Shabdakalpadruma 610.5
Śabdakalpadruma 610.5
- Language
- Sanskrit
610.5
“aho dānava siddho'si yasya te matirīdṛśī||”)
pakvam | yathā, sumantuḥ
“paryuṣitaṃ punaḥ siddhamabhojyamanvaca virakṣodakañcārttāt |” iti grāhatattvam || mantrasiddhiviśiṣṭaḥ | yathā, —
atha mantraviśeṣāyāḥ| gautamīye
“pratyaganuṣṭhito mantro yadi siddhirna jāyate
punastoneva karttavyaṃ tataḥ siddho bhavedbhavam
punaranuṣṭhito mantrī yadi siddhirna jāyate
punastoneva karttavyaṃ tataḥ siddho na saṃśayaḥ
punaḥ ṣoḍaśito mantro yadi siddhirna jāyate
upāyāstatra karttavyāḥ sapta śaṅkarabhāṣitāḥ
bhrāmaṇaṃ rodhanaṃ vaśyaṃ pīr̤anaṃ poṣaśoṣavam
dahanāntaṃ kramāt kuryyāt tataḥ siddho bhavenmanuḥ
bhrāmayaṃ vāyuvījena yathāṇukamayogataḥ
tanmantraṃ yantra cālikhya siddhakarpūrakuṅkumaiḥ
uśīracandanābhyāntu mantraṃ saṃveṣṭitaṃ likhet
caurājyamadhutoyānāṃ marca tallikhitaṃ bhavet
pūjanājjapanāddhomāt bhāmitaḥ siddido bhavet
amito yadi na siddhaḥ syādrodhanaṃ tasya kārayet
sārakhatena bījena saṃpuṭīkṛtya saṃjapet
evaṃ dṛḍhe bhavet siddho na cedetadvaśīkuru
alaktacandanaṃ kuṣṭhaṃ haridrā mādanaṃ śilā
etaistu mantramālikhya bhūrjapatre suśobhane
dhāryyakaṇṭhe bhavet siddhaḥ pīr̤anaṃ vāsya kārayet
adharottarayogena padāni parivarjya vai
ādyeca devatāṃ tadvat adharottararūpiṇīm
vidyāmādityadagdhe na likhitvākramya vāṅgiṇā
tathāmṛtena sammeśya homaḥ kāryo dine dine
pīr̤ito labjayāviṣṭaḥ siddhaḥ syādatha poṣayet
bālāyānvitayaṃ bījaṃ cādyante tasya yojayet
gokṣīramadhunālikhya vidyāṃ pāṇau vibhāvayet
poṣito'yaṃ bhavet siddho na cet kuryyātta
śoṣaṇam
hābhyāntu vāyubījābhyāṃ mantraṃ kuryyādvigarbhitam
eṣā vidyā gale dhāryā likhitā varabhaktagā
śoṣito'pi na siddhaḥ syāt dahanoyo'gnibījataḥ
āgneyena tu bījena mantramyaikaikamakṣaram
ādyantamdha uṣaiśca yojayeddāhakarmaṇi
brahmavṛkṣasya tailena mantramālikhya dhārayet
kaṇṭhadeśe tato mantraḥ siddhaḥ syācchaṅkaroditam
ityetat kathitaṃ samyak kevalaṃ tava bhaktitaḥ
ekenaiva kṛtārthaḥ syādvahubhiḥ kim suvrate ||”
iti tantrasāraḥ
siddhiviśiṣṭaḥ | sa ca catuṣṣaṣṭiśidhaḥ | yathā, —
“catuṣṣaṣṭividhaḥ siddhaḥ sarvvakarmopakārakaḥ
tamupaiti svayaṃ siddhaṃ bhaktastaṃ meva vāñchati
dvātriṃśadvidhaṃ siddhaṃ sarvvasādhanakāraṇam
manmukhāt śrūyatāṃ nanda siddhamantraṃ gṛhāṇa ca
aṇimā laghimā prāptiḥ prākāmya mahimā tathā
īśitvañca vaśitvañca tathā kāmāvasāyitā
dūraśravaṇameveti parakāyapraveśanam
manoyāyitvameveti sarvvajñatvamabhīpsitam
vahnittambhaṃ jalastambhaṃ cirajīvitvameva vā
vāyustambhaṃ kṣutpipāsānidrāstambhanameva ca
kāyavyūhañca vāksiddhaṃ mṛtānayanamīpsitam
sṛṣṭīnāṃ kāraṇañcaiva prāṇākarṣaṇameva ca
prāṇānāñca pradānañca lobhādīnāñca stambhanam
indriyāṇāṃ stambhanañca buddhistambhanameva ca ||”
iti brahmavaivartte śrīkṛṣṇajanmakhaṇḍe 18|20-26
siddhakaḥ, puṃ, (siddha iva | ivārthe kan | ) sindhuvāraḥ | śālaḥ | iti rājanirughaṇṭaḥ || ( yathā,
suśrute
Linked texts (1)
- Tattvacintāmaṇi — Sanskrit