[Pramāṇa](https://indike.org/pramana/) › [Indian literature](https://indike.org/pramana/in) › [Dark Ages](https://indike.org/pramana/in.darkages) › [Sufis](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi) › [Akhbar al-akhyar](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar) › 177 # Akhbar al-akhyar 177 Akhbār al-akhyār 177 - **Language:** Persian ### [177](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.177) نقل است که یک بار شیخ نصیرالدین محمود چراغ دهلی را پادشاهی به اکراه به جانب تته روان ساخته بود، به راه نارنول متوجه تته بودند، چون یک کروهی نارنول رسید. از جودول2 فرود آمد و متوجه مقبرهآ شیخ محمد ترک شد. درون روضه سنگی است مقابل قبر، زمانی متوجه به آن سنگ ایستاده بود. بعد از آن متوجه قبر شیخ شد. چون از زیارت فارغ شد، پرسیدند که چه سر بود که اول به سنگ متوجه شدید و بعد از آن به قبر؟ فرمود: زهی خدمتگاری که خداوند گارش به نواختن او در خانهآ او بیاید و او را سربلند سازد. من روحانیت حضرت سید کائنات را -صلی الله علیه و سلم - بالای این سنگ حاضر دیدم تا آن دم که آن معنی بر من مکشوف بود، متوجه آن سنگ بودم. چون آن معنی از بصیرت من غایب شد، متوجه تربت شیخ شدم. بعد از آن شیخ نصیرالدین محمود سر در مراقبه برد. چون سر از مراقبه برداشت، فرمود که هر که رامهمی صعب پیش آید و به این روضه متوجه گردد، امید است که آن دشواری او آسان گردد. یکی از بی باکان گفت که اکنون خود شما را مشکلی پیش آمده است؟ فرمود: از برای همین معنی میگویم که دشواری مرا حق تعالی به برکت ایشان آسان گرداند. دو سه منزل از نارنول نگذشته بود که پادشاه را واقعه شد و شیخ نصیرالدین محمود به دهلی بازگشت. آن سنگ در مقابل قبر او هنوز است و مردم زیارت او میکنند، رحمة الله علیه. - [Previous: 176](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.176) - [Next: 178](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.178) --- Source: [https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.177](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.177) · Pramāṇa