Kathakallolini p129

p129

vatsarājaścaitatsarvaṃ yaugandharāyaṇoktaṃ vāsavadattāyai śaśaṃsa | tathetipratipannāyāñca tasyāmupāttanijavīṇe vasantakasahito gṛhītavāsavadattopanītapraharaṇaḥ, yaugandharāyaṇaprattayogasādhanaśaṃsitanigaḍabandhanaḥ, kareṇukāmāruhya, svarahasyadhāriṇyākāñcanamālayā tatsakhyā saha vāsavadattāñcādhyārohya, pariracitāyā api ca simasyāḥ sīmāyāḥ, yathāsthānaṃ sthiteṣu ca simaikeṣu yāmikeṣu, prākārarakṣakatālabhaṭavīrabāhunāmakayāmikaviśasanapūrvakaṃ mattebhabhinnaprākāravartmanā hastipakapañcamo rātrāvujjayinīto niravājīt | kṣubhitebhyaścaturarakṣibhyo hṛtavāsavadattaṃ vatsarājaṃ palāyitamavabudhya, caṇḍamahāseno nijasūnuṃ gopālakākhyaṃ naḍāgirimadhiruhya tadaiva tadanupadiko bhavitumādideśa kintu kiñciddūramanusaran bāṇairyudhyamānaśca gopālakaḥ parāvarttiṣṭeti visrabdhaṃ vatseśaḥ puro'tan triṣaṣṭi yojanebhyaiḥ mam̐dhyāhne'nyedyurvindhyāṭavīmavāpa | kintu tatropagirerudanyantyāḥ kareṇvā avatīrṇa eva savāsavadatte vatseśe, kaṇehastya payaḥpānānantaraṃ kuñjarī sā nirjarībhūtaśarīrā svarāṅgaroha | vāsavadattayā sahātyātiviṣaṇṇo vatseśo, gaganacāriṇyā vāṇyā'bhihito, yadrājan, prāgjanmani māyāvatī nāmāhamavaśībhūtāṃ'pi vidyādharavaśībhūtā'govaśībhūtā śāpavaśībhūteha januṣi vaśībhūtā | tvāmadyaivamupakṛtya nijāṃ gatimāpannā bhaviṣyantaṃ tava putramapyupakariṣyāmi | iyaṃ tvadīyā bhāryā vāsavadattā'pi na