<!-- Pramāṇa, a library of Indian primary sources · https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14 -->

[Pramāṇa](https://indike.org/pramana/) › [Indian literature](https://indike.org/pramana/in) › [Sangam Literature](https://indike.org/pramana/in.sangam) › [The Five Great Epics](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics) › [Maṇimēkalai's Renunciation](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai) › 14

# Maṇimēkalai's Renunciation 14: பாத்திர மரபு கூறிய காதை

Maṇimēkalai 14

- **Language:** Tamil

### பாத்திர மரபு கூறிய காதை

### [14.1](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14.1)

'ஆங்கு அவற்கு ஒரு நாள் அம்பலப் பீடிகை  
பூங் கொடி நல்லாய் புகுந்தது கேளாய்  
மாரி நடு நாள் வல் இருள் மயக்கத்து  
ஆர் இடை உழந்தோர் அம்பலம் மரீஇ  
துயில்வோன் தன்னைத் தொழுதனர் ஏத்தி

### [14.6](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14.6)

"வயிறு காய் பெரும் பசி மலைக்கும்" என்றலும்  
ஏற்றூண் அல்லது வேற்றூண் இல்லோன்  
ஆற்றுவது காணான் ஆர் அஞர் எய்த  
"கேள் இது மாதோ கெடுக நின் தீது" என  
யாவரும் ஏத்தும் இருங் கலை நியமத்துத்

### [14.11](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14.11)

தேவி சிந்தாவிளக்குத் தோன்றி  
"ஏடா! அழியல் எழுந்து இது கொள்ளாய்  
நாடு வறம் கூரினும் இவ் ஓடு வறம் கூராது  
வாங்குநர் கைஅகம் வருந்துதல் அல்லது  
தான் தொலைவு இல்லாத் தகைமையது" என்றே

### [14.16](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14.16)

தன் கைப் பாத்திரம் அவன் கைக் கொடுத்தலும்  
"சிந்தாதேவி! செழுங் கலை நியமத்து  
நந்தா விளக்கே! நாமிசைப் பாவாய்!  
வானோர் தலைவி! மண்ணோர் முதல்வி!  
ஏனோர் உற்ற இடர் களைவாய்!" எனத்

### [14.21](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14.21)

தான் தொழுது ஏத்தித் தலைவியை வணங்கி  
ஆங்கு அவர் பசி தீர்த்து அந் நாள் தொட்டு  
வாங்கு கை வருந்த மன் உயிர் ஓம்பலின்  
மக்களும் மாவும் மரம் சேர் பறவையும்  
தொக்கு உடன் ஈண்டிச் சூழ்ந்தன விடாஅ

### [14.26](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14.26)

பழு மரத்து ஈண்டிய பறவையின் எழூஉம்  
இழுமென் சும்மை இடை இன்று ஒலிப்ப  
ஈண்டுநீர் ஞாலத்து இவன் செயல் இந்திரன்  
பாண்டு கம்பளம் துளக்கியது ஆதலின்  
தளர்ந்த நடையின் தண்டு கால் ஊன்றி

### [14.31](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14.31)

வளைந்த யாக்கை ஓர் மறையோன் ஆகி  
மா இரு ஞாலத்து மன் உயிர் ஓம்பும்  
ஆர் உயிர் முதல்வன் தன் முன் தோன்றி  
"இந்திரன் வந்தேன் யாது நின் கருத்து  
உன் பெரும் தானத்து உறு பயன் கொள்க" என

### [14.36](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14.36)

வெள்ளை மகன் போல் விலா இற நக்கு ஈங்கு  
எள்ளினன் "போம்" என்று எடுத்து உரை செய்வோன்  
"ஈண்டுச் செய் வினை ஆண்டு நுகர்ந்திருத்தல்  
காண்தரு சிறப்பின் நும் கடவுளர் அல்லது  
அறம் செய் மாக்கள் புறங்காத்து ஓம்புநர்

### [14.41](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14.41)

நல் தவம் செய்வோர் பற்று அற முயல்வோர்  
யாவரும் இல்லாத் தேவர் நல் நாட்டுக்கு  
இறைவன் ஆகிய பெரு விறல் வேந்தே  
வருந்தி வந்தோர் அரும் பசி களைந்து அவர்  
திருந்து முகம் காட்டும் என் தெய்வக் கடிஞை

### [14.46](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14.46)

உண்டிகொல்லோ உடுப்பனகொல்லோ  
பெண்டிர்கொல்லோ பேணுநர்கொல்லோ  
யாவை ஈங்கு அளிப்பன தேவர்கோன்?" என்றலும்  
"புரப்போன் பாத்திரம் பொருந்து ஊண் சுரந்து ஈங்கு  
இரப்போர்க் காணாது ஏமாந்திருப்ப

### [14.51](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14.51)

நிரப்பு இன்று எய்திய நீள் நிலம் அடங்கலும்  
பரப்பு நீரால் பல் வளம் சுரக்க!" என  
ஆங்கு அவன் பொருட்டால் ஆயிரம்கண்ணோன்  
ஓங்கு உயர் பெருஞ் சிறப்பு உலகோர்க்கு அளித்தலும்  
பன்னீராண்டு பாண்டி நல் நாடு

### [14.56](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14.56)

மன் உயிர் மடிய மழை வளம் இழந்தது  
வசித் தொழில் உதவ மா நிலம் கொழுப்பப்  
பசிப்பு உயிர் அறியாப் பான்மைத்து ஆகலின்  
ஆர் உயிர் ஓம்புநன் அம்பலப் பீடிகை  
ஊண் ஒலி அரவம் ஒடுங்கியது ஆகி

### [14.61](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14.61)

விடரும் தூர்த்தரும் விட்டேற்றாளரும்  
நடவை மாக்களும் நகையொடு வைகி  
வட்டும் சூதும் வம்பக் கோட்டியும்  
முட்டா வாழ்க்கை முறைமையது ஆக  
ஆபுத்திரன் தான் அம்பலம் நீங்கி

### [14.66](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14.66)

ஊரூர் தோறும் உண்போர் வினாஅய்  
"யார் இவன்?" என்றே யாவரும் இகழ்ந்து ஆங்கு  
அருந்த ஏமாந்த ஆர் உயிர் முதல்வனை  
"இருந்தாய் நீயோ!" என்பார் இன்மையின்  
திருவின் செல்வம் பெருங் கடல் கொள்ள

### [14.71](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14.71)

ஒரு தனி வரூஉம் பெருமகன் போல  
தானே தமியன் வருவோன் தன்முன்  
மாநீர் வங்கம் வந்தோர் வணங்கிச்  
"சாவக நல் நாட்டு தண் பெயல் மறுத்தலின்  
ஊன் உயிர் மடிந்தது உரவோய்!" என்றலும்

### [14.76](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14.76)

"அமரர் கோன் ஆணையின் அருந்துவோர்ப் பெறாது  
குமரி மூத்த என் பாத்திரம் ஏந்தி  
அங்கு அந் நாட்டுப் புகுவது என் கருத்து" என  
வங்க மாக்களொடு மகிழ்வுடன் ஏறி  
கால் விசை கடுகக் கடல் கலக்குறுதலின்

### [14.81](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14.81)

மால் இதை மணிபல்லவத்திடை வீழ்த்துத்  
தங்கியது ஒரு நாள் தான் ஆங்கு இழிந்தனன்  
"இழிந்தோன் ஏறினன்" என்று இதை எடுத்து  
வழங்கு நீர் வங்கம் வல் இருள் போதலும்  
வங்கம் போய பின் வருந்து துயர் எய்தி

### [14.86](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14.86)

அங்கு வாழ்வோர் யாவரும் இன்மையின்  
"மன் உயிர் ஓம்பும் இம் மா பெரும் பாத்திரம்  
என் உயிர் ஓம்புதல் யானோ பொறேஎன்  
தவம் தீர் மருங்கின் தனித் துயர் உழந்தேன்  
சுமந்து என் பாத்திரம்?" என்றனன் தொழுது

### [14.91](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14.91)

கோமுகி என்னும் கொழு நீர் இலஞ்சியின்  
"ஓர் யாண்டு ஒரு நாள் தோன்று" என விடுவோன்  
"அருள் அறம் பூண்டு ஆங்கு ஆர் உயிர் ஓம்புநர்  
உளர்எனில் அவர் கைப் புகுவாய்" என்று ஆங்கு  
உண்ணா நோன்போடு உயிர் பதிப் பெயர்ப்புழி

### [14.96](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14.96)

அந் நாள் ஆங்கு அவன் தன்பால் சென்றேன்  
"என் உற்றனையோ?" என்று யான் கேட்பத்  
தன் உற்றன பல தான் எடுத்து உரைத்தனன்  
குண திசைத் தோன்றி கார் இருள் சீத்துக்  
குட திசைச் சென்ற ஞாயிறு போல

### [14.101](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14.101)

மணிபல்லவத்திடை மன் உடம்பு இட்டு  
தணியா மன் உயிர் தாங்கும் கருத்தொடு  
சாவகம் ஆளும் தலைத் தாள் வேந்தன்  
ஆ வயிற்று உதித்தனன் ஆங்கு அவன்தான் என்

---
Source: [https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14](https://indike.org/pramana/in.sangam.five_great_epics.manimekalai.14) · Pramāṇa
