<!-- Pramāṇa, a library of Indian primary sources · https://indike.org/pramana/in.darkages.east.tarikh-i-shah-shujai.6.4 -->

[Pramāṇa](https://indike.org/pramana/) › [Indian literature](https://indike.org/pramana/in) › [Dark Ages](https://indike.org/pramana/in.darkages) › [Bengal, Orissa and the North-East](https://indike.org/pramana/in.darkages.east) › [The History of Shāh Shujāʿ](https://indike.org/pramana/in.darkages.east.tarikh-i-shah-shujai) › 6.4

# The History of Shāh Shujāʿ 6.4

Tārīkh-i Shāh Shujāʿī 6.4

- **Language:** Persian

### [6.4](https://indike.org/pramana/in.darkages.east.tarikh-i-shah-shujai.6.4)

ندر محمد خان بهسبب بعضی امور از آمدن خود متقاعد گشته پسر خورد خود سیحان قلی سلطان را فرستاده، نیامدن خود را مسجل به عذری چند کرد. شاهزاده والامکان مقدم سلطانزاده را به اکرام مقرون داشته نوید سلطنت بلخ داد. در این ضمن افواج برد و عساکر زمستان در آن حدود به تسخیر زمین و زمان طلایه فرستادن آغاز نهاده و باد دی ماهی آتش انداز خرمن قرار و اصطبار گشت. سران لشکر و امرای عسکر فیروزی اثر به عرض سلطان والاشأن رسانیدند که گریوهآ هندو کوه را در این روزها برف می گیرد. صلاح آن است که افواج منصوره پیش از رسیدن برف از این گریوه عبور نماید وگرنه هزار جان به جوی خواهد بود. شاهزادهآ کامل هوش، وافر تمکین در جواب گفت تا خود کسی را در این ملک منصوب نسازیم و این ملک به چنگ گرفته را علانیه بهاو عطا نفرماییم رفتن به صلاح نزدیک نمینماید. بناء علی هذا پسر ندر محمد خان را از روی استقلال به حکومت بلخ نصب فرموده و آن ملک گرفته را به او  عطاکرده طبل مراجعت به جانب دارالملک کوفتند. در این مدت که بجهة نصب سلطان زاده تعطیل گونه واقع شده کوتل هندو کوه را برف فروگرفته بود و عبور از آن در کمال دشواری مینمود. خلقی کثیر از گرم سیریان هندوستان خاصه راجپوتان که مدةالعمر این قسم زمهریرستانی ندیده بودند در آن گریوه از غایت سرما و برودت بیانتها رخت به سرمنزل عدم کشیدند و این قدر جانور از ناطق و صامت در آن حادته بهفنا موصول گشت که خامه از تعداد ان سینه چاک و اشکریز است. سلطان با سکینه و شکیب بعد از رنج فراوان و شداید بیکران طی آن عقبات دشوار نموده به دارالملک کابل رسیده و در این هنگام مواکب گیتی گشای پادشاهی بجهة هبوب ریاح برد و فزونی شدت سرما از بلدهآ کابل برآمده بهصوب دارالسلطنه لاهور نهضت نموده بود، حکم شد که سلطان ممالک ستان به کوچهای متواتر خود را بهسعادت ملازمت حضور مشرف گردانند. چون معاملات و مهمات تمامی به صلاحدید سلطان بلند اقبال داراشکوه متمشی میشد بعضی امور که در یساق1 بلخ روی میداد از غایت نازکی مهم میبایست که کارهای ضروری که پیش میآمد بهزودی تمشیت پذیرد و جواب هر مسؤل و مدعایی که نوشته شود بهاسرع اوقات برسد، سلطان داراشکوه از روی نقار و غباری که از برادر گرامی قدر به خاطر جایگیر ساخته بود در این کارها تهاون و تجاهل به کاربرده جواب با صواب نمی فرستاد بلکه در ان می کوشید که مهمات برحسب مرام شاهزادهآ والااحترام صورت نگیرد و آن مبارزات و ترددات به عکس نتیجه دهد. چون این حرکات متواتر و متوالی گشت رفته رفته این معنی باعث فزونی مواد وحشت و بیگانگی گردید و میان برادران عالیشأن وحشت و بیگانگی که در پرده سر می کرد به جلوه گاه ظهور شتافت.

- [Previous: 6.3](https://indike.org/pramana/in.darkages.east.tarikh-i-shah-shujai.6.3)
- [Next: 6.5](https://indike.org/pramana/in.darkages.east.tarikh-i-shah-shujai.6.5)
- [Up: 6](https://indike.org/pramana/in.darkages.east.tarikh-i-shah-shujai.6)

---
Source: [https://indike.org/pramana/in.darkages.east.tarikh-i-shah-shujai.6.4](https://indike.org/pramana/in.darkages.east.tarikh-i-shah-shujai.6.4) · Pramāṇa
