Arthavinishcayasutra 15

15

བྱས་ན་འདོད་ཆགས་སྤང་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་ཏེ་བསྒོམས་ཤིང་མང་དུ་བྱས་ན་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་འདི་ལ་དགེ་སློང་དགོན་པ་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་། ཤིང་དྲུང་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་། ཁང་སྟོང་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་སྟེ། དབེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་། བདེ་བས་རང་གི་ལུས་འདི་ཉིད་མཉེན་པར་བྱེད། ཡོངས་སུ་མཉེན་པར་བྱེད། ཡོངས་སུ་ཁྱབ་པར་བྱེད། ཡོངས་སུ་ཚིམ་པར་བྱེད། ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དབེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་། བདེ་བས་དེའི་རང་གི་ནང་གི་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཁྱབ་པའམ་ཁྱབ་པར་མ་གྱུར་པ་མེད་དོ། །དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་མེ་ཏོག་ཨུད་པ་ལའམ། པད་མའམ། ཀུ་མུ་དའམ། པད་མ་དཀར་པོ་ཡང་རུང་སྟེ། ཆུ་ནས་སྐྱེས་པ་ཆུར་བྱིང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བསིལ་བའི་ཆུས་མཉེན་པར་བྱས་པ། ཡོངས་སུ་ཁྱབ་པར་བྱས་པ། ཡོངས་སུ་ཚིམ་པར་བྱས་པ། ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པར་བྱས་པ་དག་གོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་དགོན་པ་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་། ཤིང་དྲུང་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་། ཁང་སྟོང་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་། བདེ་བས་རང་གི་ནང་གི་ལུས་འདི་མཉེན་པར་བྱེད། ཡོངས་སུ་མཉེན་པར་བྱེད། ཡོངས་སུ་ཁྱབ་པར་བྱེད། ཡོངས་སུ་ཚིམ་པར་བྱེད། ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་། བདེ་བས་དེའི་ནང་གི་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཁྱབ་པའམ། ཁྱབ་པར་མ་གྱུར་པ་མེད་དེ། འདི་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་ཏེ་བསྒོམས་ཤིང་མང་དུ་བྱས་ན་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བའོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་ཏེ་བསྒོམས་ཤིང་མང་དུ་བྱས་ན་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་འདི་ལ་དགེ་སློང་གིས་སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་ལེགས་

“Among those, bhikṣus, what is the cultivation of samādhi that, once it is practiced, cultivated, and repeated, brings about a pleasant abiding in this very life? Here, bhikṣus, a bhikṣu, having gone to the forest, or to the root of some tree, or to an empty house, drenches wholly and thoroughly, completely fills, satiates, and suffuses this very body with the joy and pleasure born from the samādhi of isolation.⁵⁸ There is no place in his body that is not filled and suffused with the joy and pleasure born from the samādhi of isolation.⁵⁹ Just as, bhikṣus, water lilies, lotuses, joy lilies, or white lotuses, born in water and immersed in water, are wholly and thoroughly drenched, completely filled, satiated, and suffused by the cool water, in the very same way, bhikṣus, a bhikṣu, having gone to the forest, or to the root of some tree, or to an empty house, drenches wholly and thoroughly, completely fills, satiates, and suffuses this very body, inwardly, with the joy and pleasure born from samādhi.⁶⁰ There is no place in his body that is not filled and suffused with the joy and pleasure born from samādhi.⁶¹ This is the cultivation of samādhi that, once it is practiced, cultivated, and repeated, brings about a pleasant abiding in this very life.

“Among those, bhikṣus, what is the cultivation of samādhi that, once it is practiced, cultivated, and repeated, brings about the obtainment of the vision of awareness? Here, bhikṣus, a bhikṣu has well and properly⁶² grasped the perception of light;