Shabdakalpadruma 167.p1
Śabdakalpadruma 167.p1
- Language
- Sanskrit
167.p1
api ca
“tataḥ śaṃbhiṃ cintayato brahmaṇo mocitasya ca
ṛṣipatnyāḥ sasṛṇaścāstapastaptuṃ samārabhan
divyaṃ varṣasahasraṃ vai tepuste duṣkaraṃ tapaḥ
tataḥ kālena mahatā pārvvatī ca pativratā
teṣāṃ tapaḥ samālokya cāti devī suduḥkhitā
prasādya devadeveśaṃ śaṅkaraṃ prāha suvratā
ṛṣibhirvāliśāścātha prasādāryā tava prabho
etebhyo'pi priyaṃ deva vidhivat kuru sevayā
tacchrutvā vacanaṃ devyāḥ pināko paracintakaḥ
provāca kānte kālajña vacanaṃ priyayā saha
na vetsi devi tattvena dharmasya gahanā gatiḥ
naite dharmaṃ vijānanti yathārthaṃ dharmacāriṇaḥ
na dāsyāmi varaṃ tebhyo yasmātte bhṛśadudbhavaḥ
etat śrutvābravīd devī mā maivaṃ śaśitavataṃsaḥ
tato rudra uvācedaṃ devīṃ devaḥ kṣitānanaḥ
tiṣṭha lagnatra yāsyāmi yatraite munisattamāḥ
ityuktā tu tato devī śaṅkareṇa mahātmanā
gacchetyevāhu sahitā bhartāraṃ bhuvaneśvarī
yatra te munayaḥ sarvve kāhalodasamāśritāḥ
tān vilokya tato devo nagnaḥ sarvvāṅgasundaraḥ
vanamālālatāpīr̤o yuvā bhikṣākapālabhṛt
āśrame paryaṭan bhikṣāṃ sutīnāṃ niyatātmanām
dehi bhikṣāṃ tatañcoktā sa abhyannāgramaṃ yayau
taṃ vilokyāśramagataṃ yoṣito brahmavādinām
sarvvātukṣubhabhāyena tasya rūpeṇa mohitāḥ
proṣuḥ parasparaṃ kāryyamasti paśyāma bhikṣukam
paraspara minīvoktā yastṛ mūlaphalaṃ bahu
gṛhāyya bhikṣāmutsṛjyāṃstaṃ deve muniyoṣitaḥ
tasmau dattaiṣa tāṃ bhikṣāṃ prapracchustāḥ smarāturāḥ
nāryya ūcuḥ
ko'sau nāma vratavidhistvayā tāpasa saṃśrate
yatra nagrena liṅgena vanamālāvibhūṣitaḥ
bhavān vai tāpaso bhūyo brūyāḥ smo yadi
manyase
ityuktāstāpasastābhiḥ provāca kṣitānanaḥ
idaṃ mama vrataṃ kiñcinna rahasyaṃ prakāśyate
śravvanti bahavo yatra tatra tatra na vidyate
tasya vratasya subhagā iti matvā gamiṣyatha
evamuktāstadā tena tāḥ pratyucustadā sunim
tato'thvaiva gamiṣyāmo mune naḥ kautukaṃ mahat
ityuktā tākaśāstova jagmuduḥ pāṇipallavaiḥ
kācicchakre bāhubhyāṃ kācit kāmaparā tathā
ākuṣyāmaparā nābhyāṃ kacaiśca lalanāparā
aparā tu kaṭīvandhe cāparā pādayorapi
kṣobhaṃ vilokya sunaya āśrameṣu svayoṣitām
ityatāmiti saṃbhāgya kāṣṭhapāṣāṇapāṇayaḥ
pātayanti ca devasya liṅgasudṛḍhatha bhīṣaṇam
pātite tu tato liṅge gato'ntarddhānamīśvaraḥ
detyā sa bhagavān rudraḥ kailāsaṃ nagamāśritaḥ
patite devadevasya liṅge gate carācare
kṣobho babhūva sumahāṣṭrthīyāṃ bhāvitālanām
uvācaiko munivarastatra buddhimatāṃ varaḥ
viriñciṃ śaraṇaṃ yāmaḥ sa hi śāstāti ceṣṭitam
evamuktvā sarve eva ṛṣayo lajjitā bhṛśam
brahmaṇaḥ sadanaṃ jagmurdevaiḥ saha nidhīśvaram
ṛṣaya ūcuḥ
ajñānācca kkataṃ brahmannasmābhirmānadurbalaiḥ
tasyopaśamane yatnaṃ kuru sarvvopakāraka
brahmovāca
gacchāmaḥ śaraṇaṃ devaṃ śaraṇārthaṃ trilocanam
prasādāīśadevasya bhaviṣyatha yathā purā
ityuktā brahmaṇā sārddhaṃ kailāsaṃ girisattamam |'
dṛṣṭvākta samāsīnamumayā sahitaṃ haram
tataḥ stotuṃ samārabdho brahmā lokapitāmahaḥ
anantāya namastubhyaṃ varadāya pinākine
evaṃ stuto mahādevo brahmaṇā ṛṣibhikkayā
uvāca māṃ mā trajatu liṅgaṃ bhoḥ purataḥ punaḥ
kriyatāṃ maṅgacaḥ śaughraṃ yena me prītiruttamā
bhaviṣyati prakṛṣṭā yā liṅgasthānaṃ na saṃśayaḥ
ye liṅgaṃ pūjayiṣyanti mama bhaktisamāśritāḥ
na teṣāṃ durlabhaṃ kiścit bhaviṣyati hitaṃ
phalam ||”