[Pramāṇa](https://indike.org/pramana/) › [Indian literature](https://indike.org/pramana/in) › [Dark Ages](https://indike.org/pramana/in.darkages) › [Mughals (1526–1857)](https://indike.org/pramana/in.darkages.mughal) › [Akbar (1556–1605)](https://indike.org/pramana/in.darkages.mughal.akbar) › [The Book of Akbar](https://indike.org/pramana/in.darkages.mughal.akbar.akbarnama) › 1.101 # The Book of Akbar 1.101 Akbarnāma 1.101 - **Language:** Persian ### [1.101](https://indike.org/pramana/in.darkages.mughal.akbar.akbarnama.1.101) افکند تا معنی بیچارگ او بصورت نیازمندی آراسته شود و ظاهر و باطن او بفروتنی و بی سرمایگی پیرایه گیرد تا شایستگی کنار مقصودرا سزد و بحمد دادار جان آفرین گراید. و چون این متاع سپاسگذاری در بنگاه بشری فراوان، علی الخصوص در معاملهجای این راقم بی اندازه است چرا از حمد ایزدی باز مانم و از شکر سرمدی تقاعد کنم؟ همان بهتر که از آفت مکراندوزی این خودسرای برآمده خودرا آمادهآ سپاس بلنداساس گردانم. از آنجا که مقصد بلند بود و مطلب ارجمند، زبان سخن سازرا دل رخصت نمیداد، و دل معاملهفهم از حیرت سر بر نمیآورد، نه فطرت میگذاشت که مثل نادانان هنگامهآ تقلید بدستیاری حرف و صوت در پیشگاه ثناخوانی خداوندی جل جلاله درآمده باستعارات مستعار و عبارات مبتذل خرسند گردد، و نه همت سپاس دوست راضی میشد که مثل دانایان کم حوصله دل از جستوجوی او باز داشته لب از گفتوگوی او بربندد، و بیک اقرار ناقص که در معامله بخلاف آن طریق مستمردارد عجزوانموده خودرا از نیکاندیشان راستگوی ظاهر کند. > “Inasmuch as my aim was lofty, and my intent majestic, my scheming soul could not extricate herself from confusion and set free the word-framing tongue. My constitution would not allow that, like the ignorant and the imitative, I should enter the Praise-Court of the most glorious God by force of words and ejaculations, and be soothed by borrowed metaphor and hackneyed phrase. Nor yet would my effusive zeal permit that I should, after the manner of feeble-souled sages, refrain from searching after Him, or stay my lips from speech concerning him, and thus by a contradictory confession, disparate from one’s practice in secular matters, proclaim inability and simultaneously hold one’s self forth as a right-thinking utterer of verities.” self-consciousness and self-regard, so that its inward poverty may be adorned by outward submissiveness, and its inner and outer nature be decked with humility and lowliness till fitness grace the bosom of purpose and be turned into praise of the Omnipotent Creator. Now as such wares of thanksgiving are abundant in the booths of men and are especially plentiful in my own stall, why do I withhold myself from Divine praise and why do I delay to laud the Eternal One? Under any circumstances, it is better for me to escape from this deceiving misery of self-pleasing and to address myself to the heights of lofty thanksgiving. > — Henry Beveridge 1897, The Akbarnama (H. Beveridge), vols. I–II - [Previous: 1.86](https://indike.org/pramana/in.darkages.mughal.akbar.akbarnama.1.86) - [Next: 1.116](https://indike.org/pramana/in.darkages.mughal.akbar.akbarnama.1.116) - [Up: 1](https://indike.org/pramana/in.darkages.mughal.akbar.akbarnama.1) ## Translations (1) - [The Akbarnama (H. Beveridge), vols. I–II](https://indike.org/pramana/in.darkages.mughal.akbar.akbarnama~en-beveridge.3.2.1) — Henry Beveridge 1897, English --- Source: [https://indike.org/pramana/in.darkages.mughal.akbar.akbarnama.1.101](https://indike.org/pramana/in.darkages.mughal.akbar.akbarnama.1.101) · Pramāṇa