Karmashataka 19.2

19.2

པ། ལྷར་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡུལ་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་འགྲམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དོ། །ཡུལ་ལྷ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ན་ནི་རྒྱལ་པོ་ལེགས་རྟོགས་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེ་གཉིས་མཛའ་ཞིང་བཤེས་ལ་གཅུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་འགྲམ་ཡིད་སྨོན་བྱེད་པ། ཀྱེ་མ་བདག་གི་རྒྱུད་དུ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་བྱུང་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་མཐར་གྱིས་དེའི་བུ་བཞི་བྱུང་སྟེ། ཟས་གཙང་དང་བྲེ་བོ་ཟས་དང་བདུད་རྩི་ཟས་དང་ཟས་དཀར་རྣམས་བྱུང་ངོ་། །བུ་མོ་ཡང་བཞི་བྱུང་སྟེ། དག་མ་དང་། བྲེ་མོ་མ་དང་། བདུད་རྩི་མ་དང་། དཀར་མོ་རྣམས་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ལེགས་རྟོགས་ཡིད་སྨོན་བྱེད་པ། ཀྱེ་མ་བདག་སེང་གེ་འགྲམ་དང་གཉེན་དུ་གྱུར་ཀྱང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེ་ཡང་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས་བུ་བཙས་ཏེ་དེའི་མིང་ལྷར་བཅས་ཞེས་བཏགས་སོ། །དེ་ནས་དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཁྱེའུ་དེ་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བཅུག་སྟེ། རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་བཟོའི་གནས་དང་ལས་ཀྱི་གནས་ཐ་དད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། གླང་པོ་ཆེ་ཞོན་པ་དང་། རྟ་ཞོན་པ་དང་། མཚོན་ཆ་བཅང་བ་དང་། འཕོང་དང་མདུན་དུ་བསྣུར་བ་དང་། ཕྱིར་བསྣུར་བ་དང་། གཡུལ་ལས་འབྱུང་བར་བྱ་བ་དང་། ལྕགས་ཀྱུ་གཟུང་བ་དང་། ཞགས་པ་གཟུང་བ་དང་། མདའ་བོ་ཆེ་འཕང་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་འཕང་བ་དང་། མཚོན་རྩེ་གཅིག་པ་གདབ་པ་དང་། འཁོར་ལོ་འཕང་བ་དང་། གཅད་པ་དང་། གཤེག་པ་དང་། ལག་པས་གཟུང་བ་དང་། རྐང་པའི་སྟབས་དང་། མགོ་བོ་བསྐྱབ་པ་དང་། རྒྱང་མར་འཕང་བ་དང་། སྒྲ་གྲག་པར་འཕང་བ་དང་། གནད་དུ་འཕང་བ་དང་གདོན་མི་ཟ་བར་ཕོག་པར་བྱ་བ་དང་ཚབས་ཆེར་གཏང་བ་རྣམས་ཀྱང་བསླབས་ནས་གནས་ལྔ་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏེ་དེ་འདྲ་བའི་ཟླ་གཞན་མེད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་ལེགས་རྟོགས་ལ་བུ་མོ་གཉིས་བྱུང་སྟེ། དེ་ལ་གཅིག་གི་མིང་ནི་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཞེས་བཏགས་སོ། །གཅིག་གི་མིང་ནི་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་མོ་ཞེས་བཏགས་ཏེ།

The Story of Sahadeva

When King Siṃhahanu reigned in Kapilavastu, and King Suprabuddha reigned in Devaḍaha,¹³⁸ the two were dear friends. One day King Siṃhahanu thought, “How wonderful it would be if a universal monarch was born in my lineage!” Subsequently he had four sons named Śuddhodana, Droṇodana, Amṛtodana, and Śuklodana, and four daughters named Śuddhā, Droṇā, Amṛtā, and Śuklā.

After that, King Suprabuddha prayed, “How wonderful it would be to become kin with King Siṃhahanu!” He and the queen enjoyed themselves and coupled, she gave birth to a child, and they named him Sahadeva.

As the young man grew up, they made him study letters, and trained him in all the different fields of craft and skill in which duly consecrated rulers of the royal caste train, such as how to ride an elephant, how to ride horseback, how to wield a weapon, and how to shoot an arrow, advance, retreat, wage war, grasp with an iron hook, wield a lasso, shoot a spear, throw a single-pointed vajra, throw other single-pointed weapons, and throw a disk; how to cut, cleave, grapple and hold, employ footwork, guard one’s head, strike from a distance, and strike at the noise of an unseen enemy; and how to target the vital points, take infallible aim, and maximize damage. By the time he had been educated in all of these, he was learned in the five fields of knowledge, and he was without peer.

Later, King Suprabuddha had two daughters, and he named one Māyā and the other Mahā­māyā.