Karmashataka 20.10

20.10

ཞེས་གསོལ་ནས། ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བའི་དགེ་སློང་ཞིག་དང་ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ཀྱི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ཀྱིས་དགེ་སློང་མ་འགགས་པ་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་འོངས་སོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་ཕུ་ནུ་བོ་ལ་དགའ་བའི་ཕྱིར་དེའི་ཐད་དུ་སོང་ནས་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་མདུན་དུ་འདུག་གོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པས་དེ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་འགྱུར་བའི་གཏམ་བྱས་ནས་ཕྱིར་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཕྱིས་ཉིན་ཞག་གཉིས་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་བཏང་ངོ་། །ཞག་གསུམ་པ་ལ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་བཏང་ངོ་། །ཞག་བཞི་པ་ལ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བཏང་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས། དེ་ལ་ཅི་ནས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བསྟན་ནས་དེ་འཆི་བས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཞག་ལྔ་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་སེམས་ཐུགས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས། ཉིད་མདའ་ཐོགས་ཀྱི་ཁྱིམ་དུ་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དགའ་བར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གདན་བཤམས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚུར་གཤེགས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤེགས་པ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སུ་གསོལ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་ནས། ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། །དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མདའ་ཐོགས་འདི་ལྟར་འཆི་བའི་འཇིགས་པ་འདི་ནི་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཕྲན་ཚེགས་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་དུད་འགྲོ་དང་། ཡི་དགས་རྣམས་ཀྱི་ངན་སོང་གི་འཇིགས་པ་འདི་ནི་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དེ་དག་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས།

and he went to Śākya Iṣudhara’s house with other monks trailing behind him.

Śākya Iṣudhara heard that the monk Aniruddha had come there to his house. When he heard this, out of love for his younger brother Aniruddha,¹⁴⁵ he went to him, bowed down at his feet, and sat before him to listen to the Dharma. Venerable Aniruddha gave a discourse that would ripen him, and departed.

On the second day, the Blessed One sent Ānanda, and on the third day Venerable Mahā­maudgalyāyana. On the fourth day he sent Venerable Śāriputra, and Venerable Śāriputra taught him the Dharma in such a way as to inspire faith in the Blessed One. Then Śākya Iṣudhara became terrified of his death.

On the fifth day, the Blessed One directly apprehended his mind and went to Iṣudhara’s house in person. Śākya Iṣudhara saw the Blessed One from a distance, and, when he saw him, he felt a surge of joy toward the Blessed One. In his joy he set up a seat for the Blessed One and called out to the Blessed One, “This way, Blessed One—if you please! Welcome, Blessed One, very good! Blessed One, please have a seat on this cushion I have prepared for you!” Once the Blessed One had taken his place on the seat prepared for him, Śākya Iṣudhara touched his head to the Blessed One’s feet, and sat before him to listen to the Dharma.

“Iṣudhara,” the Blessed One taught, “among fears, the fear of death is but a minor one. Supreme among fears is the fear of birth among the hell beings, the animals, or the anguished spirits.”

“Lord,” he asked, “What is it like for the hell beings?”