Kalasara 5.p147

5.p147

iti kaurme'pi, śuklaikādaśyāmapi saṅkrāntyādipāte upavāso na kāryya iti cet, na | “tannimittopavāsasya” iti jaiminyukteḥ saṅkrāntyādinimittopavāsasya gṛhasthaṃ prati niṣedhāt | tathā ca taduktam viṣṇudharmottare,— bhṛgubhānudinepetā sūryyasaṅkrāntisaṃyutā | ekādaśī sadopoṣyā putrapautravivarddhinī || pratyuta, “saṅkrāntau ravivārobā” ityādi sanatkumārīyoktau ca phalādhikyamapi kathitam | kātyāyanaḥ,— upavāso yadā nityaḥ śrāddhaṃ naimittikaṃ bhavet | upavāsaṃ prakurvvīta āghrāya pitṛsevitam || iti | vārāhe,— sūtake'pi naraḥ snātvā praṇamya śirasā harim | ekādaśyāṃ na bhuñjīta vratametannirucyate(1) || mṛtake'pi na bhuñjīta ekādaśyāṃ sadā naraḥ | pulastyaḥ,— ekādaśyāṃ na bhuñjīta nārī dṛṣṭe rajasyapi | aśauce tu kāmyavrate'pi(2) pūjādivarjaṃ śārīraniyamakaraṇamiti pūrvvaṃ likhitam | atra “pūjādikamaśaucānte kāryyam” iti mādhavīye | sūtakānte naraḥ snātvā pūjayitvā janārddanam | dānaṃ datvā vidhānena vratasya phalamaśrute || iti mātsyeākteḥ