Mahakarmavibhanga 18

18

ཕ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །གར་སྐྱེས་གར་སྐྱེས་ཀྱང་ཕ་མའི་རིམ་གྲོ་བྱའོ། །ཉི་ཚེ་བའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་འདིར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དག་གི་དོན་དུ་བདག་འདི་ན་གནས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ན་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། གྲོལ་བར་གྱུར་པ་སུ་བཞུགས་པ་དེ་དག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་བདག་བསྐྱབ་ཏུ་གསོལ་ཞེས་སྨྲས་ནས། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་པ་འདུག་འདུག་པ་དེར་འདུག་ནས། ཡང་ཕ་མའི་དོན་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་མནར་མེད་མཐའ་ནས་སྲིད་རྩེ་མན་ཆད་ནས། སེམས་ཅན་ཚེ་འཕོའི་རྣམ་པ་འཆིང་བས་ཇི་སྙེད་བཅིངས་པ་དག །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ཆོས་དང་ལྡན་ཞིང་བདེ་བར་འཚོ་འགྱུར་ཏེ། རྒན་མེད་ཚེ་འཕོ་མེད་པའི་མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་གྱུར་ཅིག །དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དེ་བསྡད་པ་དང་། འཁོར་ལོ་དེ་མགོ་ལ་མ་རེག་པར་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འཁོར་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་མས་ཀྱང་གལ་ཏེ་བདག་གི་སྦྱིན་པའམ་ཚུལ་ཁྲིམས་སམ་བདག་གིས་ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཞིག་ཡོད་ན། བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེས། བདག་གི་བུ་གང་དང་གང་ན་གནས་ཀྱང་བདེ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་རྟག་པར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས་དེ་ལྟར་ཞི་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཡང་ཉི་ཚེ་བའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དེ་ན་འདུག་འདུག་ནས། ལོ་དྲུག་ཅུ་ཡང་མ་ལོན་པར་ཚེ་འཕོས་པར་གྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ཚེ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པར་ཚེ་འཕོས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཆུད་ཟ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་བར་བར་ཀླད་པ་ན་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་སྐབས་སུ་བབ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དེད་དཔོན་གྱི་བུ་བྱམས་པ་མཆོད་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གཞན་ཞིག་ཡིན་པར་སེམས་ན་དེ་ནི་དེ་ལྟར་མི་བལྟ་སྟེ། ང་ཉིད་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དེད་དཔོན་གྱི་བུ་བྱམས་པ་མཆོད་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ངའི་ཚིག་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་ཏེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རིམ་གྲོ་ཡོད་པར་བྱའོ། །ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་རིམ་གྲོ་ཡོད་པར་བྱའོ། །ཕ་མ་དང་

he bowed down in reverence to his imagined parents and made another aspiration: “Wherever I am reborn, I will honor my parents! I will remain here in this individual hell for the sake of those who will be reborn here. To those in the world who are engaged in proper conduct¹⁹² and those who are liberated, I bow in reverence. I pray that they will protect me.” And he stayed there as a being of this individual hell and made a further aspiration for the sake of his parents:

“ ‘ “From the Avīci hell down below, up to the Peak of Existence,
May all the beings bound by the fetter of death,
As many as there are without exception, live happily, intent on virtue,
And may they experience the ageless, deathless nirvāṇa!”

“ ‘Due to this utterance, the wheel remained in the air above, rotating but without touching his head. And also, because his mother perpetually made this aspiration, “If there is any benefit to be derived from the merit that I have accumulated through my practice of generosity, ethics, and being a faithful wife, may the fruit of this merit lead to the happiness of my son, whatever and wherever he may be,” he was at peace.

“ ‘And having stayed there in this personal hell, he passed away before even sixty years had passed.’¹⁹³

“Accordingly, for example, King Ajātaśatru passed away without having entirely completed his lifespan in hell. But since the karmic fruit of actions do not dissipate, he sometimes suffered from excruciating¹⁹⁴ headaches.¹⁹⁵

“Then, when the right time had come, the Bhagavān addressed the monks: ‘Monks, you may think that the sea merchant’s son named Maitrāyajña was just somebody else at that time. But this is not how you should see it. I myself was at that time the sea merchant’s son named Maitrāyajña. Therefore, monks, have faith in my words! You should cultivate reverence¹⁹⁶ for the Bhagavān! You should cultivate reverence for the Dharma and the Saṅgha! You should also revere your parents,