Rasavilasa 2.29

2.29

ālikhyetyapīcchāviṣaya eva | iyaṃ ca meghadūte kuberaśaptayakṣoktiḥ
virahahetuko yathāanyatra vrajatīti kā khalu kathā nāpyasya tādṛk suhṛt
yo māṃ necchati nāgataśca sahasā ko'yaṃ vidheḥ prakramaḥ
ityalpetarakalpanākavalitasvāntā niśāntāntare
bālā vṛ[ 9 b ]ttivivartanavyatikarā nāpnoti nidrāṃ niśi
eṣā virahotkaṇṭhitā ityabhilāṣahetukādbhidyate
yathā vā mamasaṃdhyeyaṃ samupāgataiva virati, saṃketakālaḥ, priyo
nādyāpīkṣaṇagocarībhavati, tanmanye niyuktaḥ kvacit
kārye tarkavicāramūḍhaguruṇetyutkaṇṭhayā kuṇṭhitā
sthātuṃ nāgarasundarī na sadane śaknoti no vā bahiḥ
2. hāsyo yathānyaṅgakrīḍādibhiścetovikāso hāsa ucyate
raso yastatprakṛtikaḥ sa hāsyaḥ kathito budhaiḥ