Karmashataka 35.14

35.14

ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས། ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་བུ་བཙས་ཏེ། རིགས་དང་འཐུན་པར་མིང་བཏགས་ནས། དེ་འོ་མ་དང་། ཞོ་དང་། མར་དང་། ཞུན་མར་དང་། མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། དེ་ཡི་གེ་བསླབས་སོ། །བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་ན། ཚེས་བརྒྱད་དང་བཅོ་ལྔའི་ཉིན་པར་བསང་བར་བྱེད་དེ། རེས་འགའ་ནི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟར་འགྲོའོ། །རེས་འགའ་ནི་མུ་སྟེགས་ལྟར་འགྲོ་བའམ། ལྷ་ལྟར་འགྲོ་བའམ། ཡམ་སྲེག་ཤིང་ཐུར་འགྲོའོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་བསང་དུས་ལ་བབ་ནས། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་ནང་ན་བཞུགས་ཤིང་ཆོས་སྟོན་ཏེ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དགའ་བར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་རྐྱེན་དང་འཚམ་པའི་ཆོས་བསྟན་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ལ་གནས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཏམ་གྱི་མཇུག་རྫོགས་པར་རིག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་ཅིང་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བར་བརྩམས་ནས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་ན་འདུག་པས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་འདིར་གཤེགས་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་པར་མཛད་ཅིང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་གྲལ་གྱི་གཙོ་ལ་བཞུགས་ན་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་མཛེས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་དེས་བསམས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ཀྱེ་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་

enjoyed themselves and coupled, one day his wife conceived. After nine or ten months had passed, she gave birth to a child, and they named him according to their clan. They reared him on milk, yogurt, butter, ghee, and milk solids, and when he had grown, he began to study letters.

It was brahminical custom to take a break²²¹ on the eighth and the fifteenth days of the lunar month—sometimes to visit the city, sometimes to visit the riverbank, or to visit the temple deities, or to collect wood for the holy pyres. So it was that one day, when it came time for the break, the young brahmin went to the garden of Prince Jeta, where the Buddha sat teaching the Dharma amid a company of hundreds.

The young brahmin saw the Blessed Buddha from a distance and felt a surge of joy toward him. In his joy he approached the Blessed One, touched his head to the Blessed One’s feet, and sat before him to listen to the Dharma. The Blessed One taught him the Dharma particularly suited to his condition, leading him to go for refuge and abide by the fundamental precepts. Knowing that the Blessed One had completed his discourse, he rejoiced, praising all that the Blessed One had said, touched his head to the Blessed One’s feet, and took leave of him.

One day the young brahmin began to perform a sacrifice, and, while sitting at the sacrifice site, he thought, “How wonderful it would be for the Blessed One to come to this sacrifice site and partake, adorning the site by sitting at the head of the row.” And then he thought, “O Blessed One, please come to this sacrifice site