Pramāṇa · Search · About · API

Pasarasisutta 20

การแสวงหาอันประเสริฐ 20

Language
Thai

20.1

ขณะนั้น สหัมบดีพรหมทราบความคิดของเรา จึงกังวลว่า

20.2

“โลกจะย่อยยับอับปางเสียแล้ว เพราะพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามีพระทัยโน้มเอียงจะทรงนิ่งเฉย ไม่แสดงธรรม”

20.3

จากนั้น สหัมบดีพรหมก็หายตัวจากพรหมโลกมาปรากฏอยู่เบื้องหน้าเราอย่างง่ายดายเปรียบได้กับคนแข็งแรงเหยียดแขนออกหรืองอแขนเข้าเท่านั้นเอง

20.4

แล้วสหัมบดีพรหมก็ห่มผ้าพาดเฉียงบ่าข้างหนึ่ง ประนมมือต่อเรา และกล่าวกับเราว่า

20.5

“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ขอพระองค์ทรงสั่งสอนธรรมด้วยเถิด”

20.6

มีสัตว์ที่มีธุลีในดวงตาเพียงเล็กน้อย ที่จะเสื่อมถอยเพราะไม่ได้ฟังธรรม

20.7

มีสัตว์ที่มีวิสัยที่จะเข้าใจธรรมได้อยู่

20.8

นี่คือสิ่งที่สหัมบดีพรหมกล่าว

20.9

จากนั้น สหัมบดีพรหมก็กล่าวต่อว่า

20.10

“ก่อนนี้ ในแคว้นมคธ

20.11

ปรากฏคำสอนที่ไม่บริสุทธิ์จากพวกที่ยังมีความหมองมัว

20.12

ขอพระองค์จงทรงเปิดประตูสู่การหลุดพ้นจากความตายเถิด

20.13

ขอสัตว์ทั้งหลายจงได้ฟังธรรมที่พระองค์ผู้ทรงหมดมลทินได้ค้นพบ

20.14

ดุจคนที่อยู่บนยอดเขา

20.15

ที่สามารถเห็นผู้คนได้โดยรอบ

20.16

โดยนัยเดียวกัน พระองค์ผู้มีพระปรีชา ทรงปัญญายิ่ง

20.17

ขอพระองค์ผู้ได้เสด็จขึ้นปราสาทแห่งสัจธรรม

20.18

หมดซึ่งความโศกเศร้า โปรดจงมองดูผู้คน

20.19

ที่ยังเต็มไปด้วยความเศร้าโศก ทุกข์ทนภายใต้อำนาจแห่งการเวียนว่ายตายเกิด

20.20

ขอพระองค์ผู้ทรงเป็นวีรบุรุษ พระผู้ชนะศึก

20.21

ผู้นำฝูงชน ผู้ทรงพ้นภาระหนี้ ทรงกรุณาเสด็จเดินทางโปรดสัตว์ในโลก

20.22

ขอพระองค์ผู้ประเสริฐทรงสั่งสอนธรรม

20.23

จะมีผู้เข้าใจธรรม”

Translations (5)

Linked texts (1)