Karmashataka 25.4

25.4

དགེ་སློང་མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་ལྷ་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་དེ་དག་གི་སྒྲ་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་ལ། བདག་གིས་ནི་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་བོ་སྙམ་ནས་དེ་གཞི་དེ་ལས་ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་བྱེད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དེ་ལ་དགའ་བའི་ལྷས་དེ་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། མྱ་ངན་མེད་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་བྱེད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པར་བྱེད། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་མཐོང་ན་དེ་ལ་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བྱའོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ལྷ་དེས་ཁྱེར་ཏེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་སྤྱན་སྔར་བབ་པར་བཞག་ནས། དེས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། །དེ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་སྟན་དེ་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་ནས་འདི་སྙམ་དུ་མ་ལ་བདག་གིས་སྟོན་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མཐོང་བར་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་ཆ་མ་ཡིན་གྱིས། བདག་སྔར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་མྱ་ངན་མེད་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེ་ནས་ལྷ་དེས་བསམས་པ་འདིས་ཁྱད་པར་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་པ་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་གི་མཐུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བདག་དེ་བས་སྔར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་གྱུར་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་སྟོན་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་

“The monk Aśoka heard what the gods said as they flew through the sky, and became very upset. ‘Now the Blessed One will pass into nirvāṇa,’ he thought, ‘and I have not achieved anything of significance.’ He began to grieve and suffer greatly, wailing and lamenting.

“A god who was fond of him saw him and asked, ‘O Aśoka, why do you grieve and suffer so, wailing and lamenting? What would you do if you could go see the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa?’

“ ‘Whatever the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa has said in his teachings should be done. I would do it all,’ Aśoka replied.

“No sooner had the god heard this than he picked him up and set him down right in front of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa. Aśoka approached the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa, and upon his arrival he touched his head to his feet and took a seat at one side. Then the Blessed One taught him the Dharma particularly suited to him, and when he heard it, he cast away all afflictive emotions and manifested arhatship right where he sat.

“Upon achieving arhatship, Aśoka thought, ‘It is not my fate that I should see our teacher pass into parinirvāṇa. I will pass into parinirvāṇa before him.’ And after Aśoka had passed into parinirvāṇa, the totally and completely awakened Kāśyapa too passed into parinirvāṇa.

“The god thought, ‘Anything of significance he achieved was on account of my powers,’ and he prayed, ‘By this root of virtue, may I please and not displease Uttara, the young brahmin prophesied by the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa to be the next blessed buddha. May I go forth in his doctrine alone, and may my teacher pass into parinirvāṇa only after I pass into parinirvāṇa before him.’