Rasasudhakara 4.26

4.26

aiśvaryamājñāsiddhiḥ | tena yathā —
‘vahne ! nihnotumarciḥ paricinu purataḥ siñcato vārivāhān
hemantasyāntike sthāḥ prathayati davathuṃ yena te grīṣma ! noṣmā
mārtaṇḍāścaṇḍatāpapraśamanavidhaye dhatta sandhyo jalādrāṃ
devo nānyapratāpaṃ tribhuvanavijayī mṛṣyate śrīdaśāsyaḥ ||’
rūpatāruṇyābhyāṃ yathā —
‘vāṭīṣu vāṭīṣu vilāsinīnāṃ caran yuvā cārutayā'tidṛptaḥ
tṛṇāya nomanyata puṣpacāpaṃ kareṇa līlākalitāravindaḥ
kulena yathā —
‘gauḍaṃ rāṣṭramanuttamaṃ nirupamā tatrāpi rādhaum̐purī
bhūriśreṣṭhakanāma dhāma paramaṃ tatrottamo naḥ pitā
tatputrāśca mahākulā na viditāḥ kasyātra teṣāmapi
prajñāśīlavivekadhairyavinayācārairahaṃ cottamaḥ ||’
vidyayā yathā —
‘bindudvandvataraṅgitāgrasaraṇiḥ kartā śirobindukaṃ
karmeti kramāśikṣitānvayakelā ye ke'pi tebhyo naimaḥ
ye tu granthasahasraśāṇakaṣaṇatruṭyatkalaṅkairgirāmullekhaiḥ kavayanti bilhaṇakavisteṣveva sannahyati ||’
balena yathā —
'rudrādrestulanaṃ svakaṇṭhavipinacchedo harervāsanaṃ
kārāveśmani puṣpakasya haraṇaṃ yasyojjitāḥ kelayaḥ
so'haṃ durdamabāhudaṇḍasacivo laṅkeśvarastasya me
kā ślāghā ghūṇajarjareṇa dhanuṣākṛṣṭena bhagnena vā||'
iṣṭaprāptyā yathā —
'āstāṃ tāvadanaṅgacāpavibhavaḥ kā nāma sā kaumudī
dūre tiṣṭhatu mattakokilarutaṃ saṃvāntu mandānilāḥ
hāsollāsataraṅgitairasakalairnetrāñcalaiścañcalaiḥ
sākūtairurarīkaroti taruṇī seyaṃ praṇāmāñjalim ||'
atha śaṅkā —
śaṅkā cauryāparādhādeḥ svāniṣṭotprekṣaṇaṃ matam
tatra ceṣṭā muhuḥ pārśvadarśanaṃ mukhaśoṣaṇam