Kalasara 2.p37

2.p37

caturo vārṣikān māsān devasyotthāpanāvadhi | madhusvaro bhavennityaṃ naro gur̤avivarjanāt || tailasya varjanādeva sundarāṅgaḥ prajāyate | labhate santatiṃ dīrghāṃ sthālīpākamabhakṣayan || sadā muniḥ sadā yogī madhumāṃsasya varjanāt | nirvyādhi nīrugojasvī viṣṇubhaktasya jāyate || ekāktaropavāsena viṣṇulokamavāpnuyāt | dhāraṇāstrakhalomāṃ vai gaṅgāsnānaṃ dine dine || namo nārāyaṇāyeti japtā'naśanajaṃ phalam | pādādivandanādviṣṇorlabheda godānajaṃ phalam || evamādivrataiḥ pārtha tuṣṭimāyāti keśavaḥ || nātra kālaśuddhayapekṣā | tathāca gārgyaḥ,na śaiśavaṃ naiva mauḍhyaṃ śukragurvo rna vā titheḥ | khaṇḍatvaṃ cintayeccāturmāsyavratavidhau naraḥ || evañca sati,astage ca gurau śukre bāle vṛddhe malimluce | udyāpanamupārambhaṃ vratānāṃ naiva kārayet || iti vṛddhagārgyavākyaṃ sāmānyatvāditaravrataviṣayam || yāmyāyane harau supte sarvvakarmmāṇi varjayet