Karmashataka 28.13

28.13

རང་སངས་རྒྱས་དེའི་ཐད་དུ་སོང་ནས་རྐང་པ་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བདག་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཞིག་དང་། བདག་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ང་ནི་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་མི་བྱེད་དོ། །དྲང་སྲོང་རྣམས་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་བྱེད་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སོང་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱིམ་བདག་དེས་ཁྱིམ་གྱི་འཁོར་བཏང་ནས། སྦྱིན་པ་བྱིན་ཅིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ཏེ། དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དེ་དེར་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། བསམ་གཏན་བཞི་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། །དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། རང་སངས་རྒྱས་དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེ་ནས་དྲང་སྲོང་དེའི་བློ་སྐྱེས་པ་བདག་སོང་ལ་ཡོན་གནས་ཀྱི་མཆོག་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དེ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ལས་བདག་གིས་གོང་མའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ། དེ་ནགས་ཁྲོད་དེར་སོང་བ་ལས། དེས་དེར་རང་སངས་རྒྱས་དེ་ནི་མ་མཐོང་གིས། རང་སངས་རྒྱས་གཞན་ཞིག་ནགས་ཁྲོད་དེར་མཐོང་ནས། དེས་དེ་ལ་དྲིས་པ་འཕགས་པ། དགེ་སློང་ཤ་ཚུགས་དང་། ཁ་དོག་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ནགས་ཁྲོད་འདི་ན་འདུག་འདུག་པ་གར་སོང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྨས་པ། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། དེ་གང་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས། དེ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་དེས་དེའི་སྐུ་གདུང་དེ་དག་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་དེའི་སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་རྟེན་བརྩིགས་ནས་བདུག་པ་དང་། ཕྱེ་མ་དང་། སྤོས་དང་། མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་བྱས་ཏེ། སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར། ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཤིག །འདི་བས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྟོན་པ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་བདག་གིས་ཐོབ་པར་ཤོག་ཤིག །

approached the solitary buddha, touched his head to his feet, and said, ‘Noble one, please lead me to go forth. In your presence I too wish to practice the holy life.’

“ ‘I don’t lead people to go forth,’ the solitary buddha told him. ‘The sages lead people to go forth. Therefore, take yourself to the sages.’

“When he heard this the householder immediately gave up household affairs, gave gifts and made merit, and went forth to join the sages. Having thus gone forth he generated the four meditative states and the five superknowledges. After he had gone forth, the solitary buddha passed into parinirvāṇa.

“Then the thought came to one of the sages, ‘I will go to this spiritual teacher, so supremely worthy of offerings, and offer him my respect and service. Through him I shall understand the distinctions between the higher states.’ He went to the forest but he could not find the solitary buddha. Spotting another solitary buddha there in the forest, he asked after him.

“ ‘O noble one, there was a monk with such-and-such a build and bearing staying in this forest. Do you know where he went?’

“ ‘He passed into parinirvāṇa,’ the solitary buddha told him.

“ ‘Where was he when he passed into parinirvāṇa?’ he asked, whereupon the solitary buddha showed him his remains. He built a reliquary stūpa for the remains and venerated it with burning sticks of incense, incense powder, incense cones, and flowers, praying, ‘Oh, by this root of virtue, wherever I am born, may it be into a family of great means, prosperity, and wealth. May I please and not displease a teacher even more exalted than this. May I achieve such great virtues.’