Karmashataka 34.9

34.9

བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས། རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་བར་གྱུར་ལ། འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་བོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ལས་ཅི་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་བརྒྱ་བྱིན་འདི་ཁོ་ན་ལས་བརྟེན་ནས། འདི་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་ལས་གྱུར་ཏོ། །གསོལ་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སྨོན་ལམ་གང་དུ་བཏབ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་བཞི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བ་འཇིག་ཅེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེས་གང་གི་ཚེ་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་ནས། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་མཛེས་ལྡན་དུ་གཤེགས་པ་དེའི་ཚེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་གི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་མཛེས་པས། གཙུག་ལག་ཁང་ལྔ་བརྒྱ་བརྩིགས་ཏེ། གནས་ཁང་དྲུག་སྟོང་བྱས་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ་ཕུལ་ཏེ། གཙུག་ལག་ཁང་དེ་དག་ཏུ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱར་ནས། འཁོར་བརྒྱད་ཁྲི་དང་བཅས་པས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ། མཆོད་པའི་ལས་ལ་བརྩོན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་

and said, “I prostrate to the Blessed One, the Tathāgata, the Arhat, the totally and completely awakened Buddha,” and disappeared on the spot.

“Lord,” the monks asked the Blessed Buddha, “what action did Śakra, King of the Gods, take that ripened into his becoming a being of great miracles and great power, and such that he pleased the Blessed One, and did not displease him? Blessed One, what action did the eighty thousand gods take that ripened into their entrusting themselves to Śakra alone, and that they pleased the Blessed One, and did not displease him?”

“It came about by the power of their prayers.” replied the Blessed One.

“When did they make these prayers?”

“Monks,” the Blessed One recounted, “in times past, in this fortunate eon, when people lived as long as forty thousand years, and the totally and completely awakened buddha possessed of insight and perfect conduct, the sugata, the knower of the world, the tamer of persons, the charioteer, the unsurpassed one, the teacher of humans and gods, the blessed buddha known as Krakucchanda was in the world, the totally and completely awakened Buddha Krakucchanda achieved unexcelled wisdom and then traveled to the royal palace known as Śobhāvatī.

“At that time King Śobha built five hundred monasteries with six thousand rooms for the totally and completely awakened Buddha Krakucchanda and offered them to the totally and completely awakened Buddha Krakucchanda and the saṅgha of his disciples. And after King Śobha had provided them with everything they required, he and his suite of eighty thousand attendants put great effort into venerating the totally and completely awakened Buddha Krakucchanda and the saṅgha of his disciples.

“When the totally and completely awakened Buddha