Karmashataka 26.6

26.6

རྒན་ཞུགས་གཉིས་པ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེར་གང་གི་ཚེ་མི་བླུན་པོ་འཕགས་སྐྱེས་པོས། ཤཱཀྱ་རྣམས་ཁ་བཏག་པ་དེའི་ཚེ་ཡུལ་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་སྲིང་མོའི་བུ་ཕ་མ་གཉིས་དང་བྲལ་ཏེ་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་མགོན་མེད་པར་འཁྱམ་ཞིང་འདུག་གོ། །དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་གནས་པའི་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཕའི་གྲོགས་པོར་གྱུར་པ་དེ་བྱ་བ་ཞིག་ལ་ཡུལ་སེར་སྐྱའི་གནས་སུ་ཕྱིན་ཏེ་དེས་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་ངོ་ཤེས་ནས་དྲིས་ཏེ། བུ་ཁྱེད་གཉིས་ཀྱི་ཕ་མ་ག་ལ་འཁོད་ཅེས་བྱས་སོ། །ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འཕགས་སྐྱེས་པོས་བསད་དེ། དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བས་བདག་ཅག་གཉིས་མགོན་མེད་དེ་ཕན་ཚུན་འཁྱམ་ཞིང་འདུག་གོ། །ཁྱིམ་བདག་དེས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་གཉེན་འདུན་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱང་བ་མེད་ན་མཉན་དུ་ཡོད་པར་དེང་ཤིག་དང་། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ཁྱེད་གཉིས་ཀྱི་ཞང་པོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་གཉེན་ལ་མཉེས་གཤིན་པས་དེས་ཁྱེད་གཉིས་བསྐྱང་བར་འགྱུར་རོ། །ཁྱེའུ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་མི་ཤེས་ན་དེར་འགྲོ་བའི་ལམ་གང་ཡིན། ཁྱིམ་བདག་དེས་སྨྲས་པ། བུ་གཉིས་ཚུར་ཤོག་དང་རེ་ཞིག་ང་ཡུལ་སེར་སྐྱའི་གནས་སུ་དོན་ཅིག་བསྒྲུབས་ལ་དེ་ནས་ངས་ཁྱེད་གཉིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་བཀྲིའོ་ཞེས་བྱས་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེར་སོང་ངོ་། །དེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབས་ནས་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ཁྲིད་དེ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་འོངས་ནས་དེ་གཉིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་གྱི་སྒོར་བཞག་སྟེ་བསྒོ་བ། ཁྱེད་གཉིས་ཀྱི་ཞང་པོ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་འདི་ན་འདུག་སྟེ་དེས་ཁྱེད་གཉིས་བསྐྱང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེ་སོང་ངོ་། །དེ་སོང་ནས་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྒོ་གང་གི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ་འཁོད་པ་ལས་ཀུན་དགའ་བོས་ངོ་མ་ཤེས་ཏེ་དྲིས་པ། བུ་ཁྱེད་གཉིས་སུ་ཡིན་ག་ལས་འོངས། དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཡུལ་སེར་སྐྱའི་གནས་ཀྱི་ཤཱཀྱ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་གི་བུ་ལགས་སོ། །ཀུན་དགའ་བོས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་གཉིས་ཀྱི་ཕ་མ་གར་སོང་། ཁྱེའུ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འཕགས་སྐྱེས་པོས་བསད་དེ་བདག་ཅག་གཉིས་དྭར་ལུས་ནས་མགོན་མ་མཆིས་པར་གྱུར་པས་དེའི་སླད་དུ་བདག་ཅག་གཉིས་ཕན་ཚུན་འཁྱམ་ཞིང་མཆིས་སོ། །

The Second “Latecomer” Story

When the Blessed One was in Śrāvastī, as the foolish people of Videha were massacring the Śākyas, there lived in Kapilavastu two sons of Venerable Ānanda’s sister whose parents had been taken from them, and who were orphaned and drifting about Kapilavastu.

During that time there was a certain householder of Śrāvastī who was a friend of the boys’ father and had come to Kapilavastu to do some work. When he saw the two boys, he immediately recognized them and asked, “Boys, where are your parents?”

“The people of Videha killed them,” they said. “They have been taken from us. Now we are orphaned and drifting here and there.”

“If there are no relatives to look after you, you should go to Śrāvastī,” advised the householder. “Lord Ānanda is your uncle, and he loves his relatives. He will look after the two of you.”

“We don’t know the way to the garden of Prince Jeta,” said the two boys. “How do we get there?”

“Boys, come with me,” the householder said. “I have to go to Kapilavastu on an errand. When I’m done, I’ll bring you to the garden of Prince Jeta.” Having spoken thus, the householder departed.

After he finished his work in Kapilavastu, the householder led the boys to Śrāvastī. He brought them before the gate of the garden of Prince Jeta and told them, “Your uncle lives here in a hermitage. He will look after you,” and departed.

After he had gone, the boys walked in through a door and began to make themselves at home, but Ānanda did not recognize them and asked, “Who are you boys? Where did you come from?”

They replied, “We are the sons of such-and-such a Śākya in Kapilavastu.”

“Where have your parents gone?” asked Ānanda.

“The people of Videha killed them,” the boys replied. “We were left behind as orphans, with no one to look after us, so the two of us have been drifting here and there.