Bhojanasutra 2

2

prāṇāya svāhā'pānāya svāhā vyānāya svāhā samānāya svāhodānāya
svāheti kramaṃ yājñavalkyo manyata udānāya svāheti śaunaka baudhāyanau | yājñavalkyoditakramo vājasaneyinām | dantairnopaspṛśet | jihvayā grasedaṅguṣṭhapradeśinīmadhyamābhiḥ prathamāmaṅguṣṭhamadhyamānāmikābhirdvitīyāmaṅguṣṭhānāmikākaniṣṭhikābhistṛtīyāṃ kaniṣṭhikātarjanyaṅguṣṭhaiścaturthī oṃ sarvābhiraṅgulībhiḥ sāṅguṣṭhābhiḥ pañcamīm | aṅguṣṭhānāmikāgrādyānne naitā
āhutaya iti hārītavyākhyātāraḥ | sarvābhiretā iti baudhāyanaḥ | maunaṃ
tyaktvā prāgdravarūpamaśnīyānmadhye kaṭhinamante punardravāśī syānmadhuraṃ pūrvaṃ lavaṇāmlau madhye kaṭutiktādikān paścādyathāsukhaṃ bhuñjīta bhuñjāno vāmahastenānnaṃ na spṛśenna pādau na śiro na basti na parābhojanaṃ oṃ spṛśedevaṃ yathāruci bhuktvā bhuktaśeṣamannamādāya "madbhuktocchiṣṭaśeṣaṃ ye bhuñjate pitaro'dhamāḥ | teṣāmannaṃ mayā dattamakṣayyamupatiṣṭhatu ||" iti pitṛtīrthena datvā'mṛtāpidhānamasi svāheti hastagṛhītānāmapāmardhaṃ pītvā'rdhaṃ bhūmau nikṣipet
raurave pūyanilaye padmāburdanivāniām | arthināṃ oṃ sarvabhūtānāmakṣayyamupatiṣṭhatviti, tasmāddeśādapasṛtya gaṇḍūṣaśalākādibhistarjanīvarjamāsyaṃ oṃ
śodhayet