Shringaraprakasha 9.p1.14
Śṛṅgāraprakāśa 9.p1.14
- Language
- Sanskrit
9.p1.14
[sakhi, kasya kṛte'hamāgatā?] susaṅgatā --- ai aṇṇasaṃkide, ṇaṃ cittaphalaassa| tā gehṇatam| [ayi anyaśaṃkite, nanu citraphalakasya| tadgṛhāṇa tam|] yadvākyaṃ vākyakuśalairupāyenābhidhīyate| sādṛśyārthābhiniṣpattyā sa leśa iti kīrtitaḥ || 12.194 yathā śākuntale sakhyau -- śakuntalāduṣyantayorākaraṃ viditvā, janāntikaṃ, haḷa sauṃdaḷe, jai ajja jādo saṇṇihido have| (sakhi śakuntale, yadyadya tātassannihito bhavet|) śakuntalā --- (saroṣaṃ) tado kiṃ bhave| (tataḥ kiṃ bhavet ?) 12.195 sakhyau --- imaṃ jīvitasavvasseṇavi adihiṃ kidatthikarissadi| (imaṃ jīvitasarvasvenāpyatithiṃ kṛtārthīkariṣyati|) 12.196 śakuntalā -- haḷā aveha| kiṃ vi hiae karia maṃteha| ṇavo vaaṇaṃ suṇissaṃ| (sakhyau apeta| kimapi hṛdaye kṛtvā mantrayethe| na vāṃ vacanaṃ śroṣyāmi|) paradoṣairvicitrārthai ryatrātmā parikīrtyate| aduṣṭo'nyo'pi vā kaścitsa tu kṣobha iti smṛtaḥ || yathā ratnāvalyāṃ, tṛtīye'ṅke, rājā --- (añjaliṃ badhvā) priye vāsavadatte prasīda| 12.197 vāsavadattā --- ajjautta, mā evvaṃ bhaṇa| aṇṇagadāiṃ edāiṃ akkhanarāiṃ| (āryaputra, mā evaṃ bhaṇa| anyagatānyetānyakṣarāṇi|) 12.198 vidūṣakaḥ --- bhodi, mahāṇubhāvā khu tumaṃ| tākhamīadu dāva ekko avarāho piavaassassa| [bhavati, mahānubhāvā khalu tvam| tatkṣamyatāṃ etāvānaparādhaḥ priyavayasyasya|] 12.199 vāsavadattā --- ajja vasantaa, ṇaṃ paḍhamasaṃgame vigdhaṃ karaṃtīe mae jevva edassa avaraddhaṃ| [ārya vasantaka, nanu prathamasaṅgame vidhnaṃ kurvantyā mayaivaitasyāparāddham|] kīrtyamānairguṇairyatra vividhārthasamudbhavaiḥ|
Susaṅgatā: 'O suspicious one, why, for the picture board's sake! So take it!' When a statement is made by clever speakers by means of an expedient device, accomplishing a similar meaning, that is proclaimed as 'allusion' (leśa). [12.194] As in the Śākuntala, the two female friends, having perceived the feeling between Śakuntalā and Duṣyanta, aside: 'Friend Śakuntalā, if father were present today—' Śakuntalā: (Angrily) 'Then what would happen?' [12.195] The two friends: 'He would satisfy this guest even with the all-in-all of his life!' [12.196] Śakuntalā: 'Friends, go away! Having something else in mind, you are whispering. I shall not listen to your talk.' Where oneself is proclaimed through the faults of others with manifold meanings, or someone else who is blameless [is spoken of], that is remembered as 'agitation' (kṣobha). As in the Ratnāvalī, in the third act, the King: (Folding his hands) 'Beloved Vāsavadattā, be gracious!' [12.197] Vāsavadattā: 'Noble lord, do not speak thus! These syllables are directed to someone else.' [12.198] Vidūṣaka: 'Lady, you are noble-minded indeed! Therefore, let this single offense of my dear friend be pardoned!' [12.199] Vāsavadattā: 'Noble Vasantaka, rather, it is I who have offended him by causing an obstacle in his first meeting!' Where, through qualities being praised that arise from diverse objects,
Translations (1)
- English (machine translation) — English, machine translation
Linked texts (2)
- Nāṭyaśāstra — Bharata, Sanskrit
- Nāṭyaśāstra (Śivaśarman) — Śivaśarman, Sanskrit