Karmashataka 11.20

11.20

བདག་གི་བུ་ཁོ་ན་ལགས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་བསྐྲད་པ་ནོངས་སོ་ཞེས་བྱས་ནས་དེ་དེ་དང་བྲལ་བས་སྨྱོས་ཏེ། རླངས་པའི་བུ་མོ་གར་སོང་ཞིག་གུ་ཞེས་བླ་ཞིང་སོང་སྟེ་སུ་ལ་ཡང་འདྲི་ཞིང་ཁྱེད་ཀྱིས་རླངས་པའི་བུ་མོ་ལྟ་མཐོང་ངམ་ཞེས་ཟེར་ནས། དེ་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཐབས་ཅི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་ཞི་བར་བྱེད་མ་ནུས་ཏེ། དེ་སྒྲེན་མོར་བྱུང་ནས་བླ་ཞིང་གང་ན་དེའི་ཆུང་མ་དང་བུ་དེ་འདུག་པའི་གནས་དེར་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་སྒྲེན་མོར་བྱུང་ལ་བླ་ཞིང་ཕན་ཚུན་འཁྱམ་པ་ལས་ཁྱེའུ་དེའི་ཁྱིམ་གྱི་སྒོར་ཕྱིན་ཏེ། ཁྱེའུས་མཐོང་ནས་མ་ལ་བསྙད་པ། ཡུམ་མི་ཞིག་སྨྱོས་ཏེ་རླངས་པའི་བུ་མོ་གར་སོང་ཞེས་བླ་ཞིང་འཁྱམ་མོ་ཞེས་བྱས་ནས། དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བུད་མེད་དེ་དོགས་པ་སྐྱེས་ཏེ་མ་ལ་དེ་ཉིད་ཇོ་བོ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ནས། བདག་ཉིད་དེའི་ཐད་དུ་སོང་བ་དང་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་དེས་མི་དེ་ངོ་ཤེས་ནས་དེས་དེ་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་ཁྲིད་དེ་སྨྲས་པ། ཇོ་བོ་བདག་ནི་རླངས་པའི་བུ་མོ་དེ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱས་ནས། དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་མི་དེས་དྲན་པ་རྙེད་དོ། །དེ་ནས་བུད་མེད་དེས་མི་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཇོ་བོ་བདག་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་བཙུན་མོ་ལགས། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་སྲས་ལགས་ཀྱིས་ཚུར་སྤྱོན། བདག་ཅག་གི་ཁྱིམ་དུ་བཞུད་དོ་ཞེས་བྱས་ནས། བུད་མེད་དེས་མི་དེ་ཁྲུས་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས་ཁ་སྤུ་དག་བཅོས་ཏེ། གོས་བསྐོན་ནས་མཐར་གྱིས་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་དོང་ངོ་། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་བུད་མེད་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་བྱིན་མ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་འདི་སྐྱེ་བོ་མང་པོས་བསྟོད་

You were wrong to throw her out!’ He went away in anger, demanding, ‘Where has Vāṣpa’s daughter gone?’ He called out as he went, asking everyone he saw, ‘Have you seen Vāṣpa’s daughter?’ No matter what his parents did, they could not calm him down. By the time his wife and son returned he was destitute, naked, and wandering about.

“The son came to the door of his house, and seeing a man destitute and naked wandering about, said to his mother, ‘Mother, there is a madman wandering about asking, ‘Where has Vāṣpa’s daughter gone?’ When she heard this, at first she was doubtful. ‘No, it cannot be my lord,’ she said. But when she went to see for herself, she recognized him right away. She brought him into her own home and said, ‘Lord, it’s me. I am Vāṣpa’s daughter.’

“When he heard her he immediately came to his senses. The woman said to him, ‘Lord, I am your wife. This is your son. Come inside—we’re home now.’ The woman bathed him, trimmed his mustache, and put clothes on him. At long last he was home.

“O monks, what do you think? The one who was that woman then is none other than Dharmadinnā. At that time she was admired by many men, but she maintained her celibacy despite great adversity. Now as well she is admired by many men and has maintained her celibacy despite great adversity.”

Cuts: Two Stories

The First “Cut” Story

When the Blessed One was in Śrāvastī, it was Venerable Maudgalyāyana’s custom to wander from time to time among the hell beings, to wander among the anguished spirits, to wander among the animals, to wander among the humans, and to wander among the gods.

When he returned,