<!-- Pramāṇa, a library of Indian primary sources · https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.361 -->

[Pramāṇa](https://indike.org/pramana/) › [Indian literature](https://indike.org/pramana/in) › [Dark Ages](https://indike.org/pramana/in.darkages) › [Sufis](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi) › [Akhbar al-akhyar](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar) › 361

# Akhbar al-akhyar 361

Akhbār al-akhyār 361

- **Language:** Persian

### [361](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.361)

لختی سخن در تلاوت قرآن افتاد و دراین9 میان10 عرضه داشت کرد که هر بارکه بنده قرآن میخواند بیشتر واضح آن، آنچه معلوم باشد در11 دل بگذراند و12 اگردر اثنای تلاوت دل بنده به سودایی یا به اندیشهای مشغول شود، باز با خود گویم که این چه اندیشه و چه13 سود است. دل خود را به واضح مشغول کنم همان زمان بر سرآیتی رسم که آن آیت مانع آن شود او آن اندیشه14 باشد و یا آیتی دیگر در نظر آید در او حل آن مشکل باشد15 که در دل گذشته باشد. خواجه فرمود16 که این معنی نیکوست، این را17 نیکو نگاه داری.

- [Previous: 360](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.360)
- [Next: 362](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.362)

---
Source: [https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.361](https://indike.org/pramana/in.darkages.sufi.akhbar-al-akhyar.361) · Pramāṇa
