Kathakallolini p147

p147

babhūva | tatra sthitāyā vāsavadattāyāḥ kalpanātītena saukumāryeṇa śayanāsanaśarīrasauṣṭhavasaurabhādinā ca ātmasadṛśīṃ tāmavalokayantī niścinvatī ca tāmadṛṣṭapreraṇayā'marapurapatitām iva, trilokīvijihīrṣayā yathākāmamavanīmavatīrṇāmiva, hastasparśānāṅgaleyām, anupameyām, śiṣṭaviśiṣṭopacārairupāracarat | ekadā padmāvatīprasādhanaprasaṅge vāsavadattākṛtau vatseśaśikṣitapūrvāvamlānamālātilakāvavalokya padmāvartīṃ tasyā mātā papraccha ‘kenemau vihitāviti’ tadanu tanmukhānnijamandirasthitāmāvantikānāmadheyām brāhmaṇasutāṃ tatkāriṇīṃ jñātvā ‘yā īdṛśī sarvagum̐ṇasampannā na sā mam̐nuṣī kadāpi bhavitumarhati’ evaṃ tāmuddiśye vyāhṛtya tato'pyadhikasammānapūrvakaṃ tadvyavaharaṇam ādideśa | itthaṃ tadādeśānusāraṃ satkṛtā vāsavadattā padmāvatīgṛhe surakṣitā'vartata | tatra ca tiṣṭhantyāstasyā na kasmādapyakasmād dharṣakam̐bhītiḥ, nāpi ca apasaṃdam̐bhayam | viprakṛṣṭaud āgatāmapi svahṛdayābhyām̐śād āgatāṃ sadvicārasantatimivāmanyata padmāvatītyanalpakalpanopoḍhaṃ sukhamanubhavantī sā niśīthapadminīva nijapriyatamodayanasaṃyoga-sum̐prāta-sudināhaṃm̐ pratīkṣamāṇā tasthau | atrāntare'tidūrabhūmiṣu mṛgayāṃ kṛtvā sāyāhne lāvāṇakamāyāto vatseśo bhasmī bhūtaṃ svāvāsamavalokya tatra savasantakāṃ vāsavadattāṃ mantribhyo dagdhāṃ cākarṇya