Karmashataka 24.3

24.3

བྱེད་ཀྱི་བུ་ཤིང་མ་ལ་ལི་ཀའི་འདབ་ན་བ་འཇོ་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་ཅིང་འདུག་པ་ལས། བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཁྱུད་ནས་ཁྱིམ་གྱི་ནང་དུ་ཁྲིད་དེ། སྟན་བཤམས་པ་ལ་འདུག་ཏུ་བཅུག་སྟེ། ཀྱེ་ཤཱ་རིའི་བུ་བཤོས་གསོལ་ལ་འོ་མ་ཡང་གསོལ་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ན་རེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ང་ལ་སེམས་དགའ་བར་བྱས་ཟིན་གྱིས་དེས་ཆོག་གོ། །འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཁྱོད་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ན་གདོད་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་ཕྱིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ཟན་གཅིག་ཙམ་ཡང་ཟར་མི་བཏུབ། ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟར་ཁྱོད་ནི་ངང་ཚུལ་འཆལ་ཅིང་ངང་ཚུལ་ཉམས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ལ་བརྟེན་ཅིང་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱི་ནོར་ལེན་པར་བྱེད་ལ། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཅིང་རྒྱལ་པོའི་ནོར་ལེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ཤཱ་རིའི་བུ་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་སྟེ། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ལགས་པས་ན། བདག་གིས་ནི་བདག་ཉིད་དང་ཕ་མ་དང་བུ་དང་ཆུང་མ་དང་བྲན་དང་བྲན་མོ་དང་ལས་བྱེད་པ་དང་ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་དང་མཛའ་བོ་དང་སྙིང་ཉེ་བ་དང་ཉེ་དུ་དང་རྒན་རབས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་བདེ་བས་ཚིམ་པར་བྱ་དགོས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ལ་ཡང་ས་གཞིའི་རག་ལུས་ལ། ལྷ་ཡང་རྗེད་དགོས། སྔོན་གྱི་མཚུན་དག་ཀྱང་གཏོར་དགོས། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱང་ཟན་སྦྱིན་དགོས་ཏེ། བདག་གིས་ནི་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་གིས་བདེ་བླག་ཏུ་འབྱོར་པར་མི་ནུས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་འོ་ན་ཁྱོད་ཉིད་ལ་དྲི་བར་བྱས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཟོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེའི་ལན་ཐོབ་ཤིག །དཔེར་ན་མི་ཞིག་གིས་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྤྱོད་ཅིང་ལོག་པར་སྤྱོད་དེ། དེ་ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྤྱོད་ཅིང་ལོག་པར་སྤྱོད་པ་དེས་ལུས་དང་བྲལ་ཏེ། ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་སོང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེས་ནས། དེ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྲུངས་མ་རྣམས་ཀྱིས་

was seated beneath a mālaka tree, carrying out his cow-milking duties. Son of Grasping saw Venerable Śāriputra in the distance and went to where Venerable Śāriputra stood. He embraced Venerable Śāriputra, led him to the house, and insisted he sit on the seat that he had now prepared for him.

“Śāriputra, as you take your meal, please drink some milk as well.”

“Just your happiness at seeing me is enough for me,” replied Śāriputra.

“Śāriputra, you traveled such a long way to my house. Why is it you won’t take even a little food?” Son of Grasping asked.

“Son of Grasping, I do this because you are becoming increasingly immoral,” replied Śāriputra. “On behalf of the king you accept money from the brahmins and householders, and on behalf of the brahmins and householders you accept money from the king.”

“Śāriputra,” said Son of Grasping, “I am a layman. As a landowner I have to provide for myself, my parents, my children, my spouse, my servants both male and female, and the workers and others to whom I pay wages, as well as those near and dear to me and my aged relatives. I have to keep all of them happy and content. I also have to rely on the king for land. I have to propitiate the deities, put out offerings for the ancestors, and provide food for the ascetics and brahmins. If I do only as the law specifies, I am not able to easily acquire wealth.”

“Well then, Son of Grasping,” Śāriputra replied, “I have a question for you. Just answer as best you can.

“Take a certain person who practices unrighteousness and acts immorally for the sake of his parents. When that person, who practiced unrighteousness and acted so immorally, separates from his body after death and falls to lower states, takes rebirth as a hell being, and is seized by the guardians of hell