The Book of Akbar 4.9-12

4.9

در اثنای راه نظر ایشان بباغ انبه افتاده است. از آنجا که طبیعت درین حال بشربتهای میخوش و میوههای شیرین و ترش راغب میباشد بخواجه معظم که برادر مادری ایشان بود فرمودهاند که از آن باغ انبهآ چند بیارد.

One day, near the time of the auspicious birth, her Highness Miryam Makani was riding on a camel. On the way, her eye fell on a mango-garden. As at such a time, there is an inclination for sub-acid drinks and for sour-sweet fruits, she bade her half-brother, Khwaja Mu'azzam fetch some mangoes. The Khwaja brought some, and was giving them into her blessed hand when he saw a light upon her glorious brows like that from a mirror. He said, “Have you put a mirror on your forehead?” She replied, “I have not attached any mirror. What are you referring to?” Then the Khwaja looked narrowly and saw that her Highness’ shining forehead was lighted by the light of God. He marvelled at the light eternal and mentioned the circumstance to several of the confidential courtiers. His statement was to the effect, that the glory of the divine light so streamed from the shining brows that he had not strength to gaze steadily at it.

4.12

خواجه انبهآ چند آورده بدست مبارک ایشان میداد که در نظرش پرتو ناصیهآ فروغ بخش ایشان بآئینه اشتباه یافته پرسیده است که «شما بر پیشانی خود آینه بستهاید؟» فرمودند که «من آئینه نبستهام. از کجا میگوئید؟» خواجه چون نیک ملاحظه میکند پیشانی نورانی آنحضرترا بنور ایزدی تابان مییابد. تعجب نموده حیران آن نور ازلی میگردد و ببعضی از محرمان درگاه الهی اینرا نقل میکند. و این استفسار خواجه بجهت آن بود که شعشعهآ انوار الهی که از جبههآ انور میتافت خواجهرا یارای نگاه کردن تمامی آن نبود.