Karmashataka 31.1

31.1

རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལེགས་མཐོང་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ།། །།ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་སུམ་ཅུ་གཅིག་པ། རིན་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་དེད་དཔོན་ཞིག་གིས་ཟོང་ཁྱེར་ཏེ། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་ཆས་སོ། །དེད་དཔོན་དེ་ཡང་མོ་ལྟས་གཙོ་བོར་འཛིན་པ་ཞིག་སྟེ། དེ་ཟོང་རྣམས་རྔ་མོ་དང་བོང་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཀལ་ནས། མཉན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱི་སྒོ་ཆེན་མོ་ལས་བྱུང་སྟེ། ལམ་པོ་ཆེར་ཞུགས་ནས་དེས་སེམས་འདི་ལྟ་བུ་བསྐྱེད་དེ། གལ་ཏེ་བདག་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་ནས། ཉེ་ཞོ་མེད་པར་བདེ་བར་འོངས་ཏེ། རྒྱ་མཚོའི་གྲུ་བོ་ཆེའི་དོན་གྲུབ་ནས། ཕྱིར་འཁོར་བར་གྱུར་ན་སྒོ་འདིར་བདག་གི་སྒོའི་དུས་སྟོན་བྱའོ། །ལམ་པོ་ཆེ་འདིར་ཡང་ལམ་གྱི་དུས་སྟོན་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དེ་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་བགྲོད་པར་བསྒྲུབས་ཏེ། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་ནས་འགྲམ་དུ་བྱུང་ནས། དེས་བསམས་པ། བདག་གྲུ་བོ་ཆེས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ། དེས་ན་བདག་གིས་ནོར་ཆེན་པོ་བསྒྲུབས་ཀྱིས། བདག་གིས་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་འདི་ཉིད་དུ་རྒྱ་མཚོའི་ལྷ་རྣམས་དང་། གྲུ་བོ་ཆེ་ལ་གནས་པའི་ལྷ་རྣམས་ལ་བཀུར་སྟི་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེས་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དེ་ཉིད་དུ་ལྷ་རྣམས་ལ་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོ་བྱས་ཏེ། མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཆས་སོ། །དེ་ནས་དེ་མཐར་གྱིས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་སོང་བ་ལས། མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཕྱིན་ནས། མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཟོང་རྣམས་བཞག་སྟེ། དེས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་སྒོ་ཆེན་པོ་དང་། ལམ་པོ་ཆེ་དེའི་ལྷ་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་བྱས་ནས། སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། དེས་རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་སྤུངས་ནས། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དང་། སྤྱོད་པ་པ་དང་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་དང་། སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པ་དང་། བཀྲེས་པ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ལམ་སྟོན་པ། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ། མ་འདྲེས་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ། མི་འཇིགས་པ་བཞིས་མི་འཇིགས་པ། འགྲོ་བ་ལྔར་འགྲོ་བ་ལས་རྣམ་པར་

blessed buddha known as Sudarśana.”

The Story of Ratnaśikhin

When¹⁸⁷ the Blessed One was in Śrāvastī, there lived a certain caravan leader who loaded up his wares to set out on the great ocean. Having loaded his wares onto camels, donkeys, and other animals, the trader exited the gates of Śrāvastī out onto the main road. Being a person who put a lot of stock in prognostications, he thought, “If I return happily from the great ocean without mishap, then upon my return after I have successfully completed my voyage, I shall hold a great festival at this gate. All along this highway too I shall hold a great festival.” With that he set out on the great ocean.

After he had completed his journey to Ratnadvīpa, he came ashore from the great ocean and thought, “I set out on the great ocean aboard a great vessel and attained great wealth, so I will perform an exalted veneration of the gods of these shores, and of the deities who dwell upon the ships.” He performed a large sacrifice to the gods of the shore, and then traveled toward Śrāvastī. He made his way through the countryside, and unloaded his wares when he arrived in Śrāvastī. After performing a great sacrifice to the deities of the city gates and of the main road, he began to give gifts and make merit. He heaped up jewels and gave them as gifts to the ascetics, brahmins, carakas, parivrājakas, the bereft, and the hungry.

The blessed buddhas, teachers of the one path to be traversed, with mastery over wisdom and the two types of knowable objects, in command of the three kinds of sterling equanimity, fearless by means of the fourfold fearlessness, freed from migration through the five destinies,