<!-- Pramāṇa, a library of Indian primary sources · https://indike.org/pramana/in.darkages.admin.mauiza-yi-jahangiri.46 -->

[Pramāṇa](https://indike.org/pramana/) › [Indian literature](https://indike.org/pramana/in) › [Dark Ages](https://indike.org/pramana/in.darkages) › [State papers](https://indike.org/pramana/in.darkages.admin) › [Advice to Jahāngīr](https://indike.org/pramana/in.darkages.admin.mauiza-yi-jahangiri) › 46

# Advice to Jahāngīr 46

Mauʿiẓa-yi Jahāngīrī 46

- **Language:** Persian

### [46](https://indike.org/pramana/in.darkages.admin.mauiza-yi-jahangiri.46)

بر صفحات تصورات اهل تحقیق مصور است ک هر چه هست بتقدیر ازلی و حکم لم یزلی متعلق ست ، واصل همه قضای اللهی وحکم لم یزلی3 ست و انواع خیر و شر و اصناف نفع وضر باحکام قضا و قدر باز بسته است و بر چه \[ol. 56 a\] کاتب ارادت در دیوانخانس ازل بقلم مشیت بر صفحات احوال مخلوقات4 کشیده ، لابد است که در عرصهآ وجود بجلوه در آید - و احتراز و اجتناب ازان فایده ندارد - و بمقتضای قدر وقضا وسایط و وسایل ضایع5 باشد - و از بند تقدیر بچا ره و تدبیر رهائی نتوان یافت - وبسر انگشت تدبیر گرهآ تقدیر نتوان کشود که از بیابان تدبیر تا به6 سر منزل تقدیر راه بسیار است و از فضای7 اندیشه تا سرحد قضا مسافت بیحد و نهایت - وچون آفرید گار سبحانه و تعالیا حکمی بنفاذ خوابد برساند8 بمیل غفلت دیدهآ بصیرت بینایان را خیره گردانیده ، نه دیدهآ بصیرت را روشنای ماند و نه تدبیر خرد نفع رساند - چون حاکم9 نافذ امرر قضا سلسلهٔ‌ ارادت در جنباند ، ماهی را از قعر دریا بفضای هوا رساند - و مرغ را از اوج بوا به حضیض زمین بکشاند10 - بی مقتضای مشیت ربانی هر وقمی که اندیشآ رنگ آمیز بر لوح \[o. 56 1\] خیال کشد ، بآخر نقش11 خرابی پذیرد - و پر افسون که عزیمت خوان تدبیر12 پیش آورد عاقبت رنگ انسانه گیرد-

- [Previous: 45](https://indike.org/pramana/in.darkages.admin.mauiza-yi-jahangiri.45)
- [Next: 47](https://indike.org/pramana/in.darkages.admin.mauiza-yi-jahangiri.47)

---
Source: [https://indike.org/pramana/in.darkages.admin.mauiza-yi-jahangiri.46](https://indike.org/pramana/in.darkages.admin.mauiza-yi-jahangiri.46) · Pramāṇa
