Arthavinishcayasutra 26

26

དང་། སོ་སོར་སྤངས་པའི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དབུགས་ཕྱུང་ན་སོ་སོར་སྤངས་པའི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དབུགས་ཕྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་འདི་དག་ནི་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་། འབྱུང་བ་དྲན་པ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གོ། །དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་ཡན་ལག་བཞི་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས། རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ་ཞེས་སངས་རྒྱས་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པ། ཡང་དག་པར་མཐོང་བ། ནད་མེད་པ། དུས་ཆད་པ་མེད་པ་ཉེ་བར་གཏོད་པ་འདི་མཐོང་བ་ལ་དོན་ཡོད་པ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱགས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ། སྲེད་པ་རབ་ཏུ་སེལ་བ། ཀུན་གཞི་ལེགས་པར་འཇོམས་པ། ལམ་གྱི་རྒྱུན་བཅད་པ། སྲེད་པ་ཟད་པ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། འགོག་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་ཆོས་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ནི་ལེགས་པར་ཞུགས་པ། རིགས་པ་ལ་ཞུགས་པ། དྲང་པོ་ལ་ཞུགས་པ། འཐུན་པར་ཞུགས་པ། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཐུན་པའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་པ། རྗེས་སུ་འཐུན་པའི་ཆོས་སྤྱོད་པ་སྟེ། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་

Having insight into letting go, as one breathes out, one is perfectly aware, as it is, that ‘Having insight into letting go, I am breathing out.’

“This, bhikṣus, is mindfulness of inhalation and exhalation with sixteen aspects.

“Now,⁸⁴ what are the four parts of entering the stream? Here,⁸⁵ a noble śrāvaka is intelligently well disposed toward the Buddha, thinking, ‘Thus indeed is the Bhagavat: he is the tathāgata, arhat, perfect and complete Buddha, endowed with knowledge and feet, the Sugata, the knower of the world, the unexcelled charioteer of persons to be tamed, the teacher of gods and humans, the Buddha, the Bhagavat.’

“He is intelligently well disposed toward the Dharma, thinking, ‘The Dharma of the Bhagavat⁸⁶ has been well spoken, it is to be seen for oneself, it is free from fever, it is timeless, it is a guide, and it is to be seen here, to be experienced by the wise for themselves. It is the abolition of conceit, the removal of thirst,⁸⁷ the destruction of the dwelling, the cutting off of the continuum of the path,⁸⁸ and the destruction of craving; it is nonattraction, cessation, nirvāṇa.’

“He is intelligently well disposed toward the Saṅgha, thinking, ‘The Saṅgha of śrāvakas of the Bhagavat practices well, as they practice in the proper way, they practice upright,⁸⁹ they practice suitably, they practice the Dharma that accords with the Dharma,⁹⁰ and they act in accordance with the Dharma.

“In the Saṅgha, there are those practicing to directly realize the result of entering the stream.