<!-- Pramāṇa, a library of Indian primary sources · https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.marga.bodhicaryavatara*bo.3-4 -->

[Pramāṇa](https://indike.org/pramana/) › [Indian literature](https://indike.org/pramana/in) › [Buddhist Literature](https://indike.org/pramana/in.bauddha) › [Buddhist Sanskrit literature](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit) › [Bodhisattva path, ethics and meditation manuals](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.marga) › [Bodhicaryāvatāra](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.marga.bodhicaryavatara) › [བྱང་ཆབ་སམས་དཔའ་སྤྱད་པ་ལ་འཇག་པ](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.marga.bodhicaryavatara*bo) › 3-4

# Bodhicaryavatara 3-4

བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ 3-4

- **Language:** Classical Tibetan

### [3](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.marga.bodhicaryavatara*bo.3)

མ་བསྒྲུབས་ན། །ཕྱིས་འདི་ཡང་དག་འབྱོར་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་མཚན་མོ་མུན་ནག་སྤྲིན་རུམ་ན། །གློག་འགྱུ་སྐད་ཅིག་བར་སྣང་སྟོན་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་མཐུ་ཡིས་བརྒྱ་ལམ་ན། །འཇིག་རྟེན་བསོད་ནམས་བློ་གྲོས་ཐང་འགའ་འབྱུང་། །དེ་ལྟས་དགེ་བ་ཉམ་ཆུང་ཉིད་ལ་རྟག །སྡིག་པ་སྟོབས་ཆེན་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ། །དེ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་མིན་པ། །དགེ་གཞན་གང་གིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འགྱུར། །བསྐལ་པ་དུ་མར་རབ་དགོངས་མཛད་པ་ཡི། །ཐུབ་དབང་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཉིད་ཕན་པར་གཟིགས། །འདིས་ནི་ཚད་མེད་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས། །བདེ་མཆོག་བདེ་བླག་ཉིད་དུ་ཐོབ་པར་བྱེད། །སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་བརྒྱ་ཕྲག་གཞོམ་འདོད་ཅིང་། །སེམས་ཅན་མི་བདེ་བསལ་བར་འདོད་པ་དང་། །བདེ་མང་བརྒྱ་ཕྲག་སྤྱོད་པར་འདོད་པས་ཀྱང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་རྟག་ཏུ་གཏང་མི་བྱ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སྐྱེས་གྱུར་ན་སྐད་ཅིག་གིས། །འཁོར་བའི་བཙོན་རར་བསྡམས་པའི་ཉམ་ཐག་རྣམས། །བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་སྲས་ཞེས་བརྗོད་བྱ་ཞིང་། །འཇིག་རྟེན་ལྷ་མིར་

> Like a flash of lightning on a dark and cloudy night,  
> Which, for just a single instant, sheds its brilliant light,  
> Rarely, through the buddhas’ power,  
> A mind of virtue arises, briefly, to people of the world.  
> — Adam Pearcey 2007, Bodhicaryāvatāra—Chapter 1

> All ordinary virtues therefore are forever feeble,  
> Whilst negativity is strong and difficult to bear—  
> But for the mind intent on perfect buddhahood,  
> What other virtue could ever overcome it?  
> — Adam Pearcey 2007, Bodhicaryāvatāra—Chapter 1

> Contemplating wisely throughout the ages,  
> The mighty buddhas have seen its great benefit:  
> That it helps the boundless multitude of beings  
> Easily to gain the highest states of bliss.  
> — Adam Pearcey 2007, Bodhicaryāvatāra—Chapter 1

> Those who long to triumph over life’s distress,  
> And who wish to put an end to others’ sorrows,  
> Those who seek to experience abundant joys—  
> Let them never turn their backs on bodhicitta.  
> — Adam Pearcey 2007, Bodhicaryāvatāra—Chapter 1

> This free and well-favoured human form is difficult to obtain.  
> Now that we have the chance to realise the full human potential,  
> If we don’t make good use of this opportunity,  
> How could we possibly expect to have such a chance again?  
> — Adam Pearcey 2007, Bodhicaryāvatāra—Chapter 1

> For the very instant that bodhicitta is born  
> In the weary captives enslaved within saṃsāra,  
> They are called heirs of the bliss-gone buddhas,  
> Honourable to gods, humans, and the world.  
> — Adam Pearcey 2007, Bodhicaryāvatāra—Chapter 1

### [4](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.marga.bodhicaryavatara*bo.4)

བཅས་པས་ཕྱག་བྱར་འགྱུར། །གསེར་འགྱུར་རྩི་ཡི་རྣམ་པ་མཆོག་ལྟ་བུ། །མི་གཙང་ལུས་འདི་བླངས་ནས་རྒྱལ་བའི་སྐུ། །རིན་ཆེན་རིང་ཐང་མེད་པར་བསྒྱུར་བས་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་རབ་བརྟན་ཟུང་། །འགྲོ་བའི་དེད་དཔོན་གཅིག་པུ་ཚད་མེད་བློས། །ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ན་རིན་ཆེ་བས། །འགྲོ་བའི་གནས་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་རྣམས། །རིན་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལེགས་བརྟན་པར་ཟུང་། །དགེ་བ་གཞན་ཀུན་ཆུ་ཤིང་བཞིན་དུ་ནི། །འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ནས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལྗོན་ཤིང་རྟག་པར་ཡང་། །འབྲས་བུ་འབྱིན་པས་མི་ཟད་འཕེལ་བར་འགྱུར། །སྡིག་པ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་བྱས་ན་ཡང་། །དཔའ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟར། །གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཡུད་ཀྱིས་སྒྲོལ་འགྱུར་བ། །དེ་ལ་བག་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཅིས་མི་བརྟེན། །དེས་ནི་དུས་མཐའི་མེ་བཞིན་སྡིག་ཆེན་རྣམས། །སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་ངེས་པར་སྲེག་པར་བྱེད། །དེ་ཡི་ཕན་ཡོན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག །བྱམས་མགོན་བློ་དང་ལྡན་པས་ནོར་བཟངས་བཤད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་མདོར་བསྡུས་ན། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་སྨོན་པའི་སེམས་དང་ནི། །བྱང་ཆུབ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་མཁས་པས་འདི་གཉིས་ཀྱི། །བྱེ་བྲག་རིམ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །བྱང་ཆུབ་སྨོན་པའི་སེམས་ལས་ནི། །འཁོར་ཚེ་འབྲས་བུ་ཆེ་འབྱུང་ཡང་། །ཇི་ལྟར་འཇུག་པའི་སེམས་བཞིན་དུ། །བསོད་ནམས་རྒྱུན་ཆགས་འབྱུང་བ་མིན། །གང་ནས་བཟུང་སྟེ་སེམས་ཅན་ཁམས། །མཐའ་ཡས་རབ་ཏུ་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། །མི་ལྡོག་པ་ཡི་སེམས་ཀྱིས་སུ། །སེམས་དེ་ཡང་དག་བླངས་གྱུར་པ། །དེང་ནས་བཟུང་སྟེ་གཉིད་ལོག་གམ། །བག་མེད་གྱུར་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཤུགས། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་དུ་མ་ཞིག །ནམ་མཁའ་མཉམ་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །འདི་ནི་འཐད་པ་དང་བཅས་

> Like the alchemists’ supreme elixir,  
> It takes this ordinary, impure human form,  
> And makes of it a buddha’s priceless body—  
> Such is bodhicitta: let us grasp it firmly!  
> — Adam Pearcey 2007, Bodhicaryāvatāra—Chapter 1

> With their boundless wisdom, beings’ only guides  
> Have investigated thoroughly and seen its value.  
> Thus whoever longs for freedom from conditioned states  
> Should grasp this precious bodhicitta and guard it well.  
> — Adam Pearcey 2007, Bodhicaryāvatāra—Chapter 1

> All other virtues are like the plantain tree:  
> They bear their fruit, and then they are no more.  
> Yet constantly the marvellous tree of bodhicitta  
> Yields fruit and, undiminished, grows for evermore.  
> — Adam Pearcey 2007, Bodhicaryāvatāra—Chapter 1

> Even those who’ve committed intolerable misdeeds,  
> Through having bodhicitta instantly are freed,  
> Just like a brave companion banishing all one’s fears—  
> Why then would the prudent fail to put their trust in it?  
> — Adam Pearcey 2007, Bodhicaryāvatāra—Chapter 1

> Just like a great inferno at the ends of time,  
> It annihilates terrible misdeeds in but an instant.  
> Thus its benefits are vast beyond all measuring,  
> As the wise Lord Maitreya explained to Sudhana.  
> — Adam Pearcey 2007, Bodhicaryāvatāra—Chapter 1

> Understand that, briefly stated,  
> Bodhicitta has two aspects:  
> The mind aspiring to awaken,  
> And bodhicitta that’s enacted.  
> — Adam Pearcey 2007, Bodhicaryāvatāra—Chapter 1

> Just as one understands the difference  
> Between wishing to go and setting out upon a journey,  
> The wise should understand these two,  
> Recognizing their difference and their order.  
> — Adam Pearcey 2007, Bodhicaryāvatāra—Chapter 1

## Translations (2)

- [Bodhicaryāvatāra—Chapter 1](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.marga.bodhicaryavatara*bo~en-pearcey.p10) — Adam Pearcey 2007, English
- [English (machine translation)](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.marga.bodhicaryavatara*bo~en-mt.3) — English, machine translation

## Linked texts (1)

- [Bodhicaryāvatārapañjikā](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.marga.bodhicaryavatara!panjika.1.16) — Prajñākaramati, Sanskrit

---
Source: [https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.marga.bodhicaryavatara*bo.3-4](https://indike.org/pramana/in.bauddha.sanskrit.marga.bodhicaryavatara*bo.3-4) · Pramāṇa