Karmashataka 20.12

20.12

དང་མན་དཱ་ར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཐུ་བ་བཀང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། ལྷའི་མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱིས་གཏོར་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཏམ་གྱི་མཇུག་རྫོགས་པར་རིག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་ཅིང་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཤི་བའི་ཚེ་ཤཱཀྱ་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ཏེ། ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ཀྱིས་བསླབ་པ་ཉམས་པར་བྱས་ཏེ་ཆང་འཐུངས་ན། དེའི་འགྲོ་བ་ནི་གང་ཡིན་སྐྱེ་གནས་ནི་གང་ཡིན་ཚེ་ཕྱི་མ་ནི་གང་ཡིན་ཞིག་གུ་མ་ལ་བདག་ཅག་གིས་དོན་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ཅག་ལ་ཇི་སྐད་ལུང་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་ཤཱཀྱ་མང་པོ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ་ལྷགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས་ཤཱཀྱ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ཀྱིས་བསླབ་པ་ཉམས་པར་བགྱིས་ཏེ་སྐྱེམས་འཚལ་ན། བཙུན་པ་དེའི་འགྲོ་བ་ནི་གང་ལགས་སྐྱེ་གནས་ནི་གང་ལགས་ཚེ་ཕྱི་མ་ནི་གང་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གྲོགས་པོ་དག་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །དེ་དག་གིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ཀྱིས་བསླབ་པ་ཉམས་པར་བགྱིས་ཏེ་སྐྱེམས་འཚལ་ན། དེ་ཇི་ལྟར་ལྷར་སྐྱེས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ཀྱིས་འཆི་ཀར་བསླབ་པ་ཉམས་པ་བཤགས་ཏེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ནས་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཤཱཀྱ་རྣམས་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཏེ། དེ་དག་རྣམས་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ནས་ཡང་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མ་སངས་རྒྱས། ཀྱེ་མ་ཆོས། ཀྱེ་མ་དགེ་འདུན། ཀྱེ་མ་ཆོས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་འདི་ལྟར་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བའི་སེམས་ཅན་དག་ཀྱང་ངན་སོང་

and mandārava flowers, and went to see the Blessed One. Upon his arrival he scattered the divine blue flowers over the Blessed One and sat before the Blessed One to listen to the Dharma. The Blessed One taught him the Dharma particularly suited to him, and then sat there in silence. Understanding that the Blessed One had completed his discourse, Śākya Iṣudhara praised the Buddha’s words, rejoiced, circumambulated the Blessed One three times, and disappeared on the spot.

Now at the time of his death, the Śākyas had been filled with doubt and wondered, “Since Śākya Iṣudhara broke his precepts and started drinking alcohol, what will be his destination? When he takes rebirth, where will his next life be? We must put this question to the Blessed One! However the Blessed One describes it to us, so shall we consider it to be.”

The Śākyas went to see the Blessed One. Upon their arrival they bowed down at his feet and took their seats to one side. Once they had taken their seats to one side, the Śākyas inquired of the Blessed One, “Lord, Śākya Iṣudhara broke his precepts and started to drink. Lord, what will his destination be? When he takes rebirth, where will his next life be?”

“My friends, he took rebirth as a god!” the Blessed One replied.

“Lord, Śākya Iṣudhara broke his precepts and started to drink. How could he have taken birth as a god?” they asked.

“At the time of his death,” the Blessed One explained, “Śākya Iṣudhara confessed that he had broken his precepts, and having manifested the resultant state of stream entry, he took rebirth as a god.”

As soon as they heard this, the Śākyas were filled with wonder, and exclaimed, “O Buddha! O Dharma! O Saṅgha! Oh Dharma, so well spoken! You lift up beings, even those who have passed on to lower realms,