Shabdakalpadruma 367.1.p1

367.1.p1

21
“satī satī yogavisṛṣṭadehā
tāṃ janmane śailavadhū prapede ||”)
maurāṣṭraṣṭattikā| iti hemacandraḥ || dānam
avasānam | iti nānārthasātiśabdaṭīkāyāṃ
bharataḥ || || sthānaviśeṣe saṣṭayottaraśatanāmāni yathā, -īśvarauvāca
“sarvvagā sarvvabhūteṣu draṣṭavyā sarvvato bhuvi
sapratīkeṣu yatkiñcidrahitaṃ na mayā vinā
tathāpi yeṣu sthāneṣu draṣṭavyāḥ siddhimīpsubhiḥ
sthāneṣā bhūtikā maistāṃ tā vakṣyāmi prayatnataḥ
vārāṇasyāṃ viśālākṣī naimiṣe liṅgadhāriṇī
prayāge lalitā devī kāmukā gandhamādane
mānase kusudā nāma viśvakāyā tatheśvare
gomanta gomatī nāma mandare kāmacāriṇī
madotkaṭā caitrarathe jayantī hastināpure
kānyakubje tathā gaurī rambhā malayaparvvate
ekāmrake kīrttimatī vindhye viśveśvare viduḥ
puṣkare puruhṛteti kedāre mārgadāyinī
mandā himavataḥ pṛṣṭhe gokarṇe bhadrakarṇikā
sthāneśvare bhavānī tu vilvakai vilvapatrikā
śrīśaile mādhavī nāma bhadrā bhadreśvare tathā
jayā varāhaśaile tu kamalā kamalālayai
rudrakoṭyāntu rudrāṇī kālo kālañjare tathā
mahālaṅge tu kapilā mārkoṭe kamaleśvarī ||”
atra kapilāmbarā iti ca pāṭhaḥ
“ujjayinyāntu maṅgalyaṃ caṇḍikā chattakaṇṭake
someśvare varārohā prabhāvatī puṣkarāvatī
devamātā sarakhatyāṃ pārā pārākaṭe matā
mahālaye mahābhāgā payoṣṇāṃ piṅgaleśvarī
siṃhikā kṛtaśauce tu kārttikeye tu śaṅkarī
utpalāvarttake lolā subhadrā śoṇasaṅgame
mahāsiddhavane lakṣmī ranaṅgā bharatāśrame
jālandhare viśvamukhī tārā kiṣkindhaparvvate
devadāruvane puṣṭhirmedhā kāśmīramaṇḍale
bhīmādevī himādrau ca tuṣṭiviśveśvare tathā
kapālamocane puddhirmmahyāyā kāyāvarohaṇe
śaṅkhoddhāre dhaninīma dhṛtiḥ piṇḍārake tathā
kālā tu candrabhāgāyāmacchode śivacāriṇī
veṇvāyāmamṛtā nāma vaḍayāṃ varddhadhī tathā
oṣadhī cottarakurau kuṇadvīpe kuśodakā
manmathā hemakūṭe tu kumude satyavādinau
aśvatthe vandanīyā tu triviṣṭape śravaṇālaye
gāyatrī vedavadane pārvvatī śivasannidhau
devaloke tathandrāṇī brahmāsyeṣu sarakhatī
sūryyavimbe prabhā nāma mātṝṇāṃ vaiṣṇāvī tathā
arundhatī satīnāntu rāmāsu ca tilottamā
citte brahmakalā nāma śaktiḥ sarvvaśarīriṇām
etaduddiṣṭāntaḥ proktaṃ nāmāṣṭaśatamuttamam
aṣṭottarañca tīrthānāṃ śatametadudāhṛtam
yaḥ paṭhecchṭaṇuyādvāpi sarvvapāpaiḥ pramucyate
eṣu tīrtheṣu yaḥ snātvā snānaṃ paśyati mānavaḥ
sarvvapāpavinirmuktaḥ kalpaṃ śivapure vaset
yastu matparamaḥ kālaṃ karotyeteṣu mānavaḥ
sa bhittvā brahmasadanaṃ padamabhyeti śāṅkaram
nāmāṣṭaśatakaṃ yastu śrāvayecchuvasannidhau
tṛtīyāyāmathāṣṭamyāṃ bahuputtro bhavennaraḥ
godāne śrāddhakāle vā aśvamedhavi vā punaḥ
devācaṃnavidhau vidvān paṭhan brahmādhigacchati
evaṃ vadantī sā tatra dadāhātmānamātmanā
svāyambhuve'pi kāle ca dakṣaprācetaso'bhavat
pārvvatī cāmavaddevī himavacchailadhāriṇī
menāgarbhasamutpannā muktimuktiphalapradā
arundhatī japastena cadāptā yogamuttamam
purūravāśca rājarṣiliṅgeṣu jayanāmamāt
yayātiḥ puttralāmantu dhanalābhantu bhārgavaḥ
tathāgyaṃ devadevāśca brāhmaṇāḥ kṣatriyāstathā
vaiśyāḥ śūdrāśca bahavaḥ siddhimīyuryathepsitām
yatraitallikhitaṃ tiṣṭhet pūjyate devasannidhau
na tatra mrokadīrgatvaṃ kadācidapi jāyate ||”