The Sūtra of the Moon 2

2

བ་དང་། རྣམ་པར་དག་པའི་འོད་ལྡན་པ། །བར་སྣང་དག་ལ་མ་བཟུང་བར། །སྐྱེ་དགུའི་སྒྲོན་དེ་མྱུར་དུ་ཐོང་། །དེ་ནས་རིངས་བཞིན་སྒྲ་གཅན་དེ། །ལུས་ཀྱང་རྔུལ་ཅིང་སྐྲག་གྱུར་ལ། །ནད་པ་བཞིན་དུ་བརྟད་པ་ཡིས། །ཟླ་བ་རྣམ་པར་གཏོང་བར་བྱེད། །དེ་ནས་རྣམ་པར་སྣང་བྱེད་ཀྱི་བུ་ཆེན་པོས་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་སྒྲ་གཅན་རིངས་པ་བས་ཀྱང་རིངས་པར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཏང་བ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་སྒྲ་གཅན་ཁྱོད། །ལུས་ཀྱང་རྔུལ་ཅིང་སྐྲག་གྱུར་ལ། །ནད་པ་བཞིན་དུ་བརྟད་པ་ཡིས། །རིངས་པར་ཟླ་བ་གཏོང་བར་བྱེད། །སྒྲ་གཅན་གྱིས་སྨྲས་པ། སངས་རྒྱས་ཚིགས་བཅད་འདི་བརྗོད་པས། །གལ་ཏེ་ཟླ་བ་མ་བཏང་ན། །བདག་གི་མགོ་བོ་ཚལ་བདུན་འགས། །གསོན་ཡང་བདེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་སྣང་བྱེད་ཀྱི་བུ་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མ་བདེན་པ་གཟིགས་པ་ཡི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་འབྱུང་བ་རྨད། །དེ་དག་གིས་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད། །བརྗོད་ན་སྒྲ་གཅན་ཟླ་བ་གཏོང་། །ཟླ་བའི་མདོ་རྫོགས་སོ།། །།

Shining with white and pristine light.
Instead of seizing it in the sky,
Instantly release the lamp of beings!”¹⁶

Then Rāhu, in a hurry,
Covered in sweat, agitated,
And confused like a sick person,¹⁷
Released the moon.

When the great son of Virocana¹⁸ saw that Rāhu, lord of the asuras, had very swiftly released the moon, he asked him in verse:

“Why did you, Rāhu,
Covered in sweat, agitated,
And confused like a sick person,
Hurriedly release the moon?” ¹⁹

Rāhu replied:

“As the Buddha uttered that verse,
If I had not released the moon,
My head would have split into seven pieces,²⁰
And even while alive I would not find happiness.”

The great son of Virocana exclaimed:

“Oh wonder! Amazing is the emergence of buddhas,
Who see peace!²¹
If they utter a verse,
Rāhu will free the moon.”