Karmashataka 33.3

33.3

ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅི་ནས་ཕྱིན་ཅད་དབང་པོའི་མགོ་འཕོང་མི་ཤེས་པ་དེ་ལྟ་བུར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། དེ་རྨོངས་པར་གྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་བདག་འདི་ཁོ་ན་ལྟར་མ་རུང་བར་གྱུར་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེས་ཅི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་བཞུགས་པ་ལས། དགྱེས་བཞིན་དུ་ཡངས་པ་ཅན་དུ་གཤེགས་པ་ཐོས་ནས། དེས་བསམས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ཡིན་པས་ན། ཅིའི་ཕྱིར་བདག་འཕོང་གི་རིག་པ་མི་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་དོ་སྙམ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་དང་། ཁམས་དང་། ཤེས་པ་དང་། རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་དབང་པོའི་མགོས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས། སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དབང་པོའི་མགོ་རེ་ཞིག་སློབ་མ་རྣམས་ལ་སྦྲོན་ཅིག་དང་། དེའི་འོག་ཏུ་ཁྱོད་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོར་བྱ་བ་ནི་སླའོ། །དེས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་ནས་སོང་སྟེ། དེ་ཡངས་པ་ཅན་དུ་སོང་ནས། ལིཙྪ་བཱི་ལྔ་བརྒྱ་པོ་རྣམས་ཅི་ནས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འདོད་པར་འགྱུར་བ་

where he performed a miracle so that Head of Indra simply did not know archery anymore. This confused him, and he thought, “What’s wrong with me?”²⁰¹ Then he heard that the Blessed One, who had been living in Rājagṛha, had come to Vaiśālī, and he thought, “Since the Blessed One is omniscient and all-seeing, he will be able to directly apprehend why I do not know archery anymore.” So he went to see the Blessed One. Upon his arrival he touched his head to the Blessed One’s feet and sat before him to listen to the Dharma.

The Blessed One directly apprehended his thoughts, habitual tendencies, temperament, capacity, and nature, and taught him the Dharma accordingly. When he heard it, Head of Indra destroyed with the thunderbolt of wisdom the twenty high peaks of the mountain of views concerning the transitory collection, and manifested the resultant state of stream entry right where he sat.

After he saw the truths, he rose from his seat, drew down the right shoulder of his upper garment, bowed toward the Blessed One with palms pressed together, and requested, “Blessed One, if permitted I wish to go forth in the Dharma and Vinaya so well spoken, complete my novitiate, and achieve full ordination. In the presence of the Blessed One, I too wish to practice the holy life.”

“Head of Indra,” the Blessed One told him, “go announce this to your students. After that it will be easy for you to go forth, complete your novitiate, and achieve full ordination.”

“As you wish, Blessed One,” he replied.

He took leave of the Blessed One and went to Vaiśālī, where he taught the five hundred Licchavis the Dharma in such a way that they too wished to go forth no matter what.