Ayuhparyantasutra 4

4

འབྲས་བུ་ཡིན། །སྤོས་དང་མེ་ཏོག་རོལ་མོ་དང་། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་གོས་རྣམས་ཀྱང་། །གང་དག་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན། །དེ་དག་དེ་བཞིན་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ནེའུ་གསིང་དག་ནི་སྔོན་པོ་ལ། །ཤིང་བལ་ལྟ་བུར་རབ་འཇམ་པ། །གང་དུ་དེ་དག་རྟག་རྩེ་བ། །དེ་ནི་སྔོན་བྱིན་འབྲས་བུ་ཡིན། །དེ་དག་ལ་ནི་ཁྲོ་མེད་ཅིང་། །སེར་སྣ་དང་ནི་ཕྲག་དོག་མེད། །ཕན་ཚུན་དག་ཏུ་རྩེ་བྱེད་པ། །དེ་ནི་སྔོན་བྱིན་འབྲས་བུ་ཡིན། །མཚན་མོ་ཐུན་ཚོད་དང་པོ་ལ། །སྐད་ཅིག་ཙམ་ཞིག་ཆར་འབེབས་ཅིང་། །རྡུལ་རྣམས་མེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། །དེ་ནི་སྔོན་བྱིན་འབྲས་བུ་ཡིན། །དེ་དག་ཡོངས་སུ་འཛིན་མེད་པས། །མ་དང་བུར་ཡང་མི་ཤེས་ཤིང་། །སྡུག་བསྔལ་མེད་པས་མྱ་ངན་མེད། །དེ་ནི་སྔོན་བྱིན་འབྲས་བུ་ཡིན། །མ་དག་གིས་ཀྱང་རང་གི་བུ། །ལམ་སྟོང་དག་ཏུ་བོར་ཏེ་འགྲོ། །མཐེ་བོ་ལས་ནི་འོ་མ་འཛག །དེ་ནི་སྔོན་བྱིན་འབྲས་བུ་ཡིན། །དེ་དག་གང་ཡང་ངུ་བ་མེད། །ཤི་ན་ཡང་ནི་བོར་ཏེ་འགྲོ། །བྱ་དག་གིས་ནི་གླིང་འཕྱག་པ། །དེ་ནི་སྔོན་བྱིན་འབྲས་བུ་ཡིན། །ཁོར་ཡུག་ཏུ་ནི་འོབས་ཀྱིས་བསྐོར། །གླུ་གར་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཡིས། །གང་དུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་བར་བྱེད། །དེ་ནི་སྔོན་བྱིན་འབྲས་བུ་ཡིན། །མི་ཡི་ཚེ་ནི་ལོ་སྟོང་པོ། །ཟད་པ་དག་ཏུ་བྱས་ནས་ནི། །བར་མ་དོར་ནི་འཆི་མེད་པ། །དེ་ནི་སྔོན་བྱིན་འབྲས་བུ་ཡིན། །དཔལ་ནི་རྒྱས་པར་སྤྱད་ནས་སུ། །མི་ཡི་ལུས་ནི་བོར་ནས་ཀྱང་། །ལྷ་ཡི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དེ་ནི་སྔོན་བྱིན་འབྲས་བུ་ཡིན། །དགེ་སློང་དག་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་རྣམས་ལ་ནི་ཡར་འཕེལ་བ་དང་། མར་འགྲིབ་པ་ཡོད་དེ། དགེ་སློང་དག་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་རྣམས་ནི་ཚེ་ལོ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ཡང་འགྱུར། ཚེ་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་པ་དང་། ཚེ་ལོ་བརྒྱ་པ་དང་། ཚེ་ལོ་བཅུ་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་དག་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་རྣམས་ཀྱི་ད་ལྟར་གྱི་ཚེའི་ཚད་ནི་ལོ་བརྒྱ་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་ད་ལྟར་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་རྣམས་ལས་རིང་དུ་འཚོ་བ་གང་ཡིན་པས་ལེགས་པར་བདེ་བར་གནས་ན་ལོ་བརྒྱ་འམ། ལོ་བརྒྱ་ལས་ཆུང་ཟད་ཅིག་ལྷག་པར་ཐུབ་བོ། །དགེ་སློང་དག་འཚོ་བའི་གནས་སྐབས་ནི་བཅུ་མྱོང་བར་

“Perfume, flowers, music,
And garments too—
Whatever the heart desires
Manifests exactly as imagined.

“On lush green meadows,
With grass soft like cotton wool,
They enjoy themselves all day— [91]
That is the karmic result of former generosity.

“They are without anger.
Never begrudging or jealous,
They enjoy one another⁴⁹—
That is the karmic result of former generosity.

“During the first watch of the night⁵⁰
A rain shower falls for only an instant
And cleans the air of dust—
That is the karmic result of former generosity.

“Since they are not possessive,
Even the mother-and-son relationship is unknown to them.⁵¹
When nothing unpleasant exists, sorrow is nonexistent⁵²—
That is the karmic result of former generosity.

“Mothers can even leave their children
On empty roads and go their way,
Because milk trickles from everyone’s thumbs—
That is the karmic result of former generosity.

“No one cries there.
When someone dies, they just leave the body and go on their way.
Birds come and clean the island of the corpses—
That is the karmic result of former generosity.

“The whole of Uttarakuru is enclosed by a moat,
Within which Uttarakuru’s inhabitants safely enjoy and divert themselves
With songs and dance, most beautiful to behold—
That is the karmic result of former generosity.

“The people there live for one thousand years,
And they certainly use it up.
They do not die prematurely⁵³—
That is the karmic result of former generosity!⁵⁴

“Having fully enjoyed this beauty and abundance,⁵⁵
Even though they will have to forsake their human bodies,
They will take rebirth among the devas⁵⁶—
That is the karmic result of former generosity.

“Monks, the lifespan of the humans of the southern continent of Jambudvīpa⁵⁷ is not fixed; it varies.⁵⁸ More precisely, monks, the maximum lifespans of the humans of Jambudvīpa are unlimited, eighty thousand years, one hundred years, and ten years.⁵⁹

“Monks, the lifespan at the present time of the humans of Jambudvīpa amounts to one hundred years.⁶⁰ Monks, presently those among the humans of Jambudvīpa who live long can reach an age of one hundred years, or a little more than that, when looked after with proper care.⁶¹

“Monks, during a lifespan of one hundred years, people undergo ten stages.⁶²