Sukarikavadana 3

3

བྱུང་ནས་དོགས་ལ་འགྲེ་ལྡོག་ཅིང་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཏེ། ཀྱི་ཧུད་དལ་གྱིས་འབབ་པ། ཀྱི་ཧུད་རྫིང་། ཀྱི་ཧུད་རྫིང་བུ། ཀྱི་ཧུད་ཤིང་རྟ་སྣ་ཚོགས་ཅན་གྱི་ཚལ། ཀྱི་ཧུད་རྩུབ་འགྱུར་གྱི་ཚལ། ཀྱི་ཧུད་དགའ་བའི་ཚལ། ཀྱི་ཧུད་འདྲེས་པའི་ཚལ། ཀྱི་ཧུད་ཡོངས་འདུ། ཀྱི་ཧུད་སྡུག་པ། ཀྱི་ཧུད་ཨར་མོ་ནིག་ལྟ་བུའི་རྡོ་ལེབ། ཀྱི་ཧུད་ལྷའི་འདུན་ས། ཀྱི་ཧུད་བལྟ་ན་སྡུག་པ་ཞེས་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་མཐོང་སྟེ། བདག་དེར་མཆིས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་བགྱིས་སོ། །གྲོགས་པོ་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་བྲང་རྡུང་ཞིང་ངུ་ལ་མྱ་ངན་བྱེད་དེ། ངུ་ཞིང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན། དེས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་འདིར་ལྷའི་བདེ་བ་དང་བྲལ་ཏེ་ཞག་བདུན་ན་འདི་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོར་ཕག་མོའི་མངལ་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། བདག་ནི་དེར་ལོ་མང་པོ་ཞིག་ཏུ་ཕྱི་ས་དང་གཅིན་འཚལ་བར་འགྱུར་བས་དེའི་སླད་དུ་བདག་དེ་སྐད་མཆིའོ། །གྲོགས་པོ་ཚུར་ཤོག །ཁྱོད་རྐང་གཉིས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ཤིག །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ཤིག །ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ཤིག །དེ་ནས་ལྷའི་བུ་དེ་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་ཀྱིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག །འཆི་བས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་སྟེ། དེ་འདི་སྐད་ཅེས་མཆིའོ། །གྲོགས་པོ་བདག་ནི་འདི་ལྟར་རྐང་གཉིས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །དེ་ནས་ལྷའི་བུ་དེས་སྐྱབས་གསུམ་བཟུང་ནས་འཆི་འཕོའི་དུས་བགྱིས་པ་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་དུ་སྐྱེས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀཽ་ཤི་ཀ་ལྷའི་བུ་དེ་ནི་དགའ་ལྡན་ལྷའི་རིས་དེར་སྐྱེས་ཏེ། ལྷའི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་སོ། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཚིམ་ཞིང་མགུ་སྟེ། རབ་ཏུ་དགའ་ནས་དགའ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ཏེ། དབང་པོ་ཚིམ་ནས་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསོལ་པ། གང་དག་སངས་རྒྱས་སྐྱབས་མཆི་བ། །དེ་དག་ངན་འགྲོར་མི་མཆི་སྟེ། །མི་ཡི་ལུས་རྣམས་སྤངས་ནས་སུ། །དེ་དག་ལྷ་ལུས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །

and he was writhing about in fear⁴² and wailing pitifully, “Ah Mandākinī River! Ah lake! Ah pool! Ah Caitraratha Grove! Ah Pāruṣyaka Grove! Ah Nandana Grove! Ah Miśrakā Grove! Ah Pāriyātraka! Ah lovely one! Ah Pāṇḍukambala Rock! Ah assembly hall of the gods! Ah Sudarśana!” I went to him and said, “My friend, why are you beating your chest and crying, lamenting, and wailing?”⁴³ He said, “⁴⁴I will be bereft of heavenly bliss, as seven days from now I will be born in the womb of a sow in the city of Rājagṛha. I will then have to feed on excrement and urine for many years. That is why I am like this.” I said to him,⁴⁵ “Come, my friend. Take refuge in the Buddha, the most excellent of human beings. Take refuge in the Dharma, the most excellent of dispassions. Take refuge in the Saṅgha, the most excellent of communities.” Terrified of being born in the womb of an animal and terrified of dying,⁴⁶ that god then said, “Friend,⁴⁷ I take refuge in the Buddha, the most excellent of human beings. I take refuge in the Dharma, the most excellent of dispassions. I take refuge in the Saṅgha, the most excellent of communities.” Having embraced the Three Refuges, that god then passed away, his time spent. Lord, where was he reborn?’

“The Blessed One replied, ‘Kauśika, that god was reborn among the Tuṣita gods, and all his heavenly desires are fulfilled.’⁴⁸

“Then Śakra, lord of the gods, was glad and content. Being delighted, joy and happiness arose, and Indra, glad at heart, on that occasion spoke these verses:

“ ‘Those who take refuge in the Buddha
Do not go to an unfortunate state.
Leaving behind the human body,
They obtain a divine body.⁴⁹