Karmashataka 14.9

14.9

ཀྱི་མཆེ་བ་ཅན་གྱི་ཁྱི་དང་སེང་གེ་དང་སྟག་དང་གཟིག་དང་དོམ་དང་དྲེད་ལ་སོགས་པ་དག་ལྷགས་ནས། ལུས་ལས་ཤ་རྣམས་བཅད་ཅིང་བཅད་ཅིང་ཟ་བར་བྱེད་དོ། །སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལས་ཀྱང་ལྕགས་ཀྱི་མཆུ་ཅན་གྱི་བྱ་རྒོད་དང་བྱ་རོག་དང་ཆུན་ལག་རྣམས་ལྷགས་ནས་ཤ་རྣམས་བཅད་ཅིང་བཅད་ཅིང་ཟ་བར་བྱེད་དེ། གཞི་དེས་ན་དེས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བའི་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་སྟེ་སྐད་ངན་ཆེན་པོ་འདོན་ཏོ། །དེ་ནས་ལྷ་ཁ་དོག་འཕགས་པ་གསུམ་ནམ་སྲོས་པ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ་ལྷགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས་ལྷ་གཅིག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པའི་དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ནི་གུམ་ལགས་སོ། །ལྷ་གཅིག་གིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་དགེ་སློང་དེས་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ལ་སྡང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་པད་མ་ལྟར་གས་པ་ཆེན་པོར་སྐྱེས་ལགས་སོ། །ལྷ་གཅིག་གིས་ནི་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། སྐྱེས་བུ་གཅིག་ཅིག་སྐྱེས་པ་ན། །ཁ་ནས་སྟ་རེ་བྱུང་བར་གྱུར། །ཉེས་པར་སྨྲ་བའི་ཚིག་བརྗོད་པ། །དེས་ནི་བདག་ཉིད་གཅོད་པར་བྱེད། །གང་ཞིག་དམད་འོས་སྐྱེ་བོ་བསྔགས་པ་དང་། །བསྔགས་པར་འོས་པའི་སྐྱེ་བོ་དམོད་བྱེད་པ། །དེས་ནི་ཁ་ནས་རྩོད་པ་དེ་བསགས་ཏེ། །རྩོད་པ་དེས་ན་བདེ་བ་མྱོང་མི་འགྱུར། །འདི་ན་ཆོ་ལོས་བདག་སྐུགས་ཕམ་པའི་ཚེ། །རྩོད་པ་གང་ཡིན་དེ་ནི་ཆུང་བ་ཡིན། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལ་སེམས་སྡང་བ་ཡི། །རྩོད་པ་གང་ཡིན་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆེ། །ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་སྡིག་བྱས་འཕགས་ལ་དམད། །དེས་ན་ལོ་གྲངས་དུང་ཕྱུར་ཕྲག་འབུམ་དང་། །བྱེ་བ་ཕྲག་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔའི་བར། །སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར། །ལྷ་གསུམ་གྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་ནས་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཚན་མོ་དེ་འདས་ནས། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གུང་ལ་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། །བཞུགས་ནས་

fell upon him iron-fanged dogs, lions, tigers, leopards, bears, and hyenas, who tore into his flesh over and over again and fed on him. Iron-beaked vultures, crows, and ospreys came from the sky above him and also tore into his flesh over and over again and fed on him. This caused him dreadful suffering and extreme, excruciating, unbearable agony, and he let loose a great cry.

Now as night fell, three gods of noble complexion came to see the Blessed One. Upon their arrival they touched their heads to his feet and took seats to one side. After they had taken their seats to one side, one god informed the Blessed One, “Lord, the one who sided with Devadatta—the monk Kokālika—has passed away.” Another god added, “Lord, that monk felt such hatred toward Śāriputra and Maudgalyāyana that he was born as a hell being in the Great Lotus Hell.” Then the other god said in verse,

“When certain people are born, a hatchet
Comes swinging from their mouths.
Those who lash out with words of blame
Cut only themselves down.

“A torrent pouring from the mouth
Carries off the joy of those
Who praise the virtues of the blameful
And vilify those not to blame.

“A wager lost, the gamblers bicker—
Fights over dice are fairly small.
But the trouble brought to a mind that hates
Those Gone to Bliss is enormous.

“Because with evil speech and mind
They cursed the Noble Ones,
For 1,350,000,000 years¹⁰³
They’ll circle through the hells.”

After the three gods had spoken thus, they disappeared. When night had passed, the Blessed One took his place on the seat prepared for him amid the saṅgha of monks. After taking his place,