Karmashataka 24.5

24.5

སྤྱོད་ཅིང་ལོག་པར་སྤྱོད་དེ། དེ་ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྤྱོད་ཅིང་ལོག་པར་སྤྱོད་པ་དེས། ལུས་དང་བྲལ་ཏེ་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་སོང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེས་ནས། དེ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྲུངས་མ་རྣམས་ཀྱིས་བཟུང་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་དུ་བཅུག་ནས། དེ་ན་རེ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྲུངས་མ་དག་བདག་ལ་གནོད་པ་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་དག་མ་བྱེད་ཅིག །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་གིས་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྤྱད་ཅིང་ལོག་པར་སྤྱད་པར་ཟད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། མི་དེ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྲུངས་མ་རྣམས་ལས་དོན་དེ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རམ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུས་སྨྲས་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ནི་མི་འགྲུབ་བོ། །ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་རིགས་ཀྱི་བུས་ཆོས་དང་ལྡན་པ་དང་། ལས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་བསྒྲུབས་ཏེ། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་ཟས་སྦྱིན་པར་བྱེད་དེ། སྡིག་པའི་ལས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་ལ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལམ་ཡང་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ། འདུག་ན་དེ་ལ་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་སླར་སྙིང་བརྩེ་བར་བྱེད་དོ། །འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་དེ་ལྟར་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་སླར་སྙིང་བརྩེ་བར་བྱས་པའི་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་དེའི་ནི། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་འཕེལ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བར་རེ་བར་བྱས་ཏེ་ཡོངས་སུ་འགྲིབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་ནས་བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ངུས་ཏེ་མཆི་མ་བླགས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུས་གོས་ཀྱི་མཐའ་མས་མཆི་མ་ཕྱིས་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཀྱེ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ནི་བདག་གི་མཆིས་བྲང་བག་སར་བླངས་ནས་རིང་པོ་མ་ལགས་པ་ཞིག་མཆིས་ཏེ། དེའི་སླད་དུ་བདག་གིས་བག་མ་མཆིས་པར་སྡིག་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མང་པོ་བགྱིས་ཀྱིས། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བག་སར་འདི་བདག་གིས་གཏན་དུ་སླར་བཏང་ལ། དེང་སླན་ཆད་བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལྔ་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཡང་དག་པར་ནོད་པར་འཚལ་ལོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་

“When that person, who practiced unrighteousness and acted so immorally, separates from his body after death and falls to lower states, takes rebirth as a hell being, and is seized by the guardians of hell and made to undergo dreadful suffering and extreme, excruciating, unbearable agony—when that person says, ‘Please, guardians of hell, do not harm me in such-and-such ways! Why not, you ask? It was for the sake of the ascetics and brahmins, you see, that I practiced unrighteousness and acted so immorally’—O Son of Grasping, what do you think? Will that person get what he wants from the guardians of hell?”

“No, Śāriputra, he will not,” replied Son of Grasping.

Śāriputra continued, “Son of Grasping, there are faithful, noble children who have attained material comfort on account of good karma and a devout life, who provide food for the ascetics and brahmins, and who carry out not even the smallest nonvirtuous action but embrace the meritorious path, such that the ascetics and brahmins, with minds of virtue, treat them with wholehearted love in return. So it is, Son of Grasping, that the virtues of people whom ascetics and brahmins, with minds of virtue, treat with wholehearted love in return, are expected to increase, and never wane.”

After he had spoken thus, tears fell from the eyes of the brahmin Son of Grasping. Then the brahmin Son of Grasping, wiping away his tears with the hem of his garment, lamented to Venerable Śāriputra, “Alas, Śāriputra, it was not in times past that I carefully selected my new bride. Yet for her sake, heedless, I have already committed so many sinful misdeeds. Lord, henceforth I will forsake my new bride and today receive from you, Lord Śāriputra, the fundamental precepts of pure conduct.” Thereupon