Mahapadanasutta 2.11
Mahāpadānasutta 2.11
- Language
- Pāli
2.11.1
Atha kho, bhikkhave, bandhumā rājā sārathiṃ āmantāpetvā etadavoca:
Then King Bandhumā summoned the charioteer and said,
2.11.2
‘kacci, samma sārathi, kumāro uyyānabhūmiyā abhiramittha, kacci, samma sārathi, kumāro uyyānabhūmiyā attamano ahosī’ti?
‘My dear charioteer, I hope the prince enjoyed himself at the park? I hope he was happy there?’
2.11.3
‘Na kho, deva, kumāro uyyānabhūmiyā abhiramittha, na kho, deva, kumāro uyyānabhūmiyā attamano ahosī’ti.
‘No, Your Majesty, the prince didn’t enjoy himself at the park.’
2.11.4
‘Kiṃ pana, samma sārathi, addasa kumāro uyyānabhūmiṃ niyyanto’ti?
‘But what did he see on the way to the park?’
2.11.5
‘Addasā kho, deva, kumāro uyyānabhūmiṃ niyyanto mahājanakāyaṃ sannipatitaṃ nānārattānañca dussānaṃ vilātaṃ kayiramānaṃ.
And the charioteer told the king about seeing the dead man and the prince’s reaction.
2.11.6
Disvā maṃ etadavoca:
2.11.7
“kiṃ nu kho so, samma sārathi, mahājanakāyo sannipatito nānārattānañca dussānaṃ vilātaṃ kayiratī”ti?
2.11.8
“Eso kho, deva, kālaṅkato nāmā”ti.
2.11.9
“Tena hi, samma sārathi, yena so kālaṅkato tena rathaṃ pesehī”ti.
2.11.10
“Evaṃ, devā”ti kho ahaṃ, deva, vipassissa kumārassa paṭissutvā yena so kālaṅkato tena rathaṃ pesesiṃ.
2.11.11
Addasā kho, deva, kumāro petaṃ kālaṅkataṃ, disvā maṃ etadavoca:
2.11.12
“kiṃ panāyaṃ, samma sārathi, kālaṅkato nāmā”ti?
2.11.13
“Eso kho, deva, kālaṅkato nāma.
2.11.14
Na dāni taṃ dakkhanti mātā vā pitā vā aññe vā ñātisālohitā, sopi na dakkhissati mātaraṃ vā pitaraṃ vā aññe vā ñātisālohite”ti.
2.11.15
“Kiṃ pana, samma sārathi, ahampi maraṇadhammo maraṇaṃ anatīto;
2.11.16
mampi na dakkhanti devo vā devī vā aññe vā ñātisālohitā;
2.11.17
ahampi na dakkhissāmi devaṃ vā deviṃ vā aññe vā ñātisālohite”ti?
2.11.18
“Tvañca, deva, mayañcamha sabbe maraṇadhammā maraṇaṃ anatītā;
2.11.19
tampi na dakkhanti devo vā devī vā aññe vā ñātisālohitā, tvampi na dakkhissasi devaṃ vā deviṃ vā aññe vā ñātisālohite”ti.
2.11.20
“Tena hi, samma sārathi, alaṃ dānajja uyyānabhūmiyā, itova antepuraṃ paccaniyyāhī”ti.
2.11.21
“Evaṃ, devā”ti kho ahaṃ, deva, vipassissa kumārassa paṭissutvā tatova antepuraṃ paccaniyyāsiṃ.
2.11.22
So kho, deva, kumāro antepuraṃ gato dukkhī dummano pajjhāyati:
2.11.23
“dhiratthu kira, bho, jāti nāma, yatra hi nāma jātassa jarā paññāyissati, byādhi paññāyissati, maraṇaṃ paññāyissatī”’ti.
Translations (3)
- Dugi govor o velikom podvigu — sr
- Die große Lehrrede über hinterlassene Spuren — German
- The Great Discourse on Traces Left Behind — English
Linked texts (2)
Discussed in (1)
- Early Monastic Buddhism — Dutt 1941, English