Kathakallolini p192

p192

janātidayāluhṛdayau1lurjītavāhanaḥ kalpadrumaṃ gatvā'khilāmilāmadaridrāṃ kartumabhyarthitavān iti sa prabhūtabhūtivṛṣṭyā'khilāḥ prajāḥ pramodayāmāsa | kintu etena prathitayaśasaṃ taṃprati putraprathābaddhamūlarājyā vikurvāṇāstadgotrajāḥ abhīṣṭasiddhikārakakalpavṛkṣamuktāspadaṃ taṃ niṣprabhāvatvārasāreṇa jeyamavadhārya yuddhāya baddhabuddhayo babhūvurityetadavalokya jīmūtavāhano nijapitaramuvāca - 'śarīrametajjalanudbudbhavannaśvaram, śriyaśca pravātadīpavannirvāṇavasānā ityetatkṛte sa eva gotrajaiḥ saha yudhyeta ya aihalaukikaṃ sukhamatiricya nānyadutsukaḥ, yo vā paraduḥkhadūnyaiḥ, na vā yasya hastamalakavadādvanād ṛte'nyadausthā bhavet | ato he tāta, na mayaitairgotrajaiḥ saha yoddhavyam | āsatāmete kṛpaṇā ihaiva, mayā tu kvāpīto vanaṃ gamelimamityuktvā 6hīnahīnajīnajananījanakaṃ malayācalāya calitamavalokya samucchūnaśoko jīmūtaketuḥ 'kiṃ tadā mamāpi śuṣkaṃtṛṇavatparityaktarājyasya, paripakvavayaskasyātikrāmasya10 sthityeha prayojanam, ahamapi tvāmevānugacchāmītyuktvā sabhāryastamanuvavrāja; malayācalañcāvāpyaikasminnāśrame siddhāvāsamanvaivasite trayo'pi te vasatiṃ cakruḥ | tatra ca pitṛparicaryāparaṃ tadāśramamacyūṣupo jīmūtavāhanasya siddhādhirājaviśvāvasoḥ suto mitrāvasuḥ suhṛtsamapadyateti jātu jīmūtavāhano janmāntaranijajāyāṃ malayavatīṃ tatkanīyasīṃ svasāraṃ rahasyapaśyadanyonyadarśanena yūnoranayormano manojaśaraśaravyatāmagamat