Karmashataka 35.16

35.16

དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཅི་ཡང་མི་མཁྱེན་པའམ། མི་གཟིགས་པའམ། མི་རྟོགས་པའམ། ཐུགས་སུ་མི་ཆུད་པ་ཅི་ཡང་མི་མངའ་ན། ཀྱེ་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་། ཐབས་ཅིག་ཏུ་བདག་གི་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་འདིར་གཤེགས་ཏེ་ལོངས་སྤྱོད་པར་གསོལ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པའི་མོད་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་མང་པོས་ཞམ་རིང་བྱས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས་མདུན་དུ་བདར་ནས། ནམ་མཁའ་ལས་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་དེར་གཤེགས་ཏེ། མི་སྣང་བར་བྲམ་ཟེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་ནས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་ཀྱི་དབུས་སུ་བཞུགས་པ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ན་རེ་ཁྱེའུ་འདི་ནི་སྨྱོས་ཏེ་གཅིག་པུ་ཅི་ཡང་བླ་ཞིང་འདུག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་སྨྱོས་པ་མ་ཡིན་གྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས་ཞམ་རིང་བྱས་ཏེ། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་ཀྱི་དབུས་ན་བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་དེ་སྐད་བརྗོད་མ་ཐག་ཏུ། ཅི་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པར། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་ཀྱི་དབུས་ན་བཞུགས་པར་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུར་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པར་བཟའ་བ་དང་། བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ། ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཤོས་གསོལ་ཟིན་ཏེ། བསྩང་སྡེར་ནི་གྱུ། ཕྱག་ནི་བཅབས་པར་རིག་ནས་སྟན་ཆེས་དམའ་བ་ཞིག་བླངས་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན།

if there is nothing past, present, or future that you do not see, know, or directly perceive, then, Blessed One, I ask you, please come to this sacrifice site with the saṅgha of monks and partake.”

The very instant he uttered these words, the Blessed One traveled through the sky to the sacrifice site surrounded and escorted by an assembly of monks. Then, without revealing his bodily form, he took his place on the seat the brahmins prepared for him. The young brahmin could see the Buddha and the rest of the saṅgha of monks seated at the sacrifice site, so he approached the Blessed One, and upon his arrival he touched his head to the Blessed One’s feet, pleasing the Blessed One.

The brahmins responded by saying, “This young man has gone mad! He is sitting and talking to no one but himself!”

The young brahmin replied, “I have not gone mad. The Blessed One sits at the center of the sacrifice site, along with the saṅgha of monks.”

Right when he said this the brahmins all plainly saw the Blessed One and the saṅgha of his disciples comfortably seated at the center of the sacrifice site. The young brahmin contented the Blessed One and the rest of the saṅgha of his disciples, now visible to the whole world, with many good, wholesome foods, proffering all that they wished. Once he knew that the Blessed One’s bowl had been taken away and his hands washed, he brought in a very low seat and sat before him to listen to the Dharma. After the Blessed One had instructed, encouraged, inspired,