<!-- Pramāṇa, a library of Indian primary sources · https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.257 -->

[Pramāṇa](https://indike.org/pramana/) › [Indian literature](https://indike.org/pramana/in) › [Dark Ages](https://indike.org/pramana/in.darkages) › [Sufis](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi) › [Akhbar al-akhyar](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar) › 257

# Akhbar al-akhyar 257

Akhbār al-akhyār 257

- **Language:** Persian

### [257](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.257)

نقل است که سلطان غیاثالدین بلبن آرزوی آن کرد که مولانا کمالالدین زاهد را امامت خود فرماید، بدین سبب مولانا را پیش خود طلبید و گفت: ما را برکمال علم و دیانت و صیانت شما اعتقاد تمام است. اگر با ما موافقت کنید و منصب امامت قبول کنید، محض کرم باشد، و ما را بر قبول نماز خود وثوقی5 تمام حاصل شود. مولانا فرمود که در ما جز نماز چیزی دیگر نمانده است، اکنون پادشاه چه میخواهد که این هم از ما برود؟ و6 مولانا چون این جواب از سر صلابت و مهابت گفت، سلطان ساکت شد و مولانا را به معذرت بسیار بازگردانید، رحمة الله علیه.

- [Previous: 256](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.256)
- [Next: 258](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.258)

---
Source: [https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.257](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.257) · Pramāṇa
