Karmashataka 14.2

14.2

རྒྱུ་ཞིང་དོང་བ་ལས་སབ་ཀང་རི་ལ་ཕྱིན་ཏེ། འཇིགས་བྱེད་མའི་ཚལ་རི་དགས་ཀྱི་ནགས་ན་གནས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་སོང་བ་ལས་སབ་ཀང་རི་ལ་ཕྱིན་ཏེ། འཇིགས་བྱེད་མའི་ཚལ་རི་དགས་ཀྱི་ནགས་ན་འདུག་གོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ཀྱི་རྐང་པ་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་གིས་བཙུན་པ་ཁྱེད་གཉིས་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བགྱིས། ཁྱེད་གཉིས་ཀྱིས་ཐུགས་ཁྲལ་ཆུང་ངུར་བཞུགས་ཤིག །དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་སབ་ཀང་རི་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པ་ཡིན་ཏེ་འདིར་གནས་མི་ཕོད་ཀྱིས། བདག་ཅག་གཉིས་ནི་དགོན་པ་རབ་ཏུ་དབེན་པའི་གནས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ཏུ་སོང་སྟེ་གནས་པར་བྱའོ། །ཀོ་ཀ་ལི་ཀས་སྨྲས་པ། དེར་བཞུད་ན་ཡང་བདག་གིས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བགྱིས། ཁྱེད་གཉིས་ཀྱིས་བདག་ལ་གནང་བར་མཛོད་ཅིག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་དགོན་པའི་གནས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ན་འདུག་གོ་ཞེས་སབ་ཀང་རི་འདིར་སུ་ལ་ཡང་མི་ཟེར་ན་ནི་བདག་ཅག་གཉིས་འདུག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་འགའ་ཞིག་ལ་བྱས་ན་ནི་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་མ་སྦྲན་པར་གནས་དེ་ནས་གུད་དུ་འགྲོའོ། །ཀོ་ཀ་ལི་ཀས་སྨྲས་པ། སུ་ལ་ཡང་མི་མཆིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག །དེ་ནས་དེ་གཉིས་དེ་ལ་ཅང་མི་སྨྲ་བས་ཁས་བླངས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཁས་བླངས་ནས་དགོན་པའི་གནས་དེར་སོང་སྟེ། འཁོད་ནས་ཀོ་ཀ་ལི་ཀས་དེ་གཉིས་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་སབ་ཀང་རི་དེ་ཉིད་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གནས་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་དེ་དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་གྱུར་ནས། དེ་དེ་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་

and arrived at Mount Sabkang, where they stayed in the deer park in The Terrifying Forest. The monk Kokālika heard that Venerable Śāriputra and Maudgalyāyana were traveling through the region and had arrived at Mount Sabkang, where they were staying in the deer park in The Terrifying Forest. When he heard this he went to see Śāriputra and Maudgalyāyana. Upon his arrival he touched his head to Venerable Śāriputra and Maudgalyāyana’s feet and took a seat at one side.

Once he had taken a seat on the side, the monk Kokālika told Venerable Śāriputra and Maudgalyāyana, “Lords, I shall provide for all your needs. Don’t be concerned.”

“Venerable one,” they said, “This area of Mount Sabkang is so eerie that we can’t bear to stay here. We’re going to stay at such-and-such a place, a very remote and secluded part of the mountain.”

“If you do go there,” Kokālika said, “I would still like to come and provide for all your needs. Please permit me to do so.”

Venerable Śāriputra and Maudgalyāyana replied, “If you don’t tell anyone that Śāriputra and Maudgalyāyana are both staying on Mount Sabkang in the hermitage at such-and-such a place, then we will stay there. If you do tell anyone, then we will go elsewhere without a word to you.”

“I won’t tell anyone. Please, permit me,” Kokālika said. They assented by their silence and went to stay in the hermitage as they had agreed. As they settled in, Kokālika provided for all their needs.

At that time a certain householder lived on Mount Sabkang who deeply admired the monk Kokālika and provided for all his needs.