<!-- Pramāṇa, a library of Indian primary sources · https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.211 -->

[Pramāṇa](https://indike.org/pramana/) › [Indian literature](https://indike.org/pramana/in) › [Dark Ages](https://indike.org/pramana/in.darkages) › [Sufis](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi) › [Akhbar al-akhyar](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar) › 211

# Akhbar al-akhyar 211

Akhbār al-akhyār 211

- **Language:** Persian

### [211](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.211)

بعد از آن این سخن گفت که اول باری مشهور نباید شد، چون این کس مشهور شد، باید که چنان شود که فردای قیامت از رسول الله -صلی الله علیه و سلم. شرمنده نماند. آنگاه گفت که چه قوت2 و چه حوصله باشد که از خلق گوشه گیرند و به حق مشغول باشند و حوصله آن باشد که با وجود خلق مشغول حق باشند. چون این سخنها تمام کرد قدری طعام پیش آوردم، نخورد. من همان زمان نیت کردم که همین جا خواهم بود. چون این نیت کردم، از آن آب3 بخورد و برفت. بعد از آن اورا ندیدم. و چون نیت اقامت او درست شد، حق تعالی او را قبولی تمام4 داد و خاص و عام را به وی رجوع شد و ابواب فتوح بروی مفتوح گشت. عالمی از مواید احسان و انعام او فواید برگرفتند و او خود به ریاضت و مجاهده میبود. گویند که در آخر عمر که سن شریفش از هشتاد متجاوز شده بود، به غایت مجاهده پیش گرفته بود و  صوم دوام داشتی و به وقت افطار اندک چیزی چشیدی و طعامی که وقت سحر بودی، اکثر چنان بودی که نخوردی. خادم عرضه داشت کردی که مخدوم وقت افطار طعام کمتر میخورند اگر از طعام سحراندک تناول نکنند حال چه شود؟ و ضعف قوت گیرد. در این محل بگریستی و گفتی که چندین مسکینان و درویشان در1 گنجهای مساجد و دوکانها گرسنه و فاقه زده افتادهاند، این طعام در حلق من چگونه فرو رود؟ همچنان طعام از پیش بر میداشتند. نقل است که وی گفت: وقتی با شیخ خود در کشتی همراه بودم. شیخ مرا پیش طلبید و فرمود: بیا تو را چیزی بگویم. چون به دهلی بروی در مجاهده باشی، بیکار بودن هیچ نیست. روزه داشتن نیمی راه است و اعمال دیگر چون نماز و حج نیمی راه. وقتی دیگر فرمود: من از خدا خواستهام که هر چه تو از خدای - تعالی - بخواهی، بیابی. وقت دیگر فرمود: از برای تو قدری دنیا نیز خواستهام. در وقت خلافت فرمود: مجاهده باید کرد برای استعداد راه. وقت دیگر در حجره سر برهنه کرده و بشرهآ مبارک متغیر شده، میگشت و این بیت میگفت. رباعی:2 خواهم که همیشه در رضای3 تو زیم خاکی شوم و \[به\]زیر4 پای تو زیم

- [Previous: 210](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.210)
- [Next: 212](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.212)

---
Source: [https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.211](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.211) · Pramāṇa
