tathāgata does not know, has not seen, has not heard, has not understood, has not directly perceived, and about which he has not become completely enlightened.  
>   
> “Young man, may you always have the opportunity to ask questions of the Tathāgata, and I will gratify you with answers for each of the questions you ask.”  
>   
> The Bhagavān having given him this opportunity, the young man Candraprabha⁴⁵ recited these verses to the Bhagavān:  
>   
> “Lord of the World, Buddha,  
> Illuminator, bringer of benefit,  
> Elucidate what kind of practice  
> Will bring the attainment of inconceivable wisdom. {1}  
>   
> “Lord of humans, speaker of the truth, preeminent among humans,  
> To whom humans and devas make offerings, how should one practice  
> In order to attain the unfathomable,⁴⁶ supreme, highest yāna?  
> Lord who has supreme speech, answer this question. {2}  
>   
> “I ask my question with a pure motivation.  
> There is no guile to be seen within me.⁴⁷  
> I have no witness⁴⁸ to that  
> Other than you, sublime being. {3}  
> — Peter Alan Roberts, The King of Samādhis Sūtra

### [1.5](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo.1.5)

དབང་ནི་གཞན་མ་མཆིས། །འདུན་དང་སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེ་བདག་ལ་མཆིས། །བདག་གི་སྤྱོད་པ་ཤཱཀྱ་སེང་གེས་མཁྱེན། །བདག་ནི་ཚིག་ལ་གཙོར་འཛིན་མ་ལགས་ཀྱིས། །མི་དབང་སྒྲུབ་པ་བདག་ལ་མྱུར་དུ་གསུངས། །སངས་རྒྱས་ཐེག་པར་གཅེས་སྤྲས་བགྱིད། །ཡོངས་སུ་སྡུད་པའི་ཆོས་རྣམས་གང་། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པ། །དཔའ་བོ་ཆེན་པོ་ལུང་བསྟན་གསོལ། །ཅི་ནས་མིས་བསྟེན་ཤེས་རབ་རྣོར་འགྱུར་ཞིང་། །མི་བཟད་འཇིགས་དང་བྲལ་ཏེ་མི་སྐྲག་པས། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུང་པོ་གཏོང་བར་མི་བགྱིད་ཅིང་། །རྒྱགས་དང་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ཆགས་བྲལ་ཏེ། །ཉེས་པ་ཀུན་ཞི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ཡི། །ཕན་པར་བགྱིད་པའི་ཆོས་རྣམས་བདག་ལ་གསུངས། །ཇི་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་མི་གཏོང་ཞིང་། །ཇི་ལྟར་བསམ་གཏན་འདོར་མི་འགྱུར། །དགོན་པ་ལ་ནི་ཇི་ལྟར་བསྟེན། །ཤེས་རབ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་འཕེལ། །ཇི་ལྟར་སྟོབས་བཅུའི་བསྟན་པ་རྒྱ་ཆེ་ལ། །ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་ཞིང་མངོན་དགའ་རྙེད་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུང་པོ་སྐྱོན་མེད་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་འདུས་བྱས་རང་བཞིན་འཇལ་བར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་ལུས་དང་ངག་གིས་ཀྱང་། །མཁས་པ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་མེད་སེམས་ཀྱིས། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཚོལ་བར་འགྱུར། །ལུས་ཀྱི་ལས་ནི་ཇི་ལྟར་རྣམ་དག་འགྱུར། །ཚིག་གི་སྐྱོན་ནི་ཇི་ལྟར་སྤངས་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་སེམས་ལ་ཉོན་མོངས་མེད་པར་འགྱུར། །སྐྱེས་མཆོག་ཞུས་པ་བདག་ལ་ལུང་བསྟན་གསོལ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཟླ་འོད་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །གཞོན་ནུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་གཅིག་དང་ལྡན་ན་ཡོན་ཏན་འདི་དག་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞིང་མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་གཅིག་པོ་གང་ཞེ་ན། གཞོན་ནུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་སྙོམས་པ་ཡིན། ཕན་པའི་སེམས་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པའི་སེམས་དང་མི་མཉམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཡིན་ཏེ། གཞོན་ནུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་གཅིག་པོ་འདི་དང་

> “My prayer and my aspiration are vast.  
> Śākya lion, you know my conduct.  
> I will not be one who prizes words.  
> Lord of humans, quickly teach me the practice. {4}  
>   
> “Which of the Dharmas included  
> In the vehicle of enlightenment are to be cherished?⁴⁹  
> Elucidate for me, great hero,  
> The summit of all Dharmas. {5}  
>   
> “Teach to me, Lord, a beneficial Dharma,  
> Through the practice of which a person will have sharp wisdom,  
> Will become free of terrible fears, will be fearless,  
> Will never abandon the aggregate of correct conduct, {6}  
>   
> “Will be without arrogance, desire, anger,⁵⁰ and ignorance,  
> And will practice a conduct in which all faults have ceased.⁵¹ {6b}  
>   
> “How does one not abandon correct conduct?  
> How does one not depart from dhyāna?  
> How does one stay in a solitary place?  
> How does wisdom increase?⁵² {7}  
>   
> “How does one find joy in maintaining correct conduct  
> Within the vast teaching of the one with ten strengths?  
> How can the aggregate of correct conduct be flawless?  
> How does one examine the nature of the composite? {8}  
>   
> “How can the wise be pure  
> In body and in speech,  
> And with an unafflicted mind  
> Seek the Buddha’s wisdom? {9}  
>   
> “How can they have pure actions of the body?  
> How can they avoid faults in speech?  
> How can they have an unafflicted mind?  
> Best of men, give your answer to my questions.” {10}  
>   
> The Bhagavān said to the youth Candraprabha, “Young man, bodhisattva mahāsattvas will attain all those qualities and quickly attain the highest, complete enlightenment of perfect buddhahood if they have one quality.⁵³ What is that one quality? Young man, it is the bodhisattva mahāsattvas’ evenness of mind toward all beings. They wish to benefit them, have no anger, and have no partiality. Young man, if bodhisattva mahāsattvas have that one quality  
> — Peter Alan Roberts, The King of Samādhis Sūtra

### [1.6](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo.1.6)

ལྡན་ན་ཡོན་ཏན་འདི་དག་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞིང་མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཟླ་འོད་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ། ཆོས་གཅིག་ཡང་དག་བླངས་ནས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གནས་པ། །ཡོན་ཏན་འདི་དག་ངེས་ཐོབ་སྟེ། །མྱུར་དུ་བྱང་ཆུབ་འཚང་ཡང་རྒྱ། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་གང་ལའང་ཞེ་མི་སྡང་། །ཞེ་སྡང་མེད་སེམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་། །ཐ་བ་མི་སྐྱེད་ཞེ་སྡང་མེད་པ་དག །ཁྱད་པར་ཇི་སྐད་བརྗོད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །མཉམ་པའི་སེམས་ལ་བསྟེན་པ་ཡིས། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་མཉམ་པར་འགྱུར། །རྐང་པའི་མཐིལ་ཡང་མཉམ་པ་དང་། །ཆོ་ག་སྤྱོད་ཡུལ་མཉམ་པར་འགྱུར། །མཉམ་ཞིང་མི་མཉམ་མ་ཡིན་སེམས་བསྒོམས་ནས། །ཐ་བའི་སྐྱོན་བྲལ་ནེམ་ནུར་རབ་སྤངས་ན། །དེ་ཡི་རྐང་ལག་མཐིལ་ཡང་མཉམ་འགྱུར་ཏེ། །མཆོག་ཏུ་འོད་གསལ་དག་ཅིང་བལྟ་ན་སྡུག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱོགས་བཅུར་ལྷང་ངེར་སྣང་། །སངས་རྒྱས་ཞིང་དུ་དཔལ་དང་འོད་ཀྱིས་ཁྱབ། །ནམ་དེས་ཞི་བའི་ས་ནི་ཐོབ་པའི་ཚེ། །སངས་རྒྱས་མཁྱེན་ལ་སེམས་ཅན་མང་པོ་འགོད། །གཞོན་ནུ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་སྙོམས་པ་དང་། ཕན་པར་སེམས་པ་དང་། སེམས་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པ་དང་སེམས་མི་མཉམ་པ་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་རྣམ་པར་སྤྲོས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གཞོན་ནུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་རྣམ་པར་སྤྲོས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་ངག་གི་སྡོམ་པ་དང་ཡིད་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་དམིགས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བ་དང་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། ཁམས་མཉམ་པ་ཉིད་དང་སྐྱེ་མཆེད་སེལ་བ་དང་སྲེད་པ་སྤོང་བ་དང་མི་སྐྱེ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་རྒྱུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཆུད་མི་གསོན་པ་དང་ཆོས་མཐོང་བ་དང་ལམ་སྒོམ་པ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྟེན་པ་དང་ཤེས་རབ་རྣོ་བ་དང་བདེན་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང་ཆོས་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་

> they will attain all those qualities and quickly attain the highest, complete enlightenment of perfect buddhahood.”  
>   
> The Bhagavān then recited these verses to the youth Candraprabha:  
>   
> “Having obtained one quality,  
> Those bodhisattvas, whoever they are,  
> Will attain these qualities  
> And quickly attain enlightenment. {11}  
>   
> “Anger toward anyone does not arise in the mind  
> Of the bodhisattva who has a mind without anger.  
> Those who are not hardhearted or wicked  
> Will attain exactly what has been described. {12}  
>   
> “As they remain in evenness of mind,  
> There will be an evenness of ripening results:  
> The soles of their feet will be even  
> And their range of conduct will be even. {13}  
>   
> “They meditate with even minds that are without unevenness.  
> Without the fault of hardheartedness and devoid of craving  
> They have even soles and palms.⁵⁴  
> They are supremely bright and are seen as pure. {14}  
>   
> “The bodhisattvas illuminate the ten directions,  
> Spreading splendor and light through a buddha realm.⁵⁵  
> When they attain the level of peace,  
> They establish many beings in buddha wisdom. {15}  
>   
> “Young man, in that way the bodhisattva mahāsattva who has evenness of mind toward all beings, wishes to benefit them, and has no anger or partiality will attain the samādhi known as the revealed equality of the nature of all phenomena.  
>   
> “Young man, what is the samādhi called the revealed equality of the nature of all phenomena?  
>   
> “It is restraint of the body.⁵⁶ It is restraint of the speech. It is restraint of the mind. It is purity of action. It is the transcendence of the mind’s perceptions.⁵⁷ It is knowledge of the skandhas. It is the equality of the dhātus. It is the elimination of the āyatanas.  
>   
> “It is the renunciation of craving. It is having the direct perception of birthlessness. It is engagement in activity.⁵⁸ It is the illumination of causes.⁵⁹ It is the non-dissipation of the results of karma. It is insight into phenomena. It is the meditation of the path. It is meeting the tathāgatas.  
>   
> “It is sharp wisdom. It is penetrating into beings.⁶⁰ It is knowledge of phenomena.⁶¹  
> — Peter Alan Roberts, The King of Samādhis Sūtra

### [1.7](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo.1.7)

པར་རིག་པ་ལ་འཇུག་པ་ཤེས་པ་དང་ཡི་གེ་དང་ཚིག་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཤེས་པ་དང་དངོས་པོ་རྣམས་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བ་དང་། སྒྲ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་དགའ་བ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་དགའ་བ་རྗེས་སུ་མྱོང་བ་དང་དྲང་བ་དང་། མཉེན་པ་དང་ཤུགས་དྲང་བ་དང་གྱ་གྱུ་མེད་པ་དང་ཁྲོས་གཉེར་དང་བྲལ་བ་དང་དེས་པ་དང་ངང་ཚུལ་དགེ་བ་དང་བྱམས་པར་འཛིན་པ་དང་འཇམ་པ་དང་བཞིན་འཛུམ་པ་དང་གསོང་པོར་སྨྲ་བ་དང་ལེགས་པར་འོངས་སོ། །ཚུར་ཤོག་ཅེས་སྨྲ་བ་དང་ལེ་ལོ་མེད་པ་དང་བླ་མ་ལ་གུས་པ་དང་བླ་མ་ལ་སྲི་ཞུ་ཆེ་བ་དང་སྐྱེ་བས་ཆོག་ཤེས་པ་དང་ཆོས་དཀར་པོས་མི་ངོམས་པ་དང་འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་མི་གཏོང་བ་དང་ས་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཤེས་པ་དང་དྲན་པ་ཆུད་མི་གཟོན་པ་དང་། ཕུང་པོ་ལ་མཁས་པ་དང་ཁམས་ལ་མཁས་པ་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མཁས་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་སེལ་བ་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཡང་དག་པར་འཇོམས་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་དང་བསྒོམ་པའི་རྒྱུ་འཐུན་པ་དང་ཉེས་པ་ལས་དབྱུང་བ་ལ་མཁས་པ་དང་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་གནོན་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་སྤོང་བ་དང་སྲིད་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བ་དང་སྐྱེ་བ་དྲན་པ་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་ནེམ་ནུར་མེད་པ་དང་ཆོས་སེམས་པ་དང་ཐོས་པ་ཚོལ་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་རྣོ་བ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་སྲེད་པ་དང་ཡེ་ཤེས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་དང་ཅང་ཤེས་ཀྱི་ས་དང་སེམས་རི་ལྟ་བུ་དང་མི་སྒུལ་བ་དང་མི་གཡོ་བ་དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཤེས་པ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ་འཐུན་པ་དང་སྡིག་པའི་ཆོས་ལ་སྨོད་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མེད་པ་དང་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་འཇོག་པ་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་ཤེས་པ་དང་། སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་ཤེས་པ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་པ་དང་ཚིག་གི་མཚམས་སྦྱར་བ་ཤེས་པ་དང་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང་། ཁམས་གསུམ་ལ་མངོན་པར་མི་དགའ་བ་དང་སེམས་ཞུམ་པ་མེད་པ་དང་ཆོས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་དང་དམ་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་ཆོས་སྲུང་བ་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དང་འདུལ་བ་ལ་མཁས་

> It is the knowledge of engaging in discernment. It is the knowledge of the different kinds of letters and words. It is the transcendence of matter. It is the understanding of sounds. It is the attainment of joy. It is experiencing the joy of the Dharma. It is sincerity.⁶² It is tolerance.⁶³ It is to be without deception.⁶⁴  
>   
> “It is to be without frowns. It is to be pleasant.⁶⁵ It is to have correct conduct.⁶⁶ It is to be friendly.⁶⁷ It is to be gentle.⁶⁸ It is having a smiling face.⁶⁹ It is being courteous.⁷⁰ It is to be welcoming.⁷¹  
>   
> “It is to be without laziness.⁷² It is having veneration⁷³ for the guru.⁷⁴ It is respect⁷⁵ for the guru. It is being content with occurrences. It is never being satisfied with the good actions one has done. It is having a pure livelihood. It is not forsaking the solitary life.  
>   
> “It is the knowledge of successive levels. It is always maintaining mindfulness. It is being wise concerning the skandhas. It is being wise concerning the dhātus. It is being wise concerning the āyatanas. It is making one’s higher cognitions manifest to others.  
>   
> “It is the elimination of kleśas. It is ceasing engagement with propensities.⁷⁶ It is having specific attainments.⁷⁷ It is the natural result of meditation.⁷⁸  
>   
> “It is skillfulness in eliminating transgressions.⁷⁹ It is the prevention of the arising of bad actions. It is the elimination of attachment.⁸⁰  
>   
> “It is transcending the existences. It is the memory of previous rebirths. It is being free from doubt concerning the ripening of karma.  
>   
> “It is the contemplation of phenomena. It is seeking to hear the Dharma. It is having sharp knowledge. It is craving for wisdom. It is the realization of wisdom.  
>   
> “It is the level of a noble being.⁸¹ It is having a mind like a mountain. It is being unshakable. It is being immovable. It is the knowledge of the nature of the level of irreversibility.  
>   
> “It is having the natural result of good qualities.⁸² It is the abhorrence of bad qualities. It is being free of behavior caused by the kleśas. It is never abandoning the training.  
>   
> “It is being established in samādhi. It is the knowledge of the thoughts of beings. It is the knowledge of the various rebirths of beings. It is knowledge of the infinite.⁸³ It is the knowledge of the intended meaning of words.⁸⁴  
>   
> “It is the rejection of living in a home. It is finding no joy in the three realms. It is having a motivation that is not discouraged. It is having no attachment to phenomena.  
>   
> “It is having possession of the sacred Dharma. It is protecting the Dharma. It is conviction in the ripening of karma. It is skill in the vinaya.  
> — Peter Alan Roberts, The King of Samādhis Sūtra

### [1.8](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo.1.8)

པ་དང་རྩོད་པའི་གཞི་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་འགྱེད་པ་མེད་པ་དང་རྩོད་པ་མེད་པ་དང་བཟོད་པའི་ས་དང་བཟོད་པ་ཡང་དག་པར་འཛིན་པ་དང་འགྲོ་བ་མཉམ་པ་དང་ཆོས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་མཁས་པ་དང་ཆོས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་མཁས་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཤེས་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་ངེས་པར་དགོད་པ་ལ་མཁས་པ་དང་། སྔོན་གྱི་མཐའ་ཤེས་པ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཤེས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཤེས་པ་དང་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་པ་དང་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཤེས་པ་དང་། ལུས་གནས་པ་ཤེས་པ་དང་སེམས་གནས་པ་ཤེས་པ་དང་སྤྱོད་ལམ་སྲུང་བ་དང་སྤྱོད་ལམ་མི་འཁྲུགས་པ་དང་སྤྱོད་ལམ་མི་འཆོས་པ་དང་སྤྱོད་ལམ་མཛེས་པ་དང་དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་ཤིང་ཤེས་པ་དང་རིགས་པར་སྨྲ་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཤེས་པ་དང་ལྷུག་པར་གཏོང་བ་དང་ལག་བརྐྱང་བ་དང་སེམས་ཀྱིས་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང་། མི་དགེ་བའི་སེམས་ལ་སྨོད་པ་དང་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་མི་གཏོང་བ་དང་ཆོ་ག་ཡང་དག་པར་འཛིན་པ་དང་དགའ་བར་སྤྱོད་པ་དང་བླ་མ་ལ་ལྡང་ཞིང་སྟན་འདིང་བ་དང་ང་རྒྱལ་ཚར་གཅོད་པ་དང་སེམས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་སེམས་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དང་དོན་རྟོགས་པར་ཤེས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་དང་། མི་ཤེས་པ་མེད་པར་གྱུར་པ་དང་སེམས་ལ་འཇུག་པ་ཤེས་པ་དང་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་ཤེས་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་དང་ངེས་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་མཁས་པའི་ཤེས་པ་དང་སྒྲ་སྐད་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང་ངེས་པའི་ཚིག་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཤེས་པ་དང་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པར་ཤེས་པ་དང་གནོད་པ་རྣམ་པར་སྤོང་བ་དང་། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དང་འགྲོགས་པ་དང་སྐྱེས་བུ་ངན་པ་རྣམ་པར་སྤོང་བ་དང་བསམ་གཏན་རྣམས་སྒྲུབ་ཅིང་དེ་ལ་རོ་མྱོང་བར་མི་བྱེད་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པས་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་དང་། མིང་དང་བརྡ་དང་གདགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཤེས་པ་དང་། བཏགས་པ་ཡང་དག་པར་འཇོམས་པ་དང་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་སྐྱོ་བ་དང་བཀུར་སྟི་མི་འདོད་པ་དང་བཀུར་སྟི་མེད་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པ་དང་རྙེད་པ་ལ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་དང་རྙེད་པ་མེད་པ་ལ་ཞུམ་པ་མེད་པ་དང་སྙན་པ་མི་འདོད་པ་དང་མི་སྙན་པ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་

> “It is the pacification of disputes. It is the absence of discord and the absence of quarrels. It is having reached the level of patience. It is maintaining patience.  
>   
> “It is the equality of the different kinds of beings.⁸⁵ It is skill in examining phenomena.⁸⁶ It is skill in gaining certainty concerning phenomena.  
>   
> “It is the knowledge of distinguishing between the words for phenomena.⁸⁷ It is skill in the presentation of the words for phenomena. It is the knowledge of the skill of presenting the distinction between words that have meaning and those that do not have meaning.⁸⁸  
>   
> “It is knowledge of the past. It is knowledge of the future. It is knowledge of the present.⁸⁹ It is the knowledge of the equality of the three times. It is the knowledge of the purity of the three aspects of actions.  
>   
> “It is the knowledge of the body’s condition. It is the knowledge of the mind’s condition. It is guarding conduct. It is having unshakable⁹⁰ conduct. It is uncontrived conduct.⁹¹ It is engaging in conduct that is attractive.⁹²  
>   
> “It is the knowledge of skill in what is beneficial and what is not beneficial.⁹³ It is rational speech.⁹⁴ It is knowledge of the world.  
>   
> “It is unrestrained generosity. It is being openhanded.⁹⁵ It is having a nongrasping mind.  
>   
> “It is having a sense of modesty and self-respect. It is an abhorrence of negative aspirations. It is not forsaking the qualities of purification. It is maintaining correct conduct. It is joyful conduct.  
>   
> “It is standing up to welcome gurus and presenting them with a seat. It is the elimination of pride. It is controlling the mind. It is the knowledge of generating enthusiasm.  
>   
> “It is the knowledge of discernment. It is the realization of wisdom. It is being without ignorance. It is knowledge of the processes of the mind. It is the knowledge that realizes the nature of the mind.⁹⁶  
>   
> “It is the knowledge of accomplishment and definite accomplishment.⁹⁷ It is the knowledge of all language. It is the knowledge of presenting definitions.⁹⁸ It is the knowledge of attaining certainty in meaning.  
>   
> “It is abandoning that which is harmful. It is attending upon excellent beings.⁹⁹ It is being together with excellent beings. It is avoiding bad beings.  
>   
> “It is the accomplishment of dhyāna.¹⁰⁰ It is not savoring¹⁰¹ dhyāna.  
>   
> “It is the utilization¹⁰² of the higher cognitions. It is the knowledge that comprehends the nature of assigned names and designations. It is overcoming designations. It is disillusionment with saṃsāra.¹⁰³  
>   
> “It is the absence of yearning for respect.¹⁰⁴ It is indifference to lack of respect.¹⁰⁵ It is not being motivated by material gain. It is not being disheartened when there is no gain. It is the absence of interest in honor. It is the absence of anger at dishonor.  
> — Peter Alan Roberts, The King of Samādhis Sūtra

### [1.9](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo.1.9)

པ་དང་བསྟོད་པ་ལ་དགའ་བ་མེད་པ་དང་སྨད་པ་ལ་མི་དགའ་བ་མེད་པ་དང་བདེ་བ་ལ་མངོན་པར་མ་ཆགས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡིད་འབྱུང་བར་མི་བྱེད་པ་དང་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལེན་པར་མི་བྱེད་པ་དང་བསྔགས་པ་ཡང་དག་པ་ལ་མ་ཆགས་པ་དང་བསྔགས་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་མི་མཇེད་པ་དང་། ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་དང་མི་སྟེན་པ་དང་། སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་སྤོང་བ་དང་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་རྒྱུ་བ་དང་སྤྱོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་སྤོང་བ་དང་། རིགས་སུན་པར་མི་བྱེད་པ་དང་བསྟན་པ་སྲུང་བ་དང་སྨྲ་བ་ཉུང་ཞིང་མཉེན་པ་དང་དལ་གྱིས་སྨྲ་བ་དང་། ཚིག་གི་ལན་བླ་ན་པ་ལ་མཁས་པ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ཚར་གཅོད་པ་དང་དུས་སུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཡིད་མི་རྟོན་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་རྣམས་ཁྱད་དུ་གསོད་པར་མི་བྱེད་ཅིང་དེ་དག་ལ་ནོར་སྦྱིན་པ་དང་། དབུལ་པོ་རྣམས་ལ་བརྙས་པར་མི་བྱེད་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་བ་དང་ཕན་པའི་དངོས་པོ་དང་སྙིང་བརྩེ་བའི་བློ་དང་ཆོས་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་པ་དང་ཟང་ཟིང་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང་། མི་སྩོགས་པར་གནས་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སྟོད་ཅིང་འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སྨོད་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ལ་གཡོ་མེད་པར་སྟེན་པ་དང་། བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང་ལྷག་པའི་བསམ་པས་གཉེར་བ་དང་། ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་བཞིན་བྱེད་པ་དང་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་སྦྱོར་བ་དང་གུས་པར་བྱས་ཏེ་དགའ་བ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་དང་། དཔེ་ཤེས་པ་དང་སྔོན་བྱུང་བ་ལ་མཁས་པ་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་མཚན་མ་སྤོང་བ་དང་འདུ་ཤེས་ཟློག་པ་དང་དངོས་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། མདོ་སྡེ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་དང་འདུལ་བ་ལ་མཁས་པ་དང་བདེན་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་དང་། ཚིག་མགོ་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཤིང་མཐོང་བ་མི་གཏོང་བ་དང་། ནེམ་ནུར་མེད་པའི་ཚིག་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྟེན་པ་དང་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་སྟེན་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དང་མི་འཇིགས་པ་ཐོབ་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྣང་བར་བྱེད་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དམ་པ་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་གཞོལ་བ་དང་། གཅིག་པུར་དགའ་བ་དང་།

> It is the absence of attachment to praise. It is the absence of displeasure in response to criticism. It is the absence of attachment to happiness. It is the absence of aversion to suffering. It is not being acquisitive of composite things. It is having no attachment to renown. It is accepting the lack of renown.¹⁰⁶  
>   
> “It is not associating with householders and mendicants.¹⁰⁷ It is avoiding that which is outside the scope of correct conduct. It is acting within the scope of correct conduct. It is a perfection of correct conduct. It is rejecting incorrect conduct.¹⁰⁸ It is not dishonoring your family.¹⁰⁹  
>   
> “It is preserving the teaching. It is speaking little. It is speaking softly.¹¹⁰ It is speaking slowly.¹¹¹ It is skillfulness in answers. It is defeating opposition. It is arriving at the right time. It is not relying on ordinary people.  
>   
> “It is not having contempt for those in suffering. It is giving them charity. It is not rebuking¹¹² the poor. It is having compassion for those with wrong conduct. It is having that which will bring benefit to others.¹¹³ It is having a compassionate mind. It is benefiting others through the Dharma. It is giving away material things. It is the absence of hoarding.  
>   
> “It is praising correct conduct. It is condemning incorrect conduct. It is unwaveringly¹¹⁴ attending upon those who have correct conduct. It is giving up all possessions. It is welcoming others¹¹⁵ with a higher motivation. It is doing exactly what one has said one will do. It is perpetual application. It is experiencing joy through veneration.  
>   
> “It is the knowledge of using examples. It is being skilled in terms of past lifetimes. It is putting roots of merit first. It is skill in methods.  
>   
> “It is the negation of attributes. It is rejecting identification. It is knowledge of the characteristics of things.¹¹⁶  
>   
> “It is the accomplishment of the sūtras. It is skill in the vinaya.¹¹⁷ It is certainty in the truth. It is the direct experience of liberation. It is the single teaching. It is not abandoning correct knowing and seeing.¹¹⁸ It is speech free of doubt.¹¹⁹  
>   
> “It is remaining in emptiness.¹²⁰ It is remaining in the absence of attributes.¹²¹ It is understanding¹²² the nature of the absence of aspiration.¹²³ It is the attainment of fearlessness.  
>   
> “It is illumination by wisdom.¹²⁴ It is excellent¹²⁵ correct conduct. It is entering into samāpatti. It is the attainment of wisdom.¹²⁶  
>   
> “It is delighting in solitude. It is knowledge of oneself.¹²⁷  
> — Peter Alan Roberts, The King of Samādhis Sūtra

### [1.10](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo.1.10)

བདག་ཤེས་པ་དང་ཤེས་ཀྱི་ཁེ་ཉུང་ངུས་ཆོག་ཤེས་པ་དང་སེམས་ལ་རྙོག་པ་མེད་པ་དང་ལྟ་བར་གྱུར་པ་རྣམ་པར་སྤོང་བ་དང་། གཟུངས་ཐོབ་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་པ་དང་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་དང་། འཇུག་པ་དང་སྒྲུབ་པ་ཤེས་པ་དང་གཏན་ཚིགས་དང་། རིགས་པ་དང་ཚུལ་དང་སྒོ་དང་རྒྱུ་དང་ལམ་དང་ནན་ཏན་དང་སྒྲུབ་པ་དང་ཕྲིན་དང་གདམས་པ་དང་བསྟེན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། རྗེས་སུ་འཐུན་པའི་བཟོད་པ་དང་བཟོད་པའི་ས་དང་མི་བཟོད་པ་དང་བྲལ་བ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་དང་མི་ཤེས་པ་སྤོང་བ་དང་ཤེས་པ་ལ་གནས་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བསྟེན་པ་དང་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་སྤོང་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ཤེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དང་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས་པ་དང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་དཀའ་བ་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་པ་དང་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ས་མ་ཡིན་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་སྟོབས་བཅུ་དག་གིས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱ་བ་དང་ཚངས་པས་ཕྱག་བྱ་བ་དང་བརྒྱ་བྱིན་རྣམས་ཀྱིས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་དང་། ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་བྱ་བ་དང་། གནོད་སྦྱིན་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱ་བ་དང་། མིའམ་ཅི་རྣམས་ཀྱིས་བསྟོད་པར་བྱ་བ་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས་པར་བྱ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱ་བ་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་ནོར་དུ་གྱུར་པ་དང་། ཟང་ཟིང་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་དང་། ནད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྨན་དུ་གྱུར་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཛོད་དུ་གྱུར་པ་དང་། སྤོབས་པ་མི་ཟད་པ་དང་། མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གྱུར་པ་དང་། དཔའ་བོ་དག་གི་གཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དང་། ཁམས་གསུམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་དག་ལ་གཟིངས་ལྟ་བུ་དང་། ཆུ་བོའི་ནང་དུ་ཞུགས་པ་དག་ལ་གྲུ་ལྟ་བུ་དང་། གྲགས་པ་འདོད་པ་དག་གི་གྲགས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་

> It is contentment with having no high reputation.¹²⁸  
>   
> “It is the absence of pollution in the mind. It is rejecting incorrect views.¹²⁹ It is the attainment of mental retention.  
>   
> “It is the entrance into knowledge.¹³⁰ It is the knowledge of the basis, the ground, the foundation, and the practice.¹³¹  
>   
> It is the cause,¹³² the method,¹³³ the way,¹³⁴ the creation,¹³⁵ the doorway,¹³⁶ the path,¹³⁷ the practice,¹³⁸ the guidance,¹³⁹ the explication,¹⁴⁰ and the conduct of the instruction.¹⁴¹  
>   
> “It is appropriate patience.¹⁴² It is the level of patience.¹⁴³ It is being free of impatience.¹⁴⁴ It is the level of knowledge. It is the elimination of ignorance. It is being established in knowledge.  
>   
> “It is the level of spiritual practice.¹⁴⁵ It is the scope of practice of the bodhisattvas.  
>   
> “It is attending upon wise beings. It is rejecting those who are not wise beings. It is the knowledge that analyzes and realizes the nature of all phenomena.¹⁴⁶  
>   
> “It is the level of buddhahood taught by the tathāgatas.¹⁴⁷ The wise rejoice in it. The foolish reject it. It is difficult for the śrāvakas to know. The pratyekabuddhas do not know it. It is not the level of the tīrthikas. The bodhisattvas possess it. It is realized by those who have the ten strengths. The devas make offerings to it. Brahmā praises¹⁴⁸ it. The Śakras¹⁴⁹ value it above all else.¹⁵⁰ The nāgas pay homage to it. The yakṣas rejoice in it. The kinnaras praise it in song. The mahoragas laud it. The bodhisattvas meditate on it. The wise comprehend it.  
>   
> “It is the highest wealth. It is immaterial generosity. It is a medicine for the sick. It is a treasure of wisdom. It is unceasing eloquence.  
>   
> “It is the way of the sūtras.¹⁵¹ It is the domain¹⁵² of heroes.¹⁵³ It is the comprehension of the entire three realms. It is a raft¹⁵⁴ for crossing to the other shore. It is like a boat for those in the middle of a river.  
>   
> “It is fame for those who wish for renown. The buddhas praise it.  
> — Peter Alan Roberts, The King of Samādhis Sūtra

### [1.11](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo.1.11)

ཀྱིས་བསྟོད་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས་པ་དང་། སྟོབས་བཅུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟོད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་གི་ཡོན་ཏན་དང་། སྙིང་རྗེ་ཅན་དག་གི་བཏང་སྙོམས་དང་། ཉེས་པ་ཞི་བར་འདོད་པ་དག་གི་བྱམས་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དག་གི་དབུགས་འབྱིན་པ་དང་། སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནན་ཏན་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་གྱུར་པ་དང་། བདུད་ཀྱི་སྡེ་རྣམས་སྐྲག་པར་བྱེད་པ་དང་། བདེ་བར་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་རིག་པ་དང་། དོན་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དང་། དགྲའི་ནང་དུ་སོང་བ་དག་གི་སྐྱབས་དང་། ཕྱིར་རྒོལ་བ་རྣམས་ཆོས་དང་འཐུན་པས་ཚར་གཅོད་པ་དང་། མི་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་དང་། སྟོབས་རྣམས་ཡང་དག་པར་ཚོལ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་སྔ་ལྟས་སུ་གྱུར་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རྒྱན་དང་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་འཐུན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱན་དང་། ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་དགའ་བ་དང་། སྲས་ཐུ་བོ་རྣམས་ཀྱི་དགའ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་མ་ཡིན་པ་དང་། སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། ལུས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང་། འདོད་ཆགས་འབྱུང་བ་མེད་པ་དང་། ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བ་དང་། གཏི་མུག་གི་ས་མ་ཡིན་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བ་དང་། རིག་པ་སྐྱེ་བ་དང་། མ་རིག་པ་སྤོང་བ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚིམ་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་དགའ་བ་དང་། ལྟ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་མིག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་། རྣམ་པར་འཕྲུལ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ཐོས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཀྱི་གཟུངས་དང་། དྲན་པ་མི་བརྗེད་པ་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་

> The tathāgatas laud it. Those who have the ten strengths praise it.  
>   
> “It is the quality of the bodhisattvas. It is the equanimity of those with compassion. It is the love that brings anger¹⁵⁵ to an end.  
>   
> “It is the delight of those with peaceful minds.¹⁵⁶ It provides relief for those who follow the Mahāyāna.  
>   
> “It is the diligent practice of those with a lion’s roar. It is the path of the wisdom of the buddhas.¹⁵⁷  
>   
> “It is the seal upon all phenomena. It is the accomplishment of omniscient wisdom.¹⁵⁸  
>   
> “It is the pleasure grove of bodhisattvas. It is that which terrifies the māras.  
>   
> “It is the knowledge of those who have reached happiness. It is the benefit of those who accomplish benefit.  
>   
> “It is the refuge for those among enemies. It is the subjugation of adversaries by those who have the Dharma.  
>   
> “It is the expression of truth for those who have fearlessness. It is the correct search for the strengths. It is the omen for the eighteen unique qualities of a buddha. It is the adornment of the Dharma body.¹⁵⁹ It is the natural result of bodhisattva conduct.¹⁶⁰ It is the adornment of the bodhisattvas.¹⁶¹ It is the delight of those who desire liberation. It is the joy of the eldest sons.¹⁶²  
>   
> “It is the completion of buddha wisdom. It is not the level of śrāvakas or pratyekabuddhas.  
>   
> “It is the purity of the mind. It is the purity of the body. It is the completion of the doorways to liberation.  
>   
> “It is the wisdom of buddhahood’s freedom from the kleśas.¹⁶³ It is the nonarising of desire.¹⁶⁴ It is devoid of anger.  
>   
> “It is not the level of ignorance. It is the arising of wisdom. It is the birth of knowledge. It is the elimination of ignorance.  
>   
> “It is the contentment of those dedicated to liberation. It is the satisfaction of those dedicated to samādhi. It is eyes for those who wish for the view. It is higher knowledge for those who wish to perform miracles. It is miraculous power for those who wish for accomplishment. It is retentive memory for those dedicated to listening to the Dharma.¹⁶⁵  
>   
> “It is unceasing mindfulness. It is the blessing of the buddhas.  
> — Peter Alan Roberts, The King of Samādhis Sūtra

### [1.12](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo.1.12)

དང་། འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་པ་དང་། མི་བརྩོན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྲ་བ་དང་། ཤེས་པར་དཀའ་བ་དང་མ་གྲོལ་བ་དག་གིས་མི་ཤེས་པ་དང་། ཡི་གེ་རྣམས་ལྡོག་པ་དང་། སྒྲ་ཤེས་པར་དཀའ་བ་དང་། རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ཤེས་པ་དང་། དེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པ་དང་། འདོད་པ་ཆུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་བ་དང་། དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཅངས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཟད་པ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་སྲིད་པའི་འགྲོ་བ་དང་སྐྱེ་བའི་གནས་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་བསྟན་པ་སྟེ། གཞོན་ནུ་འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་རྣམ་པར་སྤྲོས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་རྣམ་པར་སྤྲོས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྟན་པ་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་པ་ན་ལྷ་དང་མིའི་སྐྱེ་དགུ་སྔོན་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་གིས་རྗེས་སུ་འཐུན་པའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་དགུ་བཅུ་རྩ་གསུམ་གྱིས་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་སྟོང་དུ་ཚང་བ་ལེན་པ་མེད་པར་ཟག་པ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ། །ལྷ་དང་མིའི་སྐྱེ་དགུ་ལས་སྲོག་ཆགས་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་ཅུས་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་དག་གོ། །དགེ་སློང་མ་བརྒྱད་ཁྲི་ལེན་པ་མེད་པར་ཟག་པ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ། །དགེ་བསྙེན་ལྔ་བརྒྱས་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་བསྙེན་མ་དྲུག་སྟོང་གིས་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ཡང་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས། རབ་ཏུ་གཡོས་ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་གཡོས། འགུལ་རབ་ཏུ་འགུལ་ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འགུལ། ལྡེག་རབ་ཏུ་ལྡེག་ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་ལྡེག །འཁྲུགས་རབ་ཏུ་འཁྲུགས་ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འཁྲུགས། ཆེམ་ཆེམ་རབ་ཏུ་ཆེམ་ཆེམ་ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་ཆེམ་ཆེམ། འུར་འུར་རབ་ཏུ་འུར་འུར་ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འུར་འུར་ཏེ། ཤར་ཕྱོགས་དམའ་ན་ནུབ་ཕྱོགས་མཐོ།

### [1.13](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo.1.13)

ནུབ་ཕྱོགས་དམའ་ན་ཤར་ཕྱོགས་མཐོ། །བྱང་ཕྱོགས་དམའ་ན་ལྷོ་ཕྱོགས་མཐོ། །ལྷོ་ཕྱོགས་དམའ་ན་བྱང་ཕྱོགས་མཐོ། །མཐའ་དམའ་ན་དབུས་མཐོ། །དབུས་དམའ་ན་མཐའ་མཐོ་སྟེ། ཚད་མེད་པའི་སྣང་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་མུན་ནག་སྨག་ཏུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྣང་བ་དེས་གསལ་བར་གྱུར་ཏོ། །སེམས་ཅན་གང་དག་དེར་སྐྱེས་པ་དེ་དག་གཅིག་གིས་གཅིག་ཤེས་པར་གྱུར་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་ཀྱེ་སེམས་ཅན་གཞན་དག་ཀྱང་འདིར་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་འཛེར་ཏེ། མནར་མེད་པའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོའི་བར་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །གླེང་གཞིའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།། །།དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཟླ་འོད་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གཞོན་ནུ་ངས་དྲན་པ་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཏེ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་འདོད་ཅིང་མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རི་འདི་ཉིད་ལ་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་ལ་ངས་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་དང་མེ་ཏོག་དང་སྤོས་དང་དྲི་དང་ཕྲེང་བ་དང་བྱུག་པ་དང་ཕྱེ་མ་དང་གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་དང་སིལ་སྙན་དང་ཕེག་རྡོབ་པ་དང་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བ་དན་དང་རིན་པོ་ཆེའི་གཙུག་ལག་ཁང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་བཀྲ་བ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མའི་བཀོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀུར་སྟིར་བྱས་བླ་མར་བྱས་རི་མོར་བྱས་མཆོད་པར་བྱས་རྗེད་པར་བྱས་གསོལ་བར་བྱས་ཏེ། གཞོན་ནུ་ངས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་རྣམ་པར་སྤྲོས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་རྒྱས་པར་ཐོས་ཏེ། བཟུང་ངོ་། །དྲིས་སོ། །བཅངས་སོ། །བཀླགས་སོ། །རབ་ཏུ་བཏོན་ཏོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་སྒོམ་པས་བསྒོམས་སོ། །མང་དུ་བྱས་ཤིང་གཞན་ལ་ཡང་རྒྱ་ཆེར་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །གཞོན་ནུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་མ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་

> the west sank and the east rose, the north sank and the south rose, the south sank and the north rose, the perimeter sank and the center rose, and the center sank and the perimeter rose. An immeasurable radiance shone in the universe so that whatever darkness there was between the worlds was illuminated by it. The beings who were born there could see each other and they cried, “Ah! Other beings have been born here too!” This occurred even as far down as the great Avīci hell.  
>   
> Chapter 2  
>   
> Śālendrarāja  
>   
> Then the Bhagavān said to the youth Candraprabha, “Young man, I remember that in the past, when I was practicing the conduct of a bodhisattva, I became a cakravartin. I desired this samādhi and I desired to attain quickly the highest, complete enlightenment of perfect buddhahood. For many hundred thousand quintillions¹⁷² of eons on this Vulture Peak Mountain I served, venerated, revered, honored, worshiped, and made offerings to many countless, innumerable tathāgatas, arhats, perfectly enlightened buddhas with the presentation of many hundred thousand quintillions of every kind of jewel, and various kinds of beautiful flowers, incense, perfume, garlands, ointments, powders, parasols, banners, flags, music, musical instruments, flags of victory, and precious monasteries.¹⁷³  
>   
> “Young man, I heard from those tathāgatas extensively the samādhi, the revealed equality of the nature of all phenomena. I obtained it, asked questions about it, preserved it, recited it to others, promoted it, meditated on it with an unadulterated meditation, promulgated it, and made it widely known to others.  
>   
> “Young man, the last of all those tathāgatas was the Tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened Buddha Śālendrarāja.  
> — Peter Alan Roberts, The King of Samādhis Sūtra

### [1.14](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo.1.14)

བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སཱ་ལའི་དབང་པོའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། གཞོན་ནུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སཱ་ལའི་དབང་པོའི་རྒྱལ་པོ་དེའི་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་གི་དགེ་འདུན་བྱུང་སྟེ། དེ་དག་གི་ཚེའི་ཚད་ནི་ལོ་འབུམ་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་གྱུར་ཏོ། །གཞོན་ནུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སཱ་ལའི་དབང་པོའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ངས་ལོ་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་བཅྭ་བརྒྱད་དུ་མཆོད་པ་དང་རིམ་གྲོ་བྱས་ཏེ་ལྷའི་ཙན་དན་དང་རིན་པོ་ཆེའི་གཙུག་ལག་ཁང་བྱེ་བ་བྱས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སཱ་ལའི་དབང་པོའི་རྒྱལ་པོ་དེའི་ཚེའི་ཚད་ནི་ལོ་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སཱ་ལའི་དབང་པོའི་རྒྱལ་པོ་དེའི་དྲུང་དུ་ང་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ལོ་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་བཞིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་རྣམ་པར་སྤྲོས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་མཉན་ཅིང་བཟུང་སྟེ་དྲིས་སོ། །བཅངས་སོ། །བཀླགས་སོ། །རབ་ཏུ་བཏོན་ཏོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་སྒོམ་པས་བསྒོམས་སོ། །མང་དུ་བྱས་ཤིང་གཞན་ལ་ཡང་རྒྱ་ཆེར་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཟླ་འོད་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གཞོན་ནུ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་འདོད་ཅིང་མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ང་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པ་དང་རིམ་གྲོ་དང་གཡོག་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །གཞོན་ནུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པ་དང་རིམ་གྲོ་དང་གཡོག་བྱས་པའི་རྒྱུ་འཐུན་པས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་རྙེད་པར་དཀའ་བ་མ་ཡིན་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ལྟ་ཅི་སྨོས། གཞོན་ནུ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པ་དང་རིམ་གྲོ་དང་གཡོག་བྱས་པ་ལ་རྟག་ཏུ་ཡིད་ཡོངས་སུ་མི་

> Young man, that Tathāgata Śālendrarāja had a saṅgha of a thousand trillion¹⁷⁴ śrāvakas and bodhisattvas. Their lifespans were seven million, six hundred thousand¹⁷⁵ years. I served and made offerings to the Tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened Buddha Śālendrarāja for a hundred and eighty thousand million¹⁷⁶ years and I built ten million monasteries made of sandalwood and precious materials. The Tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened Buddha Śālendrarāja’s lifespan was seven hundred and sixty thousand million¹⁷⁷ years. I entered homelessness in the presence of the Tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened Buddha Śālendrarāja and for a hundred and forty thousand million¹⁷⁸ years I listened to the samādhi, the revealed equality of the nature of all phenomena. I obtained it, asked questions about it, preserved it, recited it to others, promoted it, meditated on it with an unadulterated meditation, promulgated it, and made it widely known to others.”¹⁷⁹  
>   
> Then the Bhagavān said to the youth Candraprabha, “Young man, if in that way you wish for this samādhi and wish to attain quickly the highest, complete enlightenment of perfect buddhahood, then you too should dedicate yourself to making offerings to, serving, and being an attendant to all tathāgatas as I have done.  
>   
> “Young man, why is that? The natural result of making offerings to, serving, and being an attendant to all tathāgatas is that it will not be difficult for the bodhisattva mahāsattvas to attain the highest, complete enlightenment of perfect buddhahood, let alone this samādhi, as their natural result.  
>   
> “Young man, in that way you should never weary of making offerings to, serving, and being an attendant to all tathāgatas.”  
> — Peter Alan Roberts, The King of Samādhis Sūtra

### [1.15](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo.1.15)

སྐྱོ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཟླ་འོད་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་སྔོན་བྱུང་བའི་ལེའུ་འདི་ཉིད་རྒྱས་པར་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །དྲན་པ་སྟོབས་བཅུ་བྱེ་བ་དྲུག་ཅུ་དག །སྔོན་ཚེ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་བཞུགས། །ང་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། །ཏིང་འཛིན་ཞི་བའི་མཆོག་འདི་བཤད་བྱས་ཏེ། །དེ་དག་གི་ཡང་ཐ་མ་ནི། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་འོད་བྱེད་པ། །སཱ་ལའི་དབང་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ང་ཡིས་ཡོངས་སུ་དྲིས། །ང་ཡང་རྒྱལ་རིགས་ཉིད་གྱུར་ཏེ། །རྒྱལ་པོ་ས་བདག་གཙོ་བོ་ཡིན། །ང་ཡི་བུ་ཡང་ལྔ་བརྒྱ་སྟེ། དེ་དག་ལས་ནི་མི་ཉུང་བྱུང་། །སངས་རྒྱས་དེ་ཡི་གཙུག་ལག་ཁང་། །ཙན་དན་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་དང་། །ཁ་ཅིག་རིན་ཆེན་བརྩེགས་པ་ཡི། །བྱེ་བ་སྙེད་ནི་ངས་བྱས་ཏེ། །སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དགའ་ཞིང་ཡིད་འོང་བ། །འཇིགས་པའི་བླ་མ་ཞེས་བྱ་རྒྱལ་པོར་གྱུར། །སངས་རྒྱས་ལ་ནི་མཆོད་པ་དམ་པ་དག །ལོ་སྟོང་བྱེ་བ་བཅྭ་བརྒྱད་བར་དུ་བྱས། །རྣམ་པར་འདྲེན་པ་སཱ་ལའི་དབང་པོ་རྒྱལ། །རྐང་གཉིས་གཙོ་བོ་རྒྱལ་བ་མ་སྨད་པ། །དེ་ཡི་དུས་ན་དེ་ཡི་ཚེ་ཚད་ནི། །ལོ་བྱེ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་དྲུག་ཏུ་གྱུར། །ཉན་ཐོས་མཚུངས་པ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱད་ཅུ་སྟེ། །གསུམ་རིག་མངོན་ཤེས་དྲུག་ལྡན་དབང་པོ་ཐུལ། །ཟག་པ་ཟད་ཅིང་ཐ་མའི་ལུས་འཛིན་པ། །དེ་ཚེ་མི་མཆོག་གི་ནི་དགེ་འདུན་བྱུང་། །ལྷར་བཅས་འཇིག་རྟེན་དག་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཚེ་ཏིང་འཛིན་འདི་ནི་བདག་འདོད་པས། །རྒྱལ་བ་རྐང་གཉིས་གཙོ་བོ་དེ་དག་ལ། །མཆོད་པ་རྣམ་པ་མང་པོ་ངས་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་བ་སཱ་ལའི་དབང་རྒྱལ་དྲུང་དུ་ཡང་། །ང་ནི་བཙུན་མོ་སྲས་བཅས་རབ་ཏུ་བྱུང་། །ལོ་ཡང་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་བཞིར་ནི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ངས་ཀྱང་ཡོངས་དྲིས་ཏེ། །ཚིགས་བཅད་ཁྲག་ཁྲིག་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་དང་། །གཞན་ཡང་དཀྲིགས་ཕྲག་བྱེ་བ་བརྒྱ་རྣམས་ནི། །ཏིང་འཛིན་འདི་ཉིད་ཀྱི་ནི་ལེའུ་གཅིག་པོ། །ངས་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་དེ་ལས་བླངས། །ཏིང་འཛིན་དམ་པ་འདི་ནི་འདོད་པའི་ཕྱིར། །མགོ་དང་རྐང་ལག་ཆུང་མ་དེ་བཞིན་བུ། །རིན་ཆེན་མང་པོ་དེ་བཞིན་བཟའ་བཅའ་རྣམས། །སྔོན་ཆད་ངས་ནི་མ་བཏང་ཆུང་ཟད་མེད། །སངས་རྒྱས་དག་ནི་བྱེ་བ་ཕྲག་

> Then the Bhagavān taught extensively, as a praise in chanted verses, this chapter on the past lives of the youth Candraprabha:  
>   
> “I remember ¹⁸⁰ six hundred million of those who have the ten strengths,¹⁸¹  
> Dwelling on Vulture Peak Mountain in the past  
> Who taught me, when I was practicing bodhisattva conduct,¹⁸²  
> This supreme peace of samādhi. {1}  
>   
> “The last of all of them  
> Was the Lord of the World, the illuminator  
> Named Śālendrarāja,  
> And I asked him questions. {2}  
>   
> “I had become of royal caste.  
> I was the principal king, the sovereign.  
> I had five hundred sons,  
> No less indeed than that. {3}  
>   
> “For that buddha I built  
> Ten million monasteries  
> Made of special sandalwood,  
> And some of precious materials. {4}  
>   
> “I was a king named Bhīṣmottara,  
> Beloved and adored by many beings.  
> For a hundred and eighty thousand million years  
> I made excellent offerings to that buddha. {5}  
>   
> “The lifespan of the guide Śālendrarāja,  
> That jina, irreproachable,  
> Supreme among humans,¹⁸³  
> Was seven hundred and sixty thousand million years. {6}  
>   
> “The saṅgha of that supreme man  
> Was composed of eight trillion śrāvakas  
> Who had the three knowledges, the six higher cognitions, and controlled senses,  
> Whose defilements had ceased, and who were in their last body. {7}  
>   
> “At that time I always¹⁸⁴ longed for this samādhi  
> In order to benefit the people of the world and the devas,  
> And so I made many kinds of offerings  
> To that¹⁸⁵ jina, that supreme human.¹⁸⁶ {8}  
>   
> “I, with my sons and wives,¹⁸⁷ entered homelessness  
> In the presence of Jina Śālendrarāja  
> And I asked questions about this samādhi for  
> A hundred and forty thousand million years. {9}  
>   
> “I acquired from that sugata  
> The single chapter of this samādhi,  
> Which has eight thousand trillion verses  
> And moreover another hundred septillion.¹⁸⁸ {10}  
>   
> “Because I longed for this sublime samādhi  
> There was nothing that I had not previously offered:  
> Heads, hands, legs,¹⁸⁹ wives and likewise sons,  
> An abundance of riches, and similarly food to eat. {11}  
>   
> “I remember ten thousand million buddhas  
> — Peter Alan Roberts, The King of Samādhis Sūtra

### [1.16](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo.1.16)

སྟོང་དང་། །དེ་ལས་ལྷག་པར་གང་གཱའི་བྱེ་མ་སྙེད། །གང་དག་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོ་འདིར་བཞུགས་ནས། །ཏིང་འཛིན་ཞི་མཆོག་འདི་སྟོན་ངས་དྲན་ཏེ། །དེ་ཀུན་མཚན་ཀྱང་ཤཱཀྱ་ཁྱུ་མཆོག་ཡིན། །ཀུན་གྱི་སྲས་ཀྱང་དགྲ་གཅན་ཟིན་ཅེས་བྱ། །ཞབས་འབྲིང་བ་ཡི་མིང་ཡང་ཀུན་དགའ་བོ། །སེར་སྐྱའི་གྲོང་ནས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བྱུང་། །འཕྲུལ་མཆོག་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་པང་ནས་སྐྱེས། །སྐྱོབ་པ་ཀུན་ཀྱང་མཚན་ནི་འཐུན་པར་གྱུར། །དེ་ཚེ་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀྱང་མིང་འདྲ་སྟེ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནི་སྙིགས་མའི་དུས་སུ་བྱུང་། །བྱང་ཆུབ་སྤྱད་པ་འདི་ནི་སྤྱོད་པའི་ཚེ། །མི་དབང་དེ་ཀུན་ང་ཡིས་བཀུར་སྟིར་བྱས། །ཏིང་འཛིན་འདི་ནི་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་ཚེ། །རྒྱལ་ལ་མཆོད་པ་མ་བྱས་ཅི་ཡང་མེད། །ནན་ཏན་གྱིས་ནི་ཏིང་འཛིན་འདི་རྙེད་དེ། །ནན་ཏན་དག་ཀྱང་རྣམ་པ་མང་དུ་གསུངས། །ཡོན་ཏན་ཀུན་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་དག །དེ་ལ་ཏིང་འཛིན་འདི་ནི་རྙེད་མི་དཀའ། །བྲོ་བ་དག་ལ་མ་ཞེན་མི་བསྐམ་ཞིང་། །ཁྱིམ་རྣམས་ལ་ཡང་མ་ཆགས་ཕྲག་དོག་མེད། །བྱམས་ལ་གནས་ཤིང་ཁྲོ་བ་མེད་པ་གང་། །དེ་ལ་ཏིང་འཛིན་འདི་ནི་རྙེད་མི་དཀའ། །རྙེད་དང་བཀུར་སྟི་དག་ཀྱང་མི་འདོད་ཅིང་། །འཚོ་བ་གཙང་ཞིང་ཅི་ཡང་མི་འཆང་བ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་འཇིགས་མེད་པ། །དེ་ལ་ཏིང་འཛིན་འདི་ནི་རྙེད་མི་དཀའ། །གཡེལ་བ་མེད་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་དང་། །དགོན་པར་གནས་ཤིང་སྦྱངས་ལ་གནས་གྱུར་དང་། །བདག་མེད་བཟོད་པ་ལ་ཡང་རབ་གནས་པ། །དེ་ལ་ཏིང་འཛིན་འདི་ནི་རྙེད་མི་དཀའ། །རྒོད་པ་མེད་ཅིང་ཤིན་ཏུ་དུལ་བའི་སེམས། །སྤྱོད་དང་སྤྱོད་ལམ་དག་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །གཏོང་ལ་མོས་ཤིང་སེར་སྣ་མེད་པ་དག །དེ་ལ་ཏིང་འཛིན་འདི་ནི་རྙེད་མི་དཀའ། །ཏིང་འཛིན་ཞི་བ་འདི་ནི་གང་འཛིན་པ། །དེ་ལ་དཔེ་བྱད་བཟང་དང་མཚན་རྣམས་དང་། །འདྲེན་པས་སངས་རྒྱས་ཆོས་ནི་བཅྭ་བརྒྱད་དང་། །སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་གང་བརྗོད་རྙེད་མི་དཀའ། །སངས་རྒྱས་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་པའི་སེམས་ཅན་གང་། །དེ་དག་དུས་གཅིག་སངས་རྒྱས་ཉིད་གྱུར་ལ། །དེ་རྣམས་རེ་རེའི་ཚེ་ཡི་ཚད་ཀྱང་ནི། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་བསམ་མི་ཁྱབ། །དེ་དག་རེ་རེ་ལ་ཡང་མགོ་

> And more, to the number of sand grains in the Ganges,  
> Residing on Vulture Peak Mountain  
> And teaching this supreme samādhi, this peace. {12}  
>   
> “All of them had the name Śākyaṛṣabha.  
> All of their sons were named Rāhula.  
> All their attendants were named Ānanda.  
> All were mendicants from places named Kapilavastu.¹⁹⁰ {13}  
>   
> “Their principal two students¹⁹¹ were Kolita and Śāriputra,  
> The names of all the saviors were the same,  
> The names of their worlds were the same,  
> And they all appeared in a time of degeneration. {14}  
>   
> “While I practiced this bodhisattva conduct,  
> I honored all those lords of men.  
> While I longed for this samādhi,  
> There was nothing I did not offer to the jinas. {15}  
>   
> “This samādhi is attained through practicing.  
> Its practice has been taught in many forms.  
> This samādhi is not difficult to attain  
> For those who are established in all good qualities. {16}  
>   
> “This samādhi is not difficult to attain  
> For those who do not grasp pleasures, who have no cravings,¹⁹²  
> Who have no attachment to family, and are without envy,  
> Who are continually kind, and are without anger. {17}  
>   
> “This samādhi is not difficult to attain  
> For those who do not desire honor or gain,  
> Whose subsistence is pure, who have nothing,  
> Whose conduct is pure, and who are without fear. {18}  
>   
> “This samādhi is not difficult to attain  
> For those who are diligent, without lassitude,  
> And who are inclined to solitude, established in purification,  
> And continually remain in the patience of selflessness. {19}  
>   
> “This samādhi is not difficult to attain  
> For those who are not agitated, who have a well-tamed mind,  
> Who remain within the conduct of mendicants and bodhisattvas,¹⁹³  
> And who are predisposed toward generosity and are without miserliness. {20}  
>   
> “The primary and secondary signs, the eighteen qualities of a buddha,  
> The strengths, and the fearlessnesses that have been described by the Guide  
> Will not be difficult to attain for one  
> Who maintains this samādhi of peace. {21}  
>   
> “If all the beings that a buddha can see  
> Were simultaneously to attain buddhahood,  
> And the length of each of their lives  
> Were to be countless tens of thousands of millions of eons, {22}  
>   
> “And if each of them were to have heads  
> — Peter Alan Roberts, The King of Samādhis Sūtra

_First 16 of 23 passages. [Read on](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo.1)_

## Translations (1)

- [The King of Samādhis Sūtra](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo~en-84000.1.1) — Peter Alan Roberts, English

## Linked texts (2)

- [Samādhirājasūtra (ed. P L Vaidya)](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*vaidya.0.p3) — Sanskrit
- [Gilgit manuscript (transliteration, chapters 1–11, 13, 15–22)](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*gilgit.3.4) — Sanskrit

---
Source: [https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo.1](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.mahayanasutra.samadhiraja*bo.1) · Pramāṇa